Amanita mairei

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica od 5 do 9 cm. Powierzchnia gładka o barwach brązowych, szarawych, czasami także oliwkowych z fiołkowym odcieniem. Nigdy jednak nie jest to kolor czysto szary ani metaliczny. Występują na nim resztki osłony w postaci łatek. Kapelusz przy brzegu krótko prążkowany. Blaszki Wolne lub wąsko przyrośnięte, o szerokości 6–9 mm, gęste, czasami rozwidlone. Początkowo są białe, później lekko szarawe. Trzon Ma wysokość od 5 do 9 cm, a jego średnica wynosi od 1 do 2 cm. Jest cylindryczny i ma zaokrągloną podstawę z resztkami białej pochwy. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników biały. Zarodniki o rozmiarach (9,5–)11,0–14,0(–17,5) × (6,6–) 7,1–10,0(–11,5) μm i kształcie od elipsoidalnego do szeroko elipsoidalnego. Na podstawkach czasami występują sprzążki.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Stanowiska tego gatunku muchomora opisano tylko w Europie i Japonii. W Europie występuje głównie w basenie Morza Śródziemnego i związany jest tutaj z sosnami. W Polsce gatunek rzadki. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano 6 jego stanowisk. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status V – gatunek narażony, który zapewne przesunie się w najbliższej przyszłości do kategorii wymierających, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Niemczech. W Polsce rozwija się w lasach liściastych, szczególnie pod grabem, dębami i lipami, ale znaleziono go także w lesie iglastym pod sosną. Rośnie na ziemi, szczególnie na glebach wapiennych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

tanah

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Wysyp zarodników biały. Zarodniki o rozmiarach (9,5–)11,0–14,0(–17,5) × (6,6–) 7,1–10,0(–11,5) μm i kształcie od elipsoidalnego do szeroko elipsoidalnego. Na podstawkach czasami występują sprzążki.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Amanita mairei menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Albarubescens. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Albarubescens, some rights reserved (CC BY-SA)

Lisensi

CC BY-SA 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Muchomor srebrzysty — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73178213
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Amanita maireiBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 65ZJ9; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Amanita maireiBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) Albarubescens, some rights reserved (CC BY-SA)