01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Średnica 1,5–3 cm. Początkowo dzwonkowaty, potem kolejno wypukły, płasko-wypukły i rozpostarty, zazwyczaj z niewielką wklęsłością, lub nawet lejkowaty. Brzeg początkowo podgięty, potem wyprostowany. Jest higrofaniczny. W stanie wilgotnym przeźroczysty i prążkowany do połowy promienia, skórzasto-blado-brązowy z drobnymi, szarymi łuseczkami, szczególnie na środku. Na obrzeżu zaś wełnisto-włóknisty, lun niemal łuseczkowaty, rzadko gładki. W stanie suchym nieprzeźroczysty i nieprążkowany oraz o wiele jaśniejszy. W liczbie 25–35, z międzyblaszkami (l=1–3), średniogęste, przyrośnięte do głęboko zbiegających, brzuchate, początkowo o barwie od białej do szarej, potem różowe, w końcu brązowo-różowe. Ostrza tej samej barwy, oprószone. Wysokość 1–6 cm, grubość 1–4 mm, cylindryczny, czasami górą rozszerzający się, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia blado szaroniebieska, z wiekiem płowiejąca i brązowawa, szczególnie górą. W górnej części czasami delikatnie oprószony, dołem nagi, błyszczący lub z drobnymi, rozproszonymi włókienkami, u podstawy biało filcowaty. Cienki, tej samej barwy co powierzchnia. Smak i zapach niewyraźny, lub nieco mączny. Zarodniki 9,5–12,5 (–14) × 7–8 μm, w widoku z boku elipsoidalne, 5–9-kątowe. Podstawki 24–50 × 7,5–12,5 μm, 4–zarodnikowe, ze sprzążkami. Cheilocystydy 22-60 × (8-) 12–30 μm, szerokomaczugowate lub elipsoidalne. Strzępki skórki kapelusza ułożone promieniście, cylindryczne lub nabrzmiałe, o szerokości 10–22 μm, z końcowymi elementami o szerokości do 35 μm. Zawierają wewnątrzkomórkowy pigment. W tramie czasami występują piękne błyszczące granulki.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Dzwonkówka gromadna występuje w kilku krajach Europy. Jest dość rzadka, częstsza w Europie Zachodniej i Północnej. Znajduje się na liście gatunków zagrożonych w Niemczech, Danii, Holandii i Norwegii. W literaturze naukowej na terenie Polski do 2003 r. podano tylko jedno stanowisko (Pieniny, 1976). Jej rozprzestrzenienie się w Polsce i stopień zagrożenia nie są znane. Owocniki rosną na ziemi, na słabo nawożonych łąkach, wałach przeciwpowodziowych, wydmach. Pojawiają się w niewielkich grupach od czerwca do października.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
padang rumput
Substrat
tanah
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Zarodniki 9,5–12,5 (–14) × 7–8 μm, w widoku z boku elipsoidalne, 5–9-kątowe. Podstawki 24–50 × 7,5–12,5 μm, 4–zarodnikowe, ze sprzążkami. Cheilocystydy 22-60 × (8-) 12–30 μm, szerokomaczugowate lub elipsoidalne. Strzępki skórki kapelusza ułożone promieniście, cylindryczne lub nabrzmiałe, o szerokości 10–22 μm, z końcowymi elementami o szerokości do 35 μm. Zawierają wewnątrzkomórkowy pigment. W tramie czasami występują piękne błyszczące granulki. Sprzążek brak.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Leptonia sodalis; Rhodophyllus sodalis
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Entoloma sodale dari Wikimedia Commons. Entoloma sodale Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
Andreas Kunze
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Dzwonkówka gromadna — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 67945643
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Entoloma sodaleBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 6FDP3; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Entoloma sodaleBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 3.0 · Andreas Kunze

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Dzwonkówka gromadna — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Dzwonkówka gromadna (Entoloma sodale Kühner & Romagn. ex Noordel.) – gatunek grzybów z rodziny dzwonkówkowatych (Entolomataceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Średnica 1,5–3 cm. Początkowo dzwonkowaty, potem kolejno wypukły, płasko-wypukły i rozpostarty, zazwyczaj z niewielką wklęsłością, lub nawet lejkowaty. Brzeg początkowo podgięty, potem wyprostowany. Jest higrofaniczny. W stanie wilgotnym przeźroczysty i prążkowany do połowy promienia, skórzasto-blado-brązowy z drobnymi, szarymi łuseczkami, szczególnie na środku. Na obrzeżu zaś wełnisto-włóknisty, lun niemal łuseczkowaty, rzadko gładki. W stanie suchym nieprzeźroczysty i nieprążkowany oraz o wiele jaśniejszy. W liczbie 25–35, z międzyblaszkami (l=1–3), średniogęste, przyrośnięte do głęboko zbiegających, brzuchate, początkowo o barwie od białej do szarej, potem różowe, w końcu brązowo-różowe. Ostrza tej samej barwy, oprószone. Wysokość 1–6 cm, grubość 1–4 mm, cylindryczny, czasami górą rozszerzający się, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia blado szaroniebieska, z wiekiem płowiejąca i brązowawa, szczególnie górą. W górnej części czasami delikatnie oprószony, dołem nagi, błyszczący lub z drobnymi, rozproszonymi włókienkami, u podstawy biało filcowaty. Cienki, tej samej barwy co powierzchnia. Smak i zapach niewyraźny, lub nieco mączny. Zarodniki 9,5–12,5 (–14) × 7–8 μm, w widoku z boku elipsoidalne, 5–9-kątowe. Podstawki 24–50 × 7,5–12,5 μm, 4–zarodnikowe, ze sprzążkami. Cheilocystydy 22-60 × (8-) 12–30 μm, szerokomaczugowate lub elipsoidalne. Strzępki skórki kapelusza ułożone promieniście, cylindryczne lub nabrzmiałe, o szerokości 10–22 μm, z końcowymi elementami o szerokości do 35 μm. Zawierają wewnątrzkomórkowy pigment. W tramie czasami występują piękne błyszczące granulki.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Dzwonkówka gromadna występuje w kilku krajach Europy. Jest dość rzadka, częstsza w Europie Zachodniej i Północnej. Znajduje się na liście gatunków zagrożonych w Niemczech, Danii, Holandii i Norwegii. W literaturze naukowej na terenie Polski do 2003 r. podano tylko jedno stanowisko (Pieniny, 1976). Jej rozprzestrzenienie się w Polsce i stopień zagrożenia nie są znane. Owocniki rosną na ziemi, na słabo nawożonych łąkach, wałach przeciwpowodziowych, wydmach. Pojawiają się w niewielkich grupach od czerwca do października.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Zarodniki 9,5–12,5 (–14) × 7–8 μm, w widoku z boku elipsoidalne, 5–9-kątowe. Podstawki 24–50 × 7,5–12,5 μm, 4–zarodnikowe, ze sprzążkami. Cheilocystydy 22-60 × (8-) 12–30 μm, szerokomaczugowate lub elipsoidalne. Strzępki skórki kapelusza ułożone promieniście, cylindryczne lub nabrzmiałe, o szerokości 10–22 μm, z końcowymi elementami o szerokości do 35 μm. Zawierają wewnątrzkomórkowy pigment. W tramie czasami występują piękne błyszczące granulki. Sprzążek brak.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Entoloma sodale. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/entoloma-sodale/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.