01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Trzon Średnica 1–4 cm, początkowo wypukły, potem płaski. Powierzchnia sucha, ciemnobrązowa lub rdzawobrązowa, gęsto pokryta ziarnistymi łuskami, łatwo obkruszającymi się. Na brzegu często zwisające resztki osłony. Pod wpływem KOH staje się czerwony, potem czarny. Sole żelaza barwią go na oliwkowo. Blaszki Zwykle przyrośnięte, dość gęste, początkowo białawe, potem rdzawobrązowawe. Ostrza często postrzępione. Trzon Wysokość 3–4 cm, grubość poniżej 0,5 cm, walcowaty. Powierzchnia jasna, pokryta ziarnistymi łuskami, jak kapelusz, ale często mniej gęsto. Zazwyczaj posiada pierścień. Miąższ Cienki. Zapach niewyraźny, smak łagodny, gorzki lub metaliczny. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6–9 x 4–5 µm, gładkie, mniej lub bardziej eliptyczne, w KOH żółtawe do brązowawych, w odczynniku Melzera żółtawe. Podstawki wąsko maczugowate, 4–sterygmowe. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy liczne, w dolnej części cylindryczne, w górnej zakończone bulwiastym rozszerzeniem 100 × 16 µm (co najmniej ponad 50 µm długości), w KOH hialinowe do rdzawobrązowych. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek prawie kulistych lub nieregularnych, o średnicy do 36 µm, w KOH rdzawo brązowych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Płomienniczek rdzawobrązowy znany jest w kilku krajach Europy i w niektórych rejonach USA. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano jedno tylko stanowisko (S. Domański, Wyszków, 1997). Jego rozprzestrzenienie, częstość występowania i zagrożenie nie są znane. Saprotrof rozwijający się na martwym drewnie; zwykle spotykany na zwalonych, dobrze już spróchniałych i obłuszczonych z kory pniach. Owocniki pojawiają się od wiosny do jesieni.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Zarodniki 6–9 x 4–5 µm, gładkie, mniej lub bardziej eliptyczne, w KOH żółtawe do brązowawych, w odczynniku Melzera żółtawe. Podstawki wąsko maczugowate, 4–sterygmowe. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy liczne, w dolnej części cylindryczne, w górnej zakończone bulwiastym rozszerzeniem 100 × 16 µm (co najmniej ponad 50 µm długości), w KOH hialinowe do rdzawobrązowych. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek prawie kulistych lub nieregularnych, o średnicy do 36 µm, w KOH rdzawo brązowych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus erinaceellus; Flocculina erinaceella; Phaeomarasmius erinaceellus; Pholiota detersibilis; Pholiota erinaceella
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Flammulaster erinaceellus dari Wikimedia Commons. Fruit bodies of the agaric fungus Flammulaster erinaceellus (Peck) Watling. Photographed in Holly River State Park , Allegheny Mountains, West Virginia, USA. Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
Walt Sturgeon (Mycowalt)
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Płomienniczek rdzawobrązowy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 62840200
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Flammulaster erinaceellusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 6J82F; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Flammulaster erinaceellusBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 3.0 · Walt Sturgeon (Mycowalt)

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Płomienniczek rdzawobrązowy — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Płomienniczek rdzawobrązowy (Flammulaster erinaceellus (Peck) Watling) – gatunek grzybów należący do rzędu pieczarkowców (Agaricales).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Trzon Średnica 1–4 cm, początkowo wypukły, potem płaski. Powierzchnia sucha, ciemnobrązowa lub rdzawobrązowa, gęsto pokryta ziarnistymi łuskami, łatwo obkruszającymi się. Na brzegu często zwisające resztki osłony. Pod wpływem KOH staje się czerwony, potem czarny. Sole żelaza barwią go na oliwkowo. Blaszki Zwykle przyrośnięte, dość gęste, początkowo białawe, potem rdzawobrązowawe. Ostrza często postrzępione. Trzon Wysokość 3–4 cm, grubość poniżej 0,5 cm, walcowaty. Powierzchnia jasna, pokryta ziarnistymi łuskami, jak kapelusz, ale często mniej gęsto. Zazwyczaj posiada pierścień. Miąższ Cienki. Zapach niewyraźny, smak łagodny, gorzki lub metaliczny. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6–9 x 4–5 µm, gładkie, mniej lub bardziej eliptyczne, w KOH żółtawe do brązowawych, w odczynniku Melzera żółtawe. Podstawki wąsko maczugowate, 4–sterygmowe. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy liczne, w dolnej części cylindryczne, w górnej zakończone bulwiastym rozszerzeniem 100 × 16 µm (co najmniej ponad 50 µm długości), w KOH hialinowe do rdzawobrązowych. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek prawie kulistych lub nieregularnych, o średnicy do 36 µm, w KOH rdzawo brązowych.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Płomienniczek rdzawobrązowy znany jest w kilku krajach Europy i w niektórych rejonach USA. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano jedno tylko stanowisko (S. Domański, Wyszków, 1997). Jego rozprzestrzenienie, częstość występowania i zagrożenie nie są znane. Saprotrof rozwijający się na martwym drewnie; zwykle spotykany na zwalonych, dobrze już spróchniałych i obłuszczonych z kory pniach. Owocniki pojawiają się od wiosny do jesieni.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Zarodniki 6–9 x 4–5 µm, gładkie, mniej lub bardziej eliptyczne, w KOH żółtawe do brązowawych, w odczynniku Melzera żółtawe. Podstawki wąsko maczugowate, 4–sterygmowe. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy liczne, w dolnej części cylindryczne, w górnej zakończone bulwiastym rozszerzeniem 100 × 16 µm (co najmniej ponad 50 µm długości), w KOH hialinowe do rdzawobrązowych. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek prawie kulistych lub nieregularnych, o średnicy do 36 µm, w KOH rdzawo brązowych.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Flammulaster erinaceellus. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/flammulaster-erinaceellus/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.