01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 3–8 cm, kształt początkowo stożkowy, potem wypukły, w stanie dojrzałym rozpostarty, na koniec lekko wklęsły z niewielkim garbkiem, słabo higrofaniczny. Powierzchnia początkowo nieco kleista, później w stanie wilgotnym lepka. Barwa pomarańczowowobiała, bladoróżowa, jasnobeżowa lub mięsna, brzeg jaśniejszy – białawy lub bardzo jasnoróżowy. Blaszki Wolne, gęste, bardzo cienkie, delikatne, początkowo białawe, potem żółknące, w końcu brązowiejące, stosunkowo łatwo rozpływające się. Trzon Wysokość 6–12 (16) cm, grubość 0,2–0,8(1) cm, pusty w środku. Powierzchnia biaława, w górnej części zwykle nieco oprószona. Wysyp zarodników Czekoladowobrązowy.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Gnojanka odchodowa występuje w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Europie, Afryce, Australii, podano nawet stanowisko na Antarktydzie. Brak tego gatunku na opublikowanej w 2003 r. przez Władysława Wojewodę liście wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Po raz pierwszy jego stanowiska podano w 2010 r. na ziemi lubuskiej, w Wielkopolsce i w Bieszczadach. W 2019 r. podano stanowiska w Puszczy Knyszyńskiej, aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Według mykologów jednak jest to gatunek w Polsce często występujący i szeroko rozprzestrzeniony, jednak przeoczany ze względu na specyficzne miejsce występowania. Grzyb saprotroficzny i koprofilny. Rośnie na zawierających dużą ilość substancji odżywczych substratach organicznych, takich jak: obornik, kompost, słoma zmieszana z odchodami zwierząt. Owocniki pojawiają się od maja do września, czasem do października.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
tanah
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Gnojanka odchodowa występuje w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Europie, Afryce, Australii, podano nawet stanowisko na Antarktydzie. Brak tego gatunku na opublikowanej w 2003 r. przez Władysława Wojewodę liście wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Po raz pierwszy jego stanowiska podano w 2010 r. na ziemi lubuskiej, w Wielkopolsce i w Bieszczadach. W 2019 r. podano stanowiska w Puszczy Knyszyńskiej, aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Według mykologów jednak jest to gatunek w Polsce często występujący i szeroko rozprzestrzeniony, jednak przeoczany ze względu na specyficzne miejsce występowania.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Derminus coprophilus; Pluteolus coprophilus
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi visual yang memenuhi pemeriksaan subjek dan hak penggunaan belum tersedia. Foto gejala, label, dan gambar yang meragukan tidak dihitung.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Gnojanka odchodowa — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72400894
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Bolbitius coprophilusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID MB35; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Gnojanka odchodowa — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Gnojanka odchodowa, gnojanka różowawa (Bolbitius coprophilus (Peck) Hongo) – gatunek grzybów z rodziny gnojankowatych (Bolbitiaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 3–8 cm, kształt początkowo stożkowy, potem wypukły, w stanie dojrzałym rozpostarty, na koniec lekko wklęsły z niewielkim garbkiem, słabo higrofaniczny. Powierzchnia początkowo nieco kleista, później w stanie wilgotnym lepka. Barwa pomarańczowowobiała, bladoróżowa, jasnobeżowa lub mięsna, brzeg jaśniejszy – białawy lub bardzo jasnoróżowy. Blaszki Wolne, gęste, bardzo cienkie, delikatne, początkowo białawe, potem żółknące, w końcu brązowiejące, stosunkowo łatwo rozpływające się. Trzon Wysokość 6–12 (16) cm, grubość 0,2–0,8(1) cm, pusty w środku. Powierzchnia biaława, w górnej części zwykle nieco oprószona. Wysyp zarodników Czekoladowobrązowy.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Gnojanka odchodowa występuje w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Europie, Afryce, Australii, podano nawet stanowisko na Antarktydzie. Brak tego gatunku na opublikowanej w 2003 r. przez Władysława Wojewodę liście wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Po raz pierwszy jego stanowiska podano w 2010 r. na ziemi lubuskiej, w Wielkopolsce i w Bieszczadach. W 2019 r. podano stanowiska w Puszczy Knyszyńskiej, aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Według mykologów jednak jest to gatunek w Polsce często występujący i szeroko rozprzestrzeniony, jednak przeoczany ze względu na specyficzne miejsce występowania. Grzyb saprotroficzny i koprofilny. Rośnie na zawierających dużą ilość substancji odżywczych substratach organicznych, takich jak: obornik, kompost, słoma zmieszana z odchodami zwierząt. Owocniki pojawiają się od maja do września, czasem do października.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Gnojanka odchodowa występuje w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Europie, Afryce, Australii, podano nawet stanowisko na Antarktydzie. Brak tego gatunku na opublikowanej w 2003 r. przez Władysława Wojewodę liście wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Po raz pierwszy jego stanowiska podano w 2010 r. na ziemi lubuskiej, w Wielkopolsce i w Bieszczadach. W 2019 r. podano stanowiska w Puszczy Knyszyńskiej, aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Według mykologów jednak jest to gatunek w Polsce często występujący i szeroko rozprzestrzeniony, jednak przeoczany ze względu na specyficzne miejsce występowania.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Bolbitius coprophilus. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/bolbitius-coprophilus/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.