Gymnopus impudicus

Ciri dan struktur

O średnicy 1–2,5 cm, początkowo wypukły, później płaski z szerokim i niskim garbkiem, na środku nieco wklęsły, lekko prążkowany i pofalowany. Powierzchnia różowawo-fioletowo-brązowa lub purpurowa, z czerwonawobrązowymi, promienistymi włókienkami, szczególnie na środku kapelusza, gdzie jest znacznie ciemniejszy. Podczas wysychania jaśnieje od brzegów, środek pozostaje ciemniejszy. Dość rzadkie, wolne lub przyrośnięte, w liczbie 26–35 z międzyblaszkami (l = 1–3), początkowo kremowe, potem fioletowo-brązowe. Wysokość 2–3,5 cm, grubość 2–6 mm, cylindryczny, często bocznie spłaszczony, w stanie dojrzałym pusty w środku. Powierzchnia czerwonawo-fioletowo-brązowa, całkowicie pokryta białawym nalotem. Podstawa z białawą grzybnią i białawymi ryzomorfami. W kapeluszu kremowy, cienki, w trzonie również kremowy, po uszkodzeniu ciemniejący do bardzo ciemnego brązu. Ma silny i nieprzyjemny zapach zgniłej kapusty. Zarodniki podłużne, łezkowate, czasami prawie cylindryczne, szkliste, o wymiarach (6,4–) 7,5–9,2 (–10,9) × (3,5–) 3,7–4,5 (–4,8) µm; Q = (1,7–) 1,8–2,3 (–2,5). Podstawki silnie maczugowate, 4-zarodnikowe, 30,7–34,5 × 5,7–6,2 μm. Cheilocystydy prawie cylindryczne, często nieregularne, nierozgałęzione (22,3–) 25,9–36,5 (–37,7) × (4,3–) 5–6,6 (–6,8) μm. Pleurocystyd brak. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek o zróżnicowanej grubości 4–14 μm, gładkich lub inkrustowanych, szklistych lub jasnobrązowych o ścianach często z bocznymi, palczastymi wyrostkami. Elementy końcowe wzniesione, cylindryczne lub maczugowate. Strzępki skórki kapelusza o szerokości 5–9 μm z żółtawobrązowym pigmentem.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Łysostopek cuchnący w Europie jest bardzo szeroko rozprzestrzeniony – od Portugalii aż po arktyczny archipelag Svalbard. Jego stanowiska podano także w Ameryce Północnej i Południowej, Azji i Australii. W. Wojewoda w zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski w 2003 r. przytacza tylko dwa stanowiska z uwagą, że jego rozprzestrzenienie i stopień zagrożenia w Polsce nie są znane. O jego występowaniu w Polsce do 2021 r. brak informacji w internecie. Grzyb saprotroficzny. Okazy znalezione w Polsce rosły w młodym lesie, na ziemi pod modrzewiami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

tanah

Peran atau konteks

Pengurai

Reproduksi

Zarodniki podłużne, łezkowate, czasami prawie cylindryczne, szkliste, o wymiarach (6,4–) 7,5–9,2 (–10,9) × (3,5–) 3,7–4,5 (–4,8) µm; Q = (1,7–) 1,8–2,3 (–2,5). Podstawki silnie maczugowate, 4-zarodnikowe, 30,7–34,5 × 5,7–6,2 μm. Cheilocystydy prawie cylindryczne, często nieregularne, nierozgałęzione (22,3–) 25,9–36,5 (–37,7) × (4,3–) 5–6,6 (–6,8) μm. Pleurocystyd brak. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek o zróżnicowanej grubości 4–14 μm, gładkich lub inkrustowanych, szklistych lub jasnobrązowych o ścianach często z bocznymi, palczastymi wyrostkami. Elementy końcowe wzniesione, cylindryczne lub maczugowate. Strzępki skórki kapelusza o szerokości 5–9 μm z żółtawobrązowym pigmentem. Kaulocystydy liczne w górnej części trzonu, zróżnicowane morfologicznie, często koralowato rozgałęzione, szkliste, 25–65 × 3–10 μm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Gymnopus impudicus menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Lucian Clanet. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Lucian Clanet, some rights reserved (CC BY)

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Łysostopek cuchnący — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69465058
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Gymnopus impudicusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 6KVRF; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Gymnopus impudicusBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Lucian Clanet, some rights reserved (CC BY)