01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Średnica 1,5–4,5 cm, u młodych owocników półkulisty, z wiekiem łukowaty, w końcu płaskołukowaty z niewielkim wgłębieniem na środku. Jest nieco higrofaniczny. W stanie wilgotnym matowy, pomarańczowo-brązowy, czerwonobrązowy do czerwonawo-rdzawego, szczególnie w centrum, czasem także żółto-rdzawy do rdzawobrązowego, w kierunku brzegu brązowo-żółty, ochrowo-żółty do ciemnożółtego. W stanie suchym jaśniejszy, brązowo-żółty. Powierzchnia pozornie naga, ale pod soczewką drobnoziarnista lub ziarnista, brodawkowato-włosista, delikatnie łuskowata lub włóknisto-brodawkowata. Brzeg często przekraczający blaszki i szczerbaty. Blaszki gęste, w liczbie 30–46, l = 3–7, przy trzonie wykrojone lub zbiegające z niewielkim ząbkiem, u młodych owocników jaskrawo żółte, potem żółto-rdzawe, ochrowo–rdzawe do żółto-brązowych. Ostrza żółte, równe lub lekko pofalowane. Wysokość 3,5–6 cm, grubość 3–6 mm, cylindryczny z nieco maczugowatą podstawą, pusty, sprężysty. Powierzchnia początkowo jasnoczerwonobrązowa, pod kapeluszem żółtawa, potem ciemnoczerwonobrązowa, miejscami białawowłóknista. Cienki, mięsisty, o barwie od jasno- do ciemnoczerwonobrązowej. Smak gorzki i stęchły, zapach ziemisty. Zarodniki (8,0–) 8,5–10,5 (–10,8) × (5,2–) 5,5–6,5 µm, w KOH rdzawo-żółte, w widoku z boku migdałkowate, w widoku z przodu jajowate do jajowato-migdałkowatych. Na powierzchni bardzo duże, grube i sterczące brodawki o wysokości 0,4–0,6 µm i szerokości do 0,8 µm. Poniżej szczytowego dzióbka mają niewielki, gładki obszar, bez wyraźnego oddzielenia linią od otaczających go brodawek. Wnętrze zarodników jest tylko słabo amyloidalne.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Łysak ciemnotrzonowy w Europie i Ameryce jest szeroko rozprzestrzeniony. Występuje także na Nowej Zelandii. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski podano wiele jego stanowisk. Jest jednak rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek zagrożony wymarciem, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal działać będą czynniki zagrożenia. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Austrii i Niemczech. Saprotrof. Rośnie na martwym drewnie drzew iglastych (głównie świerka, rzadziej sosny), rzadko na drewnie drzew liściastych (brzoza, buk). Występuje głównie na rozkładających się pniach w późniejszych stadiach rozkładu, często pokrytych mchami, ale także na zwalonych pniach bez kory, na pniakach i drewnie leżącym na ziemi. Występuje zwłaszcza w naturalnych lub prawie naturalnych lasach iglastych lub mieszanych, mieszanych lasach górskich z bukiem, świerkiem i jodłą, w których jest duża ilość zwalonych pni i rozkładającego się drewna. Jednak znajdywany był również w uprawianych drzewostanach nasadzonych. Preferuje obszary górskie (wysokość 700–1300 m) i lokalizacje o zimnym klimacie z inwersją temperatur (wąwozy, doliny strumieni itp.).

