Conocybe aurea

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 2–5,8 cm, kształt stożkowaty lub wypukły. Powierzchnia początkowo jasnożółta, w stanie dojrzałym żółta, potem pomarańczowoochrowa. Jest nieco higrofaniczny. Brzeg gładki, krótko prążkowany. Blaszki Wąsko przyrośnięte, z międzyblaszkami, początkowo białe, potem przechodzące w oliwkowobrązowe, następnie rdzawobrązowe. Ostrza gładkie i blade. Trzon Wysokość 5,5–7,5 cm, grubość 3–5 mm, cylindryczny z bulwiastą podstawą o średnicy do 15 mm. Powierzchnia biała, jedwabista, gładka do podłużnie prążkowanej, silnie oprószona, brązowiejąca z wiekiem. Podstawa biała, owłosiona. Miąższ Żółtawy, u podstawy trzonu brązowawy. Cechy mikroskopowe Zarodniki elipsoidalne, wydłużone (10) 11–12 (13) x 6–7 µm, z dużymi porami rostkowymi (o średnicy 1,5 µm). Cheilocystydy w kształcie kręgli z kulistymi główkami o szerokości około 4 µm. Po zadziałaniu amoniakiem widoczne w nich igiełkowate kryształki.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Podano stanowiska stożkówki złotej w Ameryce Północnej, Europie, Azji i w jednym miejscu w Australii. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W Europie i Azji jest dość szeroko rozprzestrzeniony, ale rzadki. W Polsce po raz pierwszy gatunek ten odszukano w Bieszczadach w 2009 roku. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje na butwiejących trocinach i liściach, na glebach bogatych w azot, nawożonych łąkach, starym kompoście, korze, ściółce w szklarniach, a także na świeżo zasianych trawnikach.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

padang rumput

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Pengurai

Reproduksi

Zarodniki elipsoidalne, wydłużone (10) 11–12 (13) x 6–7 µm, z dużymi porami rostkowymi (o średnicy 1,5 µm). Cheilocystydy w kształcie kręgli z kulistymi główkami o szerokości około 4 µm. Po zadziałaniu amoniakiem widoczne w nich igiełkowate kryształki.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Conocybe aurea dari Wikimedia Commons. Conocybe aurea Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis

Fotografi

Kredit

Andreas Kunze

Lisensi

CC BY-SA 3.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Stożkówka złota — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72934284
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Conocybe aureaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID XQQY; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Conocybe aureaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY-SA 3.0 · Andreas Kunze