Cyclaneusma minus

Ciri dan struktur

Na obumarłych już, brązowych igłach sosny, tworzy rozproszone, eliptyczne apotecja o długości 200–600 µm, w tym samym kolorze co igła. Gdy dojrzeją, w warunkach wilgotnej pogody pęcznieją i otwierają się pojedynczym podłużnym rozcięciem, podnosząc tkankę igły z każdej strony w jednym lub zwykle dwóch dobrze zaznaczonych płatach. Odsłania się wówczas krążek o barwie od białej do kremowej. Worki unitunikowe, cylindryczne, o długości 80–120 µm, szerokości 10–12 µm, zawierające osiem zarodników. Askospory nitkowate, szkliste, dwudzielne, gładkie, o długości 65–100 µm, szerokości 2,5–3 µm, zazwyczaj lekko wygięte, jak bumerang. Parafizy nitkowate, rozgałęzione w kierunku wierzchołka, bezprzegrodowe, szkliste, proste, gładkie, z nienabrzmiałymi końcówkami. W poprzek igły często pojawiają się, gdy owocniki są niedojrzałe, szerokie, czerwonawo-brązowe pasma. Pyknidia głęboko osadzone w igłach, kuliste lub prawie kuliste, o średnicy 150–250 µm, ze ściankami złożonymi ze szklistych, pseudoparenchymatycznych komórek o średnicy 2–3 µm. Komórki konidiotwórcze prawdopodobnie fialidowe. Konidia pałeczkowate o długości 6–9,5 µm, i szerokości około 1 µm. W hodowli na agarze słodowym kultury białe, zmieniające kolor na łososioworóżowy z grubą grzybnią powietrzną, średnio ciemnobrązowe. Rozprzestrzenia się przez askospory unoszone przez wiatr. Infekują igły podczas wilgotnej pogody. Z badań polskich wynika, że w naturze nie tworzy konidiów, powstają one jednak podczas hodowli na sztucznym podłożu.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Cyclaneusma minus jest szeroko rozprzestrzeniony. W Europie jego zasięg ciągnie się od wybrzeży Morza Śródziemnego po środkową część Półwyspu Norweskiego i Grenlandię. W Polsce jest częsty. Występuje także w Afryce (Kenia, Malawi, Maroko, RPA, Tanzania), Azji (Pakistan), Australii i na Nowej Zelandii, w Ameryce Północnej (USA: Kalifornia, Michigan, Pensylwania, Kanada: Ontario), Amerycea Południowej (Chile, Kolumbia, Ekwador, Urugwaj). Poraża igły wielu gatunków sosen: Pinus caribaea, P. contorta, P. flexilis, P. jeffreyi, P. montana, P. mugo, P. nigra, P. patula, P. ponderosa, P. radiata, P. sabiniana, P. strobus, P. sylvestris, P. uncinata, P. wallichiana. Z badań polskich wynika, że atakuje zarówno igły jednoroczne, jak i dwuletnie.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Na obumarłych już, brązowych igłach sosny, tworzy rozproszone, eliptyczne apotecja o długości 200–600 µm, w tym samym kolorze co igła. Gdy dojrzeją, w warunkach wilgotnej pogody pęcznieją i otwierają się pojedynczym podłużnym rozcięciem, podnosząc tkankę igły z każdej strony w jednym lub zwykle dwóch dobrze zaznaczonych płatach. Odsłania się wówczas krążek o barwie od białej do kremowej. Worki unitunikowe, cylindryczne, o długości 80–120 µm, szerokości 10–12 µm, zawierające osiem zarodników. Askospory nitkowate, szkliste, dwudzielne, gładkie, o długości 65–100 µm, szerokości 2,5–3 µm, zazwyczaj lekko wygięte, jak bumerang. Parafizy nitkowate, rozgałęzione w kierunku wierzchołka, bezprzegrodowe, szkliste, proste, gładkie, z nienabrzmiałymi końcówkami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Ilustrasi skematis garis luar konidium Cyclaneusma minus, berdasarkan uraian sumber; ukuran yang dilaporkan 6–9,5 × 1 µm. Proporsi disederhanakan, bukan salinan satu spesimen. Ornamen permukaan, warna, sekat, dan isi sel tidak direkonstruksi. Skema konidium berbentuk batang, panjang 6–9,5 µm dan lebar sekitar 1 µm. Askospora yang digambarkan melengkung seperti bumerang tidak dipakai untuk skema ini.

Jenis

Ilustrasi skematis

Kredit

Fungi, ilustrasi orisinal (2026); fakta morfologi berdasarkan Autorzy i redaktorzy Wikipedii

Lisensi

CC BY-SA 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Cyclaneusma minus — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69551796
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Cyclaneusma minusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 6C4GD; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12