01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Owocnik jednoroczny, rozpostarty, błonkowy, bardzo cienki, poniżej 1 mm, w stanie świeżym bez zapachu i bez smaku. Hymenofor gładki, blado płowożółty do blado ochrowego po wysuszeniu. Obrzeże nieokreślone. System strzępkowy monomityczny; strzępki generatywne bez sprzążek, IKI–, CB+. Strzępki w subikulum szkliste, grube, gładkie, słabo rozgałęzione, luźno splątane, o średnicy 7–11 μm. Strzępki w subhymenium szkliste, cienkościenne, często rozgałęzione, luźno splecione, o średnicy 4–6 μm. Cystyd i cystydioli brak. Podstawki zaokrąglone, dojrzałe beczkowate, cienkie, z podstawową prostą przegrodą i czterema do sześcioma sterygmami, 12–16 × 8–9 μm. Bazydiole kształtem zbliżone do podstawek, ale nieco mniejsze. Bazydiospory skośnie jajowate, z tępymi końcami, szkliste, cienkościenne, gładkie, IKI–, CB+ (7–)7,1–10 × 4–5,2 μm, L = 8,15 μm, W = 4,73 μm, Q = 1,72 (n = 30/1). Botryobasidium obtusisporum jest blisko spokrewniony z Botryobaidium botryosum, jednak ten ostatni gatunek ma hymenofor oliwkowy i podstawki łódeczkowate.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Znane jest występowanie pajęczynowca tępozarodnikowego na nielicznych stanowiskach w Ameryce Północnej (USA, Kanada), w południowej części Ameryki Południowej i na wielu stanowiskach w Europie, najliczniej na Półwyspie Skandynawskim. W Polsce znany na nielicznych stanowiskach. Grzyb saprotroficzny.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Owocnik jednoroczny, rozpostarty, błonkowy, bardzo cienki, poniżej 1 mm, w stanie świeżym bez zapachu i bez smaku. Hymenofor gładki, blado płowożółty do blado ochrowego po wysuszeniu. Obrzeże nieokreślone. System strzępkowy monomityczny; strzępki generatywne bez sprzążek, IKI–, CB+. Strzępki w subikulum szkliste, grube, gładkie, słabo rozgałęzione, luźno splątane, o średnicy 7–11 μm. Strzępki w subhymenium szkliste, cienkościenne, często rozgałęzione, luźno splecione, o średnicy 4–6 μm. Cystyd i cystydioli brak. Podstawki zaokrąglone, dojrzałe beczkowate, cienkie, z podstawową prostą przegrodą i czterema do sześcioma sterygmami, 12–16 × 8–9 μm. Bazydiole kształtem zbliżone do podstawek, ale nieco mniejsze.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Ilustrasi skematis garis luar basidiospora Botryobasidium obtusisporum, berdasarkan uraian sumber; ukuran yang dilaporkan 7,1–10 × 4–5,2 µm. Proporsi disederhanakan, bukan salinan satu spesimen. Ornamen permukaan, warna, sekat, dan isi sel tidak direkonstruksi. Sumber menyebut basidiospora berbentuk telur miring dengan ujung tumpul. Rentang umum 7,1–10 × 4–5,2 µm digunakan; nilai ekstrem dan rerata statistik tidak digunakan. Diagram tidak menetapkan orientasi spesimen.

Jenis
Ilustrasi skematis
Kredit
Fungi, ilustrasi orisinal (2026); fakta morfologi berdasarkan Autorzy i redaktorzy Wikipedii
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Pajęczynowiec tępozarodnikowy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69542667
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Botryobasidium obtusisporumBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID MPTT; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Pajęczynowiec tępozarodnikowy — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Pajęczynowiec tępozarodnikowy (Botryobasidium obtusisporum J. Erikss.) – gatunek grzybów z typu podstawczaków (Basidiomycota).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Owocnik jednoroczny, rozpostarty, błonkowy, bardzo cienki, poniżej 1 mm, w stanie świeżym bez zapachu i bez smaku. Hymenofor gładki, blado płowożółty do blado ochrowego po wysuszeniu. Obrzeże nieokreślone. System strzępkowy monomityczny; strzępki generatywne bez sprzążek, IKI–, CB+. Strzępki w subikulum szkliste, grube, gładkie, słabo rozgałęzione, luźno splątane, o średnicy 7–11 μm. Strzępki w subhymenium szkliste, cienkościenne, często rozgałęzione, luźno splecione, o średnicy 4–6 μm. Cystyd i cystydioli brak. Podstawki zaokrąglone, dojrzałe beczkowate, cienkie, z podstawową prostą przegrodą i czterema do sześcioma sterygmami, 12–16 × 8–9 μm. Bazydiole kształtem zbliżone do podstawek, ale nieco mniejsze. Bazydiospory skośnie jajowate, z tępymi końcami, szkliste, cienkościenne, gładkie, IKI–, CB+ (7–)7,1–10 × 4–5,2 μm, L = 8,15 μm, W = 4,73 μm, Q = 1,72 (n = 30/1). Botryobasidium obtusisporum jest blisko spokrewniony z Botryobaidium botryosum, jednak ten ostatni gatunek ma hymenofor oliwkowy i podstawki łódeczkowate.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Znane jest występowanie pajęczynowca tępozarodnikowego na nielicznych stanowiskach w Ameryce Północnej (USA, Kanada), w południowej części Ameryki Południowej i na wielu stanowiskach w Europie, najliczniej na Półwyspie Skandynawskim. W Polsce znany na nielicznych stanowiskach. Grzyb saprotroficzny.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Owocnik jednoroczny, rozpostarty, błonkowy, bardzo cienki, poniżej 1 mm, w stanie świeżym bez zapachu i bez smaku. Hymenofor gładki, blado płowożółty do blado ochrowego po wysuszeniu. Obrzeże nieokreślone. System strzępkowy monomityczny; strzępki generatywne bez sprzążek, IKI–, CB+. Strzępki w subikulum szkliste, grube, gładkie, słabo rozgałęzione, luźno splątane, o średnicy 7–11 μm. Strzępki w subhymenium szkliste, cienkościenne, często rozgałęzione, luźno splecione, o średnicy 4–6 μm. Cystyd i cystydioli brak. Podstawki zaokrąglone, dojrzałe beczkowate, cienkie, z podstawową prostą przegrodą i czterema do sześcioma sterygmami, 12–16 × 8–9 μm. Bazydiole kształtem zbliżone do podstawek, ale nieco mniejsze.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Botryobasidium obtusisporum. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/botryobasidium-obtusisporum/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.