01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 3–8 cm, u młodych okazów łukowaty, potem wklęsły, na koniec lejkowaty, bez garbu, cienki, mięsisty. Powierzchnia matowa, cynamonowoczerwona do orzechowobrązowej, początkowo pokryta ciemniejszymi łuseczkami, u starszych okazów naga. Brzeg pofalowany i przeważnie nieprążkowany. Blaszki Zbiegające, średnio gęste, u młodych okazów białawe, później kremowe, na koniec brązowawe. Trzon Wysokość 2–6 cm, walcowaty z nieco rozszerzoną podstawą, pusty. Powierzchnia tej samej barwy co kapelusz, podłużnie włóknista. Miąższ Białawy. Zapach i smak mączny. Cechy mikroskopowe Zarodniki 5–10 × 3–5 µm, migdałowate lub elipsoidalne, gładkie, nieamyloidalne, w KOH szkliste. Podstawki 28–34 × 4–6 µm, maczugowate, 4-sterygmowe. Cystyd brak.Strzępki w skórce rosną pionowo skupiskami w kierunku środka kapelusza, mają szerokość 4–8 µm, są gładkie lub inkrustowane, z cylindrycznymi końcami o zaokrąglonych wierzchołkach. W KOH są szkliste do pomarańczowobrązowych. Na strzępkach są sprzążki. Gatunki podobne Lejkówka czerwonawa (Bonomyces sinopicus) odróżnia się niełuseczkowatym kapeluszem, ponadto siedliskiem (często występuje na wypaleniskach). Lejkówka karbowana (Clitocybe costata) ma również kapelusz bez łusek, ale o żłobionym brzegu, ponadto ma zapach i smak gorzkich migdałów. Lejkówka żółtobrązowa (Infundibulicybe gibba) ma brodawkowaty garb na kapeluszu i trzon jaśniejszy od kapelusza.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Lejkówka szaroblaszkowa występuje w Ameryce Północnej, Europie i azjatyckiej części Rosji. Najwięcej stanowisk podano na Półwyspie Skandynawskim. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 6 stanowisk z uwagą, że rozprzestrzenienie i stopień zagrożenia tego gatunku nie są znane. Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje w różnego typu lasach, zwłaszcza pod jodłami, ale także na łąkach wśród traw i mchów. Owocniki tworzy zwykle od maja do października. Według W. Wojewody jest grzybem jadalnym, według atlasu grzybów jest grzybem niejadalnym.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan; padang rumput
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Zarodniki 5–10 × 3–5 µm, migdałowate lub elipsoidalne, gładkie, nieamyloidalne, w KOH szkliste. Podstawki 28–34 × 4–6 µm, maczugowate, 4-sterygmowe. Cystyd brak.Strzępki w skórce rosną pionowo skupiskami w kierunku środka kapelusza, mają szerokość 4–8 µm, są gładkie lub inkrustowane, z cylindrycznymi końcami o zaokrąglonych wierzchołkach. W KOH są szkliste do pomarańczowobrązowych. Na strzępkach są sprzążki.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus squamulosus; Clitocybe infundibuliformis var. squamulosa; Clitocybe sinopicoides; Clitocybe squamulosa; Clitocybe squamulosa var. montana; Clitocybe squamulosa var. sicca; Clitocybe subsquamata; Infundibulicybe sinopicoides; Omphalia infundibuliformis var. squamulosa; Omphalia squamulosa
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Infundibulicybe squamulosa menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Paul Asman and Jill Lenoble. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Paul Asman and Jill Lenoble, some rights reserved (CC BY)
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Lejkówka łuseczkowata — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69392820
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Infundibulicybe squamulosaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 6MVZG; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Infundibulicybe squamulosaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Paul Asman and Jill Lenoble, some rights reserved (CC BY)
  4. [4] Dokumentasi visual — Infundibulicybe squamulosaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Paul Asman and Jill Lenoble, some rights reserved (CC BY)

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Lejkówka łuseczkowata — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Lejkówka łuseczkowata (Infundibulicybe squamulosa (Pers.) Harmaja) – gatunek grzybów z rzędu pieczarkowców (Agaricales).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 3–8 cm, u młodych okazów łukowaty, potem wklęsły, na koniec lejkowaty, bez garbu, cienki, mięsisty. Powierzchnia matowa, cynamonowoczerwona do orzechowobrązowej, początkowo pokryta ciemniejszymi łuseczkami, u starszych okazów naga. Brzeg pofalowany i przeważnie nieprążkowany. Blaszki Zbiegające, średnio gęste, u młodych okazów białawe, później kremowe, na koniec brązowawe. Trzon Wysokość 2–6 cm, walcowaty z nieco rozszerzoną podstawą, pusty. Powierzchnia tej samej barwy co kapelusz, podłużnie włóknista. Miąższ Białawy. Zapach i smak mączny. Cechy mikroskopowe Zarodniki 5–10 × 3–5 µm, migdałowate lub elipsoidalne, gładkie, nieamyloidalne, w KOH szkliste. Podstawki 28–34 × 4–6 µm, maczugowate, 4-sterygmowe. Cystyd brak.Strzępki w skórce rosną pionowo skupiskami w kierunku środka kapelusza, mają szerokość 4–8 µm, są gładkie lub inkrustowane, z cylindrycznymi końcami o zaokrąglonych wierzchołkach. W KOH są szkliste do pomarańczowobrązowych. Na strzępkach są sprzążki. Gatunki podobne Lejkówka czerwonawa (Bonomyces sinopicus) odróżnia się niełuseczkowatym kapeluszem, ponadto siedliskiem (często występuje na wypaleniskach). Lejkówka karbowana (Clitocybe costata) ma również kapelusz bez łusek, ale o żłobionym brzegu, ponadto ma zapach i smak gorzkich migdałów. Lejkówka żółtobrązowa (Infundibulicybe gibba) ma brodawkowaty garb na kapeluszu i trzon jaśniejszy od kapelusza.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Lejkówka szaroblaszkowa występuje w Ameryce Północnej, Europie i azjatyckiej części Rosji. Najwięcej stanowisk podano na Półwyspie Skandynawskim. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 6 stanowisk z uwagą, że rozprzestrzenienie i stopień zagrożenia tego gatunku nie są znane. Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje w różnego typu lasach, zwłaszcza pod jodłami, ale także na łąkach wśród traw i mchów. Owocniki tworzy zwykle od maja do października. Według W. Wojewody jest grzybem jadalnym, według atlasu grzybów jest grzybem niejadalnym.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Zarodniki 5–10 × 3–5 µm, migdałowate lub elipsoidalne, gładkie, nieamyloidalne, w KOH szkliste. Podstawki 28–34 × 4–6 µm, maczugowate, 4-sterygmowe. Cystyd brak.Strzępki w skórce rosną pionowo skupiskami w kierunku środka kapelusza, mają szerokość 4–8 µm, są gładkie lub inkrustowane, z cylindrycznymi końcami o zaokrąglonych wierzchołkach. W KOH są szkliste do pomarańczowobrązowych. Na strzępkach są sprzążki.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Infundibulicybe squamulosa. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/infundibulicybe-squamulosa/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.