Diaporthe leptostromiformis

Ciri dan struktur

Grzyb mikroskopijny, saprotrof i pasożyt roślin. Na łodygach porażonych roślin anamorfa patogenu tworzy podkładki rzekome (pseudostromy) o barwie od szarobrunatnej do czarnej, długości 0,3–2 mm, szerokości 0,2–1 mm i grubości 0,1–3 mm. Początkowo znajdują się pod skórką, potem skórka nad nimi ulega złuszczeniu. Wewnątrz są białe, zbudowane z bardzo grubościennych strzępek, z zewnątrz pokryte grubościenną plektenchymą, co upodabnia je do sklerocjów. W pseudostromach tych powstają pyknidia. Początkowo są zupełnie płaskie, w miarę rozwoju rosną w górę zużywając strzępki pseudostromy, ale nawet po całkowitym dojrzeniu są spłaszczone. Po wytworzeniu zarodników i obumarciu pyknidiów grzybnia nadal rozwija się, również w okresie zimowym i wczesnowiosennym tworząc nowe pyknidia. Łodygi, które jesienią miały niewielką ilość pyknidiów, wiosną są nimi pokryte obficie. Pyknidia tworzą się z reguły tylko w górnej warstwie podkładek, ale zdarza się, że po obumarciu roślin, w fazie saprofitycznej tworzy się również druga warstwa pyknidiów. Największe pyknidia osiągają długość 1700 μm, szerokość 1000 μm i wysokość 100 μm. Mają 1–10 ujść ułożonych rzędem w górnej części. Ścianki pyknidiów mają grubość do 30 μm. Na wewnętrznej ścianie pyknidium powstaje warstwa konidioforów o grubości do 40 μm Są bezbarwne i ułożone palisadowo. Pojedyncze konidiofory mają szerokość 1–1,5 μm. Konidia są jednokomórkowe, szkliste, wydłużone, prawie równowąskie, o ścienionych, zaoblonych końcach. Mają wymiary 5–12 × 1,5–2,5 μm. Wydostają się pakietami sklejone śluzowatą substancją wypełniająca wnętrze pyknidiów.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Grzyb mikroskopijny, saprotrof i pasożyt roślin. Na łodygach porażonych roślin anamorfa patogenu tworzy podkładki rzekome (pseudostromy) o barwie od szarobrunatnej do czarnej, długości 0,3–2 mm, szerokości 0,2–1 mm i grubości 0,1–3 mm. Początkowo znajdują się pod skórką, potem skórka nad nimi ulega złuszczeniu. Wewnątrz są białe, zbudowane z bardzo grubościennych strzępek, z zewnątrz pokryte grubościenną plektenchymą, co upodabnia je do sklerocjów. W pseudostromach tych powstają pyknidia. Początkowo są zupełnie płaskie, w miarę rozwoju rosną w górę zużywając strzępki pseudostromy, ale nawet po całkowitym dojrzeniu są spłaszczone. Po wytworzeniu zarodników i obumarciu pyknidiów grzybnia nadal rozwija się, również w okresie zimowym i wczesnowiosennym tworząc nowe pyknidia. Łodygi, które jesienią miały niewielką ilość pyknidiów, wiosną są nimi pokryte obficie. Pyknidia tworzą się z reguły tylko w górnej warstwie podkładek, ale zdarza się, że po obumarciu roślin, w fazie saprofitycznej tworzy się również druga warstwa pyknidiów. Największe pyknidia osiągają długość 1700 μm, szerokość 1000 μm i wysokość 100 μm. Mają 1–10 ujść ułożonych rzędem w górnej części. Ścianki pyknidiów mają grubość do 30 μm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Pengurai

Reproduksi

Grzyb mikroskopijny, saprotrof i pasożyt roślin. Na łodygach porażonych roślin anamorfa patogenu tworzy podkładki rzekome (pseudostromy) o barwie od szarobrunatnej do czarnej, długości 0,3–2 mm, szerokości 0,2–1 mm i grubości 0,1–3 mm. Początkowo znajdują się pod skórką, potem skórka nad nimi ulega złuszczeniu. Wewnątrz są białe, zbudowane z bardzo grubościennych strzępek, z zewnątrz pokryte grubościenną plektenchymą, co upodabnia je do sklerocjów. W pseudostromach tych powstają pyknidia. Początkowo są zupełnie płaskie, w miarę rozwoju rosną w górę zużywając strzępki pseudostromy, ale nawet po całkowitym dojrzeniu są spłaszczone. Po wytworzeniu zarodników i obumarciu pyknidiów grzybnia nadal rozwija się, również w okresie zimowym i wczesnowiosennym tworząc nowe pyknidia.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Ilustrasi skematis garis luar konidium Diaporthe leptostromiformis, berdasarkan uraian sumber; ukuran yang dilaporkan 5–12 × 1,5–2,5 µm. Proporsi disederhanakan, bukan salinan satu spesimen. Ornamen permukaan, warna, sekat, dan isi sel tidak direkonstruksi. Sumber menyebut konidia memanjang, hampir sejajar sisinya, dengan ujung menipis dan membulat, 5–12 × 1,5–2,5 µm. Skema hanya garis luar tersebut; isi sel dan massa lendir tidak direkonstruksi.

Jenis

Ilustrasi skematis

Kredit

Fungi, ilustrasi orisinal (2026); fakta morfologi berdasarkan Autorzy i redaktorzy Wikipedii

Lisensi

CC BY-SA 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Diaporthe leptostromiformis — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69731967
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Diaporthe leptostromiformisBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 35CXS; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12