Hypomyces ochraceus

Ciri dan struktur

Teleomorfa Na powierzchni żywiciela tworzy płaską, początkowo białą, potem czerwonawo-ochrową podkładkę z kulistymi owocnikami typu perytecjum o stożkowym ostiolum i delikatną, żółtawą ścianą. Worki 8-zarodnikowe, wrzecionowate, 250–300 × 6,5 µm. Zarodniki w workach częściowo zachodzą na siebie, są długie, wrzecionowate z ostro zakończonymi wierzchołkami, 35 × 6,5 µm, szkliste, w stanie dojrzałym dwukomórkowe i zwężone na przegrodzie. Anamorfa Tworzy dwie bezpłciowe morfy, dawniej opisywane jako odrębne gatunki: Verticillium agaricinum i Blastotrichium puccinioides. W Polsce obserwowano wyłącznie te formy. Podzielone przegrodami i rozgałęzione konidiofory o długości 55-88 µm powstają pęczkami po kilka. Ich końcowe gałązki są najszersze u podstawy i zwężają się ku końcom. Powstające na ich szczytach konidia mają łezkowaty, rzadziej kulisty kształt, wielkość 11,5–25,5 × 7,5–12,5 µm, są cienkościenne i szkliste. Ten typ zarodnikowania opisywano jako Verticillium agaricinum. W drugim typie, opisywanym jako Blastotrichium puccinioides, tworzą się chlamydospory. Następuje to podczas suchej pogody. Chlamydospory o wymiarach 61–107 × 30,5 µm powstają na szklistych, rozgałęzionych, septowanych i zaopatrzonych w gutule strzępkach o grubości 7–10 µm. Chlamydospory są maczugowate z zaokrąglonymi wierzchołkami, szkliste, pokryte brodawkami i mają 2–4 komórki. Dolna komórka zwykle jest gładka, największa jest środkowa.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Hypomyces ochraceus występuje na niektórych wyspach i na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Występuje także w Polsce, ale był opisywany jako Verticillium agaricinum. Jest to teleomorfa tego gatunku. K. Bitner znalazł w Polsce ten gatunek 191 razy, w tym, jak pisał 186 razy jako V. agaricinum. Grzyb nagrzybny będący obligatoryjnym, groźnym pasożytem wielu gatunków grzybów kapeluszowych. Występuje w wilgotnych i cienistych lasach od lipca do września, w gorące letnie dni po deszczach masowo. K. Bitner podał, że 17 sierpnia 1950 r. zaatakował wszystkie owocniki gołąbków w całym zbadanym przez niego obszarze lasu. Przy ciepłej pogodzie po deszczach Hypomyces ochraceus jest najczęściej występującym pasożytem grzybów, podczas zimnej pogody brak go zupełnie. Pasożytuje na gatunkach z rodzajów Russula (gołąbek) i Agaricus (pieczarka). Atakuje zdrowe owocniki, początkowo tworząc na nich niewielką, białą pleśń, która bardzo szybko rozrasta się, opanowuje cały owocnik i rozprzestrzenia na otaczające go rośliny. Owocnik ulega zniszczeniu i staje się miękki jak gąbka.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Na powierzchni żywiciela tworzy płaską, początkowo białą, potem czerwonawo-ochrową podkładkę z kulistymi owocnikami typu perytecjum o stożkowym ostiolum i delikatną, żółtawą ścianą. Worki 8-zarodnikowe, wrzecionowate, 250–300 × 6,5 µm. Zarodniki w workach częściowo zachodzą na siebie, są długie, wrzecionowate z ostro zakończonymi wierzchołkami, 35 × 6,5 µm, szkliste, w stanie dojrzałym dwukomórkowe i zwężone na przegrodzie. Tworzy dwie bezpłciowe morfy, dawniej opisywane jako odrębne gatunki: Verticillium agaricinum i Blastotrichium puccinioides. W Polsce obserwowano wyłącznie te formy. Podzielone przegrodami i rozgałęzione konidiofory o długości 55-88 µm powstają pęczkami po kilka. Ich końcowe gałązki są najszersze u podstawy i zwężają się ku końcom.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Hypomyces ochraceus menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Alan Rockefeller. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Hypomyces ochraceus — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72438558
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Hypomyces ochraceusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3NXL6; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Hypomyces ochraceusBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller