01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Bazydiokarp Rozpostarty, przylegający do podłoża, cienki lub średniej grubości. Powierzchnia hymenialna gładka, u młodych owocników jasnożółta, u starszych brązowawa i dość silnie spękana. Brzeg jednolity, tej samej barwy. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki proste, septowane, cyjanofilne i dekstrynoidalne. Subikulum w postaci cienkiej warstwy lub niewyraźne. Jego strzępki szkliste (hialinowe) lub prawie szkliste, o średnicy 2–4 µm, cienkościenne lub lekko grubościenne. Subhymenium wyraźnie pogrubione, ze względu na liczne warstwy hymenium, o bardzo zwartej teksturze;, złożone z żółtawobrązowych, pionowo ułożonych strzępek o średnicy 2–3,5 µm, o pogrubionych ściankach. Gleocystydy liczne, cylindryczne lub rurkowate, lekko zgięte, z żółtą zawartością, czasem trudne do znalezienia w starych częściach owocnika, 20–60 × 5–8 µm, cienkościenne lub lekko grubościenne. Podstawki maczugowate 20-30 × 4-5 µm, z pogrubionymi ściankami w kierunku części bazalnej prawdopodobnie z powodu wewnętrznych powtórzeń, 4-sterygmowe. Bazydiospory elipsoidalne, gładkie, cienkościenne, 4,2–5,5 × 2,8–3,3 µm. Seksualność Prawdopodobnie jest homotaliczny.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Wąskobłonka ochrowa występuje w Ameryce Północnej i Południowej, Europie i Azji. Najliczniejsze stanowiska podano w Europie. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytacza 5 stanowisk z uwagą, że jest to gatunek w Polsce rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach mieszanych i zaroślach na pniach i konarach martwych drzew iglastych, zwłaszcza świerka i jodły. Owocniki tworzy zwykle od sierpnia do września.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

System strzępkowy monomityczny. Strzępki proste, septowane, cyjanofilne i dekstrynoidalne. Subikulum w postaci cienkiej warstwy lub niewyraźne. Jego strzępki szkliste (hialinowe) lub prawie szkliste, o średnicy 2–4 µm, cienkościenne lub lekko grubościenne. Subhymenium wyraźnie pogrubione, ze względu na liczne warstwy hymenium, o bardzo zwartej teksturze;, złożone z żółtawobrązowych, pionowo ułożonych strzępek o średnicy 2–3,5 µm, o pogrubionych ściankach. Gleocystydy liczne, cylindryczne lub rurkowate, lekko zgięte, z żółtą zawartością, czasem trudne do znalezienia w starych częściach owocnika, 20–60 × 5–8 µm, cienkościenne lub lekko grubościenne. Podstawki maczugowate 20-30 × 4-5 µm, z pogrubionymi ściankami w kierunku części bazalnej prawdopodobnie z powodu wewnętrznych powtórzeń, 4-sterygmowe.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Corticium ochraceum; Corticium ochraceum var. concentricum; Gloeocystidiellum ochraceum; Peniophora ochracea; Terana ochracea; Thelephora concentrica; Thelephora ochracea; Thelephora ochracea var. concentrica
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Conferticium ochraceum dari Wikimedia Commons. Gloeocystidiellum ochraceum (Fr.) Donk Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
This image was created by user Gerhard Koller (Gerhard) at Mushroom Observer , a source for mycological images. You can contact this user here .
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Woskobłonka ochrowa — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 71959561
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Conferticium ochraceumBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 5ZTH8; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Conferticium ochraceumBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 3.0 · This image was created by user Gerhard Koller (Gerhard) at Mushroom Observer , a source for mycological images. You can contact this user here .

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Woskobłonka ochrowa — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Woskobłonka ochrowa (Conferticium ochraceum (Fr.) Hallenb.) – gatunek grzybów z rodziny skórnikowatych (Stereaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Bazydiokarp Rozpostarty, przylegający do podłoża, cienki lub średniej grubości. Powierzchnia hymenialna gładka, u młodych owocników jasnożółta, u starszych brązowawa i dość silnie spękana. Brzeg jednolity, tej samej barwy. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki proste, septowane, cyjanofilne i dekstrynoidalne. Subikulum w postaci cienkiej warstwy lub niewyraźne. Jego strzępki szkliste (hialinowe) lub prawie szkliste, o średnicy 2–4 µm, cienkościenne lub lekko grubościenne. Subhymenium wyraźnie pogrubione, ze względu na liczne warstwy hymenium, o bardzo zwartej teksturze;, złożone z żółtawobrązowych, pionowo ułożonych strzępek o średnicy 2–3,5 µm, o pogrubionych ściankach. Gleocystydy liczne, cylindryczne lub rurkowate, lekko zgięte, z żółtą zawartością, czasem trudne do znalezienia w starych częściach owocnika, 20–60 × 5–8 µm, cienkościenne lub lekko grubościenne. Podstawki maczugowate 20-30 × 4-5 µm, z pogrubionymi ściankami w kierunku części bazalnej prawdopodobnie z powodu wewnętrznych powtórzeń, 4-sterygmowe. Bazydiospory elipsoidalne, gładkie, cienkościenne, 4,2–5,5 × 2,8–3,3 µm. Seksualność Prawdopodobnie jest homotaliczny.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Wąskobłonka ochrowa występuje w Ameryce Północnej i Południowej, Europie i Azji. Najliczniejsze stanowiska podano w Europie. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytacza 5 stanowisk z uwagą, że jest to gatunek w Polsce rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach mieszanych i zaroślach na pniach i konarach martwych drzew iglastych, zwłaszcza świerka i jodły. Owocniki tworzy zwykle od sierpnia do września.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

System strzępkowy monomityczny. Strzępki proste, septowane, cyjanofilne i dekstrynoidalne. Subikulum w postaci cienkiej warstwy lub niewyraźne. Jego strzępki szkliste (hialinowe) lub prawie szkliste, o średnicy 2–4 µm, cienkościenne lub lekko grubościenne. Subhymenium wyraźnie pogrubione, ze względu na liczne warstwy hymenium, o bardzo zwartej teksturze;, złożone z żółtawobrązowych, pionowo ułożonych strzępek o średnicy 2–3,5 µm, o pogrubionych ściankach. Gleocystydy liczne, cylindryczne lub rurkowate, lekko zgięte, z żółtą zawartością, czasem trudne do znalezienia w starych częściach owocnika, 20–60 × 5–8 µm, cienkościenne lub lekko grubościenne. Podstawki maczugowate 20-30 × 4-5 µm, z pogrubionymi ściankami w kierunku części bazalnej prawdopodobnie z powodu wewnętrznych powtórzeń, 4-sterygmowe.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Conferticium ochraceum. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/conferticium-ochraceum/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.