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
kayu
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Zarodniki (8,0–) 8,5–10,5 (–10,8) × (5,2–) 5,5–6,5 µm, w KOH rdzawo-żółte, w widoku z boku migdałkowate, w widoku z przodu jajowate do jajowato-migdałkowatych. Na powierzchni bardzo duże, grube i sterczące brodawki o wysokości 0,4–0,6 µm i szerokości do 0,8 µm. Poniżej szczytowego dzióbka mają niewielki, gładki obszar, bez wyraźnego oddzielenia linią od otaczających go brodawek. Wnętrze zarodników jest tylko słabo amyloidalne. Podstawki 4, rzadziej 2–zarodnikowe, 23–26 × 6–8 µm, cylindryczne ze zwężoną podstawą i zwężonym środkiem. Cheilocystydy 20–40 × 5,5–8 µm, baryłkowate lub wrzecionowate z mniej lub bardziej poszerzonym szczytem, szyjką o rozmiarach 2,5–3,5 µm i kulistą główką 4–5,5 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus picreus; Derminus picreus; Dryophila picrea; Flammula picrea; Gymnopus picreus; Naucoria picrea
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Gymnopilus picreus menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Alan Rockefeller. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Łysak ciemnotrzonowy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72433842
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Gymnopilus picreusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3HTFP; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Gymnopilus picreusBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller
  4. [4] Dokumentasi visual — Gymnopilus picreusBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Łysak ciemnotrzonowy — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Łysak ciemnotrzonowy (Gymnopilus picreus (Pers.) P. Karst.) – gatunek grzybów należący do rodziny podziemniczkowatych (Hymenogastraceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Średnica 1,5–4,5 cm, u młodych owocników półkulisty, z wiekiem łukowaty, w końcu płaskołukowaty z niewielkim wgłębieniem na środku. Jest nieco higrofaniczny. W stanie wilgotnym matowy, pomarańczowo-brązowy, czerwonobrązowy do czerwonawo-rdzawego, szczególnie w centrum, czasem także żółto-rdzawy do rdzawobrązowego, w kierunku brzegu brązowo-żółty, ochrowo-żółty do ciemnożółtego. W stanie suchym jaśniejszy, brązowo-żółty. Powierzchnia pozornie naga, ale pod soczewką drobnoziarnista lub ziarnista, brodawkowato-włosista, delikatnie łuskowata lub włóknisto-brodawkowata. Brzeg często przekraczający blaszki i szczerbaty. Blaszki gęste, w liczbie 30–46, l = 3–7, przy trzonie wykrojone lub zbiegające z niewielkim ząbkiem, u młodych owocników jaskrawo żółte, potem żółto-rdzawe, ochrowo–rdzawe do żółto-brązowych. Ostrza żółte, równe lub lekko pofalowane. Wysokość 3,5–6 cm, grubość 3–6 mm, cylindryczny z nieco maczugowatą podstawą, pusty, sprężysty. Powierzchnia początkowo jasnoczerwonobrązowa, pod kapeluszem żółtawa, potem ciemnoczerwonobrązowa, miejscami białawowłóknista. Cienki, mięsisty, o barwie od jasno- do ciemnoczerwonobrązowej. Smak gorzki i stęchły, zapach ziemisty. Zarodniki (8,0–) 8,5–10,5 (–10,8) × (5,2–) 5,5–6,5 µm, w KOH rdzawo-żółte, w widoku z boku migdałkowate, w widoku z przodu jajowate do jajowato-migdałkowatych. Na powierzchni bardzo duże, grube i sterczące brodawki o wysokości 0,4–0,6 µm i szerokości do 0,8 µm. Poniżej szczytowego dzióbka mają niewielki, gładki obszar, bez wyraźnego oddzielenia linią od otaczających go brodawek. Wnętrze zarodników jest tylko słabo amyloidalne.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Łysak ciemnotrzonowy w Europie i Ameryce jest szeroko rozprzestrzeniony. Występuje także na Nowej Zelandii. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski podano wiele jego stanowisk. Jest jednak rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek zagrożony wymarciem, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal działać będą czynniki zagrożenia. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Austrii i Niemczech. Saprotrof. Rośnie na martwym drewnie drzew iglastych (głównie świerka, rzadziej sosny), rzadko na drewnie drzew liściastych (brzoza, buk). Występuje głównie na rozkładających się pniach w późniejszych stadiach rozkładu, często pokrytych mchami, ale także na zwalonych pniach bez kory, na pniakach i drewnie leżącym na ziemi. Występuje zwłaszcza w naturalnych lub prawie naturalnych lasach iglastych lub mieszanych, mieszanych lasach górskich z bukiem, świerkiem i jodłą, w których jest duża ilość zwalonych pni i rozkładającego się drewna. Jednak znajdywany był również w uprawianych drzewostanach nasadzonych. Preferuje obszary górskie (wysokość 700–1300 m) i lokalizacje o zimnym klimacie z inwersją temperatur (wąwozy, doliny strumieni itp.).

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Zarodniki (8,0–) 8,5–10,5 (–10,8) × (5,2–) 5,5–6,5 µm, w KOH rdzawo-żółte, w widoku z boku migdałkowate, w widoku z przodu jajowate do jajowato-migdałkowatych. Na powierzchni bardzo duże, grube i sterczące brodawki o wysokości 0,4–0,6 µm i szerokości do 0,8 µm. Poniżej szczytowego dzióbka mają niewielki, gładki obszar, bez wyraźnego oddzielenia linią od otaczających go brodawek. Wnętrze zarodników jest tylko słabo amyloidalne. Podstawki 4, rzadziej 2–zarodnikowe, 23–26 × 6–8 µm, cylindryczne ze zwężoną podstawą i zwężonym środkiem. Cheilocystydy 20–40 × 5,5–8 µm, baryłkowate lub wrzecionowate z mniej lub bardziej poszerzonym szczytem, szyjką o rozmiarach 2,5–3,5 µm i kulistą główką 4–5,5 µm.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Gymnopilus picreus. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/gymnopilus-picreus/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.