01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Należy do grupy dużych zasłonaków. Średnica 5–15 cm, u młodych owocników półkulisty, później łukowaty, w końcu rozpostarty z szerokim i tępym garbem. Brzeg u młodych owocników podwinięty, potem równy. W okresie wilgotnej pogody jest śliski, w czasie suchej błyszczący. Powierzchnia gładka, na wierzchołku czasami resztki białawej osłony. Barwa słomianożółta, pomarańczowożółta, oliwkowobrązowa, brązowawa, powierzchnia gładka, lub z przylegającymi, brązowymi, promienistymi włókienkami. Ogólnie nie jest jaskrawy, ma zgaszone barwy. U młodych owocników brzeg kapelusza połączony z trzonem delikatną, białą osłoną. Gęste, przy trzonie wykrojone, czasami nieco zbiegające na trzon. Do trzonu dochodzi 72–90 blaszek, występują też międzyblaszki. Ostrza nieco ząbkowane. U młodych owocników słomianożółte, potem rdzawobrązowe. Wysokość 5–12 cm, grubość do 3 cm, kształt walcowaty. U podstawy posiada wyraźnie odgraniczoną bulwę. Powierzchnia o barwie od cytrynowożółtej do żółtoochrowej, w środkowej części pokryta podłużnymi włókienkami zasnówki, które od zarodników zabarwiają się na rdzawo. Gruby, w kapeluszu i trzonie białożółtawy, tylko w bulwie ciemniejszy. Zapach słaby, smak niewyraźny. Bulwa u starszych okazów ma miąższ fioletowobrązowy. Zarodniki duże, mają rozmiar 11,5–15.2 × 6,5–9 µm. Barwa cytrynowa, powierzchnia pokryta grubymi, ochrowobrązowymi brodawkami. Podstawki z 4 sterygmami i jedną sprzążką. Mają maczugowaty kształt i rozmiary 33–42 × 9,5–14 µm. Brzeżne komórki blaszek mają rozmiar 18–22 × 8,5–12 µm i są podobne do bazydioli. Pleurocystyd brak. zasłonak złoty (Cortinarius elegantissimus) ma bardziej żółty kapelusz, u młodych okazów blaszki są żółtozielonkawe i występuje w lasach bukowych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Opisano występowanie tego gatunku w Ameryce Północnej i Europie. W Polsce jest szeroko rozprzestrzeniony, ale rzadki, częściej występuje w górach. Do 2020 r. w piśmiennictwie naukowym podano jego 3 dawne stanowiska i 5 współczesnych. W latach 1995–2004 i ponownie od 2014 roku objęty ochroną częściową; bez możliwości zastosowania wyłączeń spod ochrony uzasadnionych względami gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Naziemny grzyb ektomykoryzowy, tworzący symbiozę z sosną, świerkiem i jodłą, rzadziej z brzozą, leszczyną i dębem. Rośnie na ziemi, zarówno w lasach iglastych, jak i liściastych, ale głównie na podłożu wapiennym. Owocniki wytwarza od sierpnia do października.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
tanah
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Wysokość 5–12 cm, grubość do 3 cm, kształt walcowaty. U podstawy posiada wyraźnie odgraniczoną bulwę. Powierzchnia o barwie od cytrynowożółtej do żółtoochrowej, w środkowej części pokryta podłużnymi włókienkami zasnówki, które od zarodników zabarwiają się na rdzawo. Zarodniki duże, mają rozmiar 11,5–15.2 × 6,5–9 µm. Barwa cytrynowa, powierzchnia pokryta grubymi, ochrowobrązowymi brodawkami. Podstawki z 4 sterygmami i jedną sprzążką. Mają maczugowaty kształt i rozmiary 33–42 × 9,5–14 µm. Brzeżne komórki blaszek mają rozmiar 18–22 × 8,5–12 µm i są podobne do bazydioli. Pleurocystyd brak. zasłonak siarkowy (Cortinarius sulphurinus) ma bardziej zielonawoszary kapelusz, jego miąższ pachnie pietruszką.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus elegantior; Agaricus multiformis elegantior; Cortinarius bergistanensis; Cortinarius elegantior; Cortinarius elegantior f. eduliformis; Cortinarius elegantior f. volvatus; Cortinarius elegantior var. americanus; Cortinarius elegantior var. basicroceus; Cortinarius elegantior var. eduliformis; Cortinarius elegantior var. profusus; Gomphos elegantior; Myxacium elegantior; Phlegmacium elegantius; Phlegmacium elegantius var. eduliforme; Phlegmacium elegantius var. volvatum
