Hygrocybe calciphila

Ciri dan struktur

Średnica 1–2,5 cm, początkowo półkulisty, potem przechodzący w płaski z nieco zagłębionym środkiem, niehigrofaniczny. Powierzchnia łuskowata z nieco jaśniejszymi, pomarańczowo- żółtymi lub żółtawymi, bardzo cienkimi łuseczkami. Rzadkie, lekko brzuchate, szeroko przyrośnięte, żółto-pomarańczowe. Wysokość 2–3 cm, grubość 0,2–0,3 cm, walcowaty lub nieco spłaszczony, żółtopomarańczowy, gładki, z białawą grzybnią u podstawy. Cienki, pomarańczowożółty, bez wyraźnego zapachu i smaku. Podstawki 42–52 × 6,0–7 μm, 2–(–3) zarodnikowe. Zarodniki w widoku z boku średnio 8,6 × 6,1 μm, w widoku z przodu średnio 8,0 × 6,0 μm, elipsoidalne, jajowate do półkulistych, niezwężone, dwujądrowe. Trama blaszek regularna, zbudowana z cylindrycznych strzępek o wymiarach średnio 71 × 9,2 μm. Skórka kapelusza typu trichoderma z elementami końcowymi średnio 45 × 7,9 μm, cylindrycznymi, tępo wrzecionowatymi do maczugowatych, zaobserwowano też kilka wąskich strzępek. Trama w trzonie regularna z niemal cylindrycznymi elementami o wymiarach średnio 82 × 12 μm. Skórka trzonu typu cutis, zbudowana z mniej więcej prostopadłych strzępek, podobnie jak u wilgotnicy purpurowej (Hygrocybe miniata). Zaobserwowano w niej tylko kilka tylko kilka włosków z elementami końcowymi o szerokości 4,5–6,0 μm. Na strzępkach w rozproszeniu są sprzążki, brak ich w hymenium. Jest wiele podobnych gatunków wilgotnic. Charakterystyczne cechy Hygrocybe calciphila to: pomarańczowe i pomarańczowo-czerwone kolory kapelusza i trzonu dzięki drobnym łuskom i preferencja do występowania na glebach wapiennych. Mikroskopowo wyróżnia się szeroko elipsoidalnymi i niezwężonymi zarodnikami, zwykle powstającymi na 4-zarodnikowych podstawkach.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Opisano występowanie Hygrocybe calciphila głównie w Europie. Jest tu szeroko rozprzestrzeniony na obszarze od Półwyspu Iberyjskiego i Morza Śródziemnego po środkową część Półwyspu Skandynawskiego, Anglię i Irlandię. Poza tym podano go na jednym stanowisku we wschodniej części Ameryki Północnej. W Polsce do 2003 r. nie był notowany, ale znaleziono go w latach późniejszych. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Podstawki 42–52 × 6,0–7 μm, 2–(–3) zarodnikowe. Zarodniki w widoku z boku średnio 8,6 × 6,1 μm, w widoku z przodu średnio 8,0 × 6,0 μm, elipsoidalne, jajowate do półkulistych, niezwężone, dwujądrowe. Trama blaszek regularna, zbudowana z cylindrycznych strzępek o wymiarach średnio 71 × 9,2 μm. Skórka kapelusza typu trichoderma z elementami końcowymi średnio 45 × 7,9 μm, cylindrycznymi, tępo wrzecionowatymi do maczugowatych, zaobserwowano też kilka wąskich strzępek. Trama w trzonie regularna z niemal cylindrycznymi elementami o wymiarach średnio 82 × 12 μm. Skórka trzonu typu cutis, zbudowana z mniej więcej prostopadłych strzępek, podobnie jak u wilgotnicy purpurowej (Hygrocybe miniata). Zaobserwowano w niej tylko kilka tylko kilka włosków z elementami końcowymi o szerokości 4,5–6,0 μm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Hygrocybe calciphila menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Björn Sothmann. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Björn Sothmann, some rights reserved (CC BY-SA)

Lisensi

CC BY-SA 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

Sumber profil

1. [1] Hygrocybe calciphila — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69822268
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Hygrocybe calciphilaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 6MM9H; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Hygrocybe calciphilaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Media sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) Björn Sothmann, some rights reserved (CC BY-SA)
4. [4] Dokumentasi visual — Hygrocybe calciphilaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Teks sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) Björn Sothmann, some rights reserved (CC BY-SA)
5. [5] Dokumentasi visual — Hygrocybe calciphilaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Teks sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) Björn Sothmann, some rights reserved (CC BY-SA)