01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Owocnik Wysmukły, maczugowaty, czarniawy, o wysokości 2–7 cm składający się z płodnej główki i sterylnego trzonu. Ciemnobrązowa główka stanowi 1/3 część wysokości, ma grubość 2–6 mm, jest bocznie spłaszczona i często podłużnie rowkowana. Jej powierzchnia jest delikatnie kutnerowata z powodu wystających worków. Cylindryczny trzon ma średnicę 1–2 mm, u nasady jest czarniawy i pełny, pod główką pusty, jasnobrązowy. Cechy mikroskopowe Worki cylindryczne, 150–200 × 8–20 µm, dość grubościenne z 8 zarodnikami ułożonymi równolegle. Askospory cylindryczne, wydłużone lub wąsko wrzecionowate ze zwężonymi końcami, gładkie, 55–90 × 4–6 µm z wieloma przegrodami (do 13), początkowo szkliste, w stanie dojrzałym brązowe. Wysyp zarodników jasnobrązowy. Parafizy często występujące w oddzielnych skupiskach, nitkowate, o średnicy 3–4 µm, wystające ponad worki, często mocno zakrzywione lub zwinięte na wierzchołku, szkliste do bladobrązowych, bez wyraźnych przegród. Ich komórki wierzchołkowe są maczugowate lub jajowate i składają się z łańcucha jajowatych komórek o średnicy 4–6 µm. Gatunki podobne Od innych gatunków ziemiozorków odróżnić go można tylko po cechach mikroskopowych. Próchnilec maczugowaty (Xylaria polymorpha) nie jest podłużnie spłaszczony, jest bardziej krępy i rozwija się na próchniejącym drewnie. Włosojęzyk szorstki (Trichoglossum hirsutum) ma wyraźniejszy i drobno owłosiony trzon.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Ziemiozorek jasnoparafizowy występuje na niektórych wyspach i wszystkich kontynentach, znaleziono go nawet na Antarktydzie. W Polsce po raz pierwszy jego stanowisko podano w 2002 r., w późniejszych latach znaleziono jeszcze inne stanowiska tego gatunku. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R– gatunek rzadki, który zapewne w najbliższej przyszłości przesunie się do kategorii zagrożonych wymarciem, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Grzyb naziemny występujący na nieużytkowanych terenach trawiastych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Worki cylindryczne, 150–200 × 8–20 µm, dość grubościenne z 8 zarodnikami ułożonymi równolegle. Askospory cylindryczne, wydłużone lub wąsko wrzecionowate ze zwężonymi końcami, gładkie, 55–90 × 4–6 µm z wieloma przegrodami (do 13), początkowo szkliste, w stanie dojrzałym brązowe. Wysyp zarodników jasnobrązowy. Parafizy często występujące w oddzielnych skupiskach, nitkowate, o średnicy 3–4 µm, wystające ponad worki, często mocno zakrzywione lub zwinięte na wierzchołku, szkliste do bladobrązowych, bez wyraźnych przegród. Ich komórki wierzchołkowe są maczugowate lub jajowate i składają się z łańcucha jajowatych komórek o średnicy 4–6 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Geoglossum fallax var. proximum; Geoglossum fallax var. subpumilum; Geoglossum proximum; Geoglossum subpumilum
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Geoglossum fallax dari Wikimedia Commons. Dune fungi Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
Dr Mary Gillham Archive Project
Lisensi
CC BY 2.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Ziemiozorek jasnoparafizowy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 70194478
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Geoglossum fallaxBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 6KBJR; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Geoglossum fallaxBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY 2.0 · Dr Mary Gillham Archive Project

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Ziemiozorek jasnoparafizowy — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Ziemiozorek jasnoparafizowy (Geoglossum fallax E.J. Durand) – gatunek grzybów z monotypowej rodziny Geoglossaceae.

Revisi sumber

Morfologi sumber

Owocnik Wysmukły, maczugowaty, czarniawy, o wysokości 2–7 cm składający się z płodnej główki i sterylnego trzonu. Ciemnobrązowa główka stanowi 1/3 część wysokości, ma grubość 2–6 mm, jest bocznie spłaszczona i często podłużnie rowkowana. Jej powierzchnia jest delikatnie kutnerowata z powodu wystających worków. Cylindryczny trzon ma średnicę 1–2 mm, u nasady jest czarniawy i pełny, pod główką pusty, jasnobrązowy. Cechy mikroskopowe Worki cylindryczne, 150–200 × 8–20 µm, dość grubościenne z 8 zarodnikami ułożonymi równolegle. Askospory cylindryczne, wydłużone lub wąsko wrzecionowate ze zwężonymi końcami, gładkie, 55–90 × 4–6 µm z wieloma przegrodami (do 13), początkowo szkliste, w stanie dojrzałym brązowe. Wysyp zarodników jasnobrązowy. Parafizy często występujące w oddzielnych skupiskach, nitkowate, o średnicy 3–4 µm, wystające ponad worki, często mocno zakrzywione lub zwinięte na wierzchołku, szkliste do bladobrązowych, bez wyraźnych przegród. Ich komórki wierzchołkowe są maczugowate lub jajowate i składają się z łańcucha jajowatych komórek o średnicy 4–6 µm. Gatunki podobne Od innych gatunków ziemiozorków odróżnić go można tylko po cechach mikroskopowych. Próchnilec maczugowaty (Xylaria polymorpha) nie jest podłużnie spłaszczony, jest bardziej krępy i rozwija się na próchniejącym drewnie. Włosojęzyk szorstki (Trichoglossum hirsutum) ma wyraźniejszy i drobno owłosiony trzon.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Ziemiozorek jasnoparafizowy występuje na niektórych wyspach i wszystkich kontynentach, znaleziono go nawet na Antarktydzie. W Polsce po raz pierwszy jego stanowisko podano w 2002 r., w późniejszych latach znaleziono jeszcze inne stanowiska tego gatunku. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R– gatunek rzadki, który zapewne w najbliższej przyszłości przesunie się do kategorii zagrożonych wymarciem, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Grzyb naziemny występujący na nieużytkowanych terenach trawiastych.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Worki cylindryczne, 150–200 × 8–20 µm, dość grubościenne z 8 zarodnikami ułożonymi równolegle. Askospory cylindryczne, wydłużone lub wąsko wrzecionowate ze zwężonymi końcami, gładkie, 55–90 × 4–6 µm z wieloma przegrodami (do 13), początkowo szkliste, w stanie dojrzałym brązowe. Wysyp zarodników jasnobrązowy. Parafizy często występujące w oddzielnych skupiskach, nitkowate, o średnicy 3–4 µm, wystające ponad worki, często mocno zakrzywione lub zwinięte na wierzchołku, szkliste do bladobrązowych, bez wyraźnych przegród. Ich komórki wierzchołkowe są maczugowate lub jajowate i składają się z łańcucha jajowatych komórek o średnicy 4–6 µm.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Geoglossum fallax. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/geoglossum-fallax/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.