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi visual yang memenuhi pemeriksaan subjek dan hak penggunaan belum tersedia. Foto gejala, label, dan gambar yang meragukan tidak dihitung.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Zasłonak słomkowożółty — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69336895
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Calonarius elegantiorBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID B2N8F; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Zasłonak słomkowożółty — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Zasłonak słomkowożółty (Calonarius elegantior (Fr.) Niskanen & Liimat.) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Należy do grupy dużych zasłonaków. Średnica 5–15 cm, u młodych owocników półkulisty, później łukowaty, w końcu rozpostarty z szerokim i tępym garbem. Brzeg u młodych owocników podwinięty, potem równy. W okresie wilgotnej pogody jest śliski, w czasie suchej błyszczący. Powierzchnia gładka, na wierzchołku czasami resztki białawej osłony. Barwa słomianożółta, pomarańczowożółta, oliwkowobrązowa, brązowawa, powierzchnia gładka, lub z przylegającymi, brązowymi, promienistymi włókienkami. Ogólnie nie jest jaskrawy, ma zgaszone barwy. U młodych owocników brzeg kapelusza połączony z trzonem delikatną, białą osłoną. Gęste, przy trzonie wykrojone, czasami nieco zbiegające na trzon. Do trzonu dochodzi 72–90 blaszek, występują też międzyblaszki. Ostrza nieco ząbkowane. U młodych owocników słomianożółte, potem rdzawobrązowe. Wysokość 5–12 cm, grubość do 3 cm, kształt walcowaty. U podstawy posiada wyraźnie odgraniczoną bulwę. Powierzchnia o barwie od cytrynowożółtej do żółtoochrowej, w środkowej części pokryta podłużnymi włókienkami zasnówki, które od zarodników zabarwiają się na rdzawo. Gruby, w kapeluszu i trzonie białożółtawy, tylko w bulwie ciemniejszy. Zapach słaby, smak niewyraźny. Bulwa u starszych okazów ma miąższ fioletowobrązowy. Zarodniki duże, mają rozmiar 11,5–15.2 × 6,5–9 µm. Barwa cytrynowa, powierzchnia pokryta grubymi, ochrowobrązowymi brodawkami. Podstawki z 4 sterygmami i jedną sprzążką. Mają maczugowaty kształt i rozmiary 33–42 × 9,5–14 µm. Brzeżne komórki blaszek mają rozmiar 18–22 × 8,5–12 µm i są podobne do bazydioli. Pleurocystyd brak. zasłonak złoty (Cortinarius elegantissimus) ma bardziej żółty kapelusz, u młodych okazów blaszki są żółtozielonkawe i występuje w lasach bukowych.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Opisano występowanie tego gatunku w Ameryce Północnej i Europie. W Polsce jest szeroko rozprzestrzeniony, ale rzadki, częściej występuje w górach. Do 2020 r. w piśmiennictwie naukowym podano jego 3 dawne stanowiska i 5 współczesnych. W latach 1995–2004 i ponownie od 2014 roku objęty ochroną częściową; bez możliwości zastosowania wyłączeń spod ochrony uzasadnionych względami gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Naziemny grzyb ektomykoryzowy, tworzący symbiozę z sosną, świerkiem i jodłą, rzadziej z brzozą, leszczyną i dębem. Rośnie na ziemi, zarówno w lasach iglastych, jak i liściastych, ale głównie na podłożu wapiennym. Owocniki wytwarza od sierpnia do października.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Wysokość 5–12 cm, grubość do 3 cm, kształt walcowaty. U podstawy posiada wyraźnie odgraniczoną bulwę. Powierzchnia o barwie od cytrynowożółtej do żółtoochrowej, w środkowej części pokryta podłużnymi włókienkami zasnówki, które od zarodników zabarwiają się na rdzawo. Zarodniki duże, mają rozmiar 11,5–15.2 × 6,5–9 µm. Barwa cytrynowa, powierzchnia pokryta grubymi, ochrowobrązowymi brodawkami. Podstawki z 4 sterygmami i jedną sprzążką. Mają maczugowaty kształt i rozmiary 33–42 × 9,5–14 µm. Brzeżne komórki blaszek mają rozmiar 18–22 × 8,5–12 µm i są podobne do bazydioli. Pleurocystyd brak. zasłonak siarkowy (Cortinarius sulphurinus) ma bardziej zielonawoszary kapelusz, jego miąższ pachnie pietruszką.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Calonarius elegantior. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/calonarius-elegantior/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.