Hypholoma ericaeum

Ciri dan struktur

Średnica 9–34 mm, u młodych egzemplarzy dzwonkowaty, u dojrzałych płasko-wypukły z niskim, zaokrąglonym do ostrego garbkiem. Powierzchnia o barwie od żółtawo-brązowej na środku do żółtej na brzegu, gładka, lepka lub sucha. Jest niehigrofaniczny. Brzeg podgięty z kilkoma włókienkami miednicy na młodszych owocnikach. Przyrośnięte, gęste, początkowo jasno brązowoszare, potem czerwonawo-czarne do czarnych. Ostrza regularne, białawe, pod mikroskopem stereoskopowym oprószone, ze względu na obecność licznych cheilocystyd. Wysokość 41–85(–112), grubość (1,5–) 2–5 mm, centralny, cylindryczny, czasami falisty, z podstawa nieco bulwkowatą, wewnątrz pusty. Powierzchnia podłużnie żłobiona i włóknista o barwie od żółtej do oliwkowy żółtej, podłużnie żłobiona, sucha lub nieco wilgotna. Przy podstawie słabo rozwinięte ryzomorfy. Osłony brak lub bardzo niepozorna w postaci szczątkowej strefy pierścieniowej na wierzchołku trzonu i niewielkich resztek na brzegu kapelusza. Mięsisty, jędrny, o barwie od białawej do żółtawej. Bazydiospory 12–15(–16) × 7,5–9 µm (Q = 1,44–1,88, Q m = 1,68, n = 103), elipsoidalne z boku i lekko owalne w widoku z przodu, gładkie, cienkościenne z wyraźnymi porami rostkowymi. W KOH żółtawobrązowe. Podstawki 24–41 × 8–11 µm, o kształcie od workowatego do niemal maczugowatego, ze zwężeniem na środku, gładkie i cienkościenne z czterema sterygmami. Pleurocystydy 30–54 × 9–17 µm, wyglądające jak chrysocystydy, wrzecionowate, ze śluzowatym wierzchołkiem, czasami rogate, gładkie i cienkościenne, z bezpostaciową żółtawą zawartością. Cheilocystydy (22–)27–44(–52) × 6–10 µm, półcylindryczne do baryłkowatych lub główkowatych, szkliste, gładkie i cienkościenne, liczne.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Opisano występowanie maślanki wrzosowej w Ameryce Północnej, Europie i Maroku. W zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski W. Wojewoda w 2003 r. przytacza 10 jej stanowisk. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów Polski. Umieszczona w nim jest na liście gatunków zagrożonych, wartych objęcia ochroną. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Występuje na torfowiskach, wydmach, na obrzeżu sosnowych lasów, przy polnych drogach. Rośnie na ziemi lub piasku na resztkach mchów płonnik, butwiejącym drewnie drzew liściastych i iglastych, wśród mchów torfowiec, na martwych pniach drzew i szczątkach roślin zielnych. Owocniki wytwarza zazwyczaj od czerwca do listopada.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

tanah

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Bazydiospory 12–15(–16) × 7,5–9 µm (Q = 1,44–1,88, Q m = 1,68, n = 103), elipsoidalne z boku i lekko owalne w widoku z przodu, gładkie, cienkościenne z wyraźnymi porami rostkowymi. W KOH żółtawobrązowe. Podstawki 24–41 × 8–11 µm, o kształcie od workowatego do niemal maczugowatego, ze zwężeniem na środku, gładkie i cienkościenne z czterema sterygmami. Pleurocystydy 30–54 × 9–17 µm, wyglądające jak chrysocystydy, wrzecionowate, ze śluzowatym wierzchołkiem, czasami rogate, gładkie i cienkościenne, z bezpostaciową żółtawą zawartością. Cheilocystydy (22–)27–44(–52) × 6–10 µm, półcylindryczne do baryłkowatych lub główkowatych, szkliste, gładkie i cienkościenne, liczne. Skórka kapelusza typu ixocutis, złożona ze splątanych nitkowatych, gładkich, cienkościennych i lekko żelatynizowanych strzępek, o średnicy 3–7 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Hypholoma ericaeum menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Lucian Clanet. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Lucian Clanet, some rights reserved (CC BY)

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

Sumber profil

1. [1] Maślanka wrzosowa — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 75143695
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Hypholoma ericaeumBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3NSGV; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Hypholoma ericaeumBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Lucian Clanet, some rights reserved (CC BY)
4. [4] Dokumentasi visual — Hypholoma ericaeumBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Lucian Clanet, some rights reserved (CC BY)