01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 4–7 cm, początkowo stożkowato-wypukły, potem płaski z garbkiem, czasami promieniście popękany. Brzeg cienki, czasami podcięty. Powierzchnia sucha, delikatnie włókienkowata, czasami drobno łuseczkowata. Początkowo białawy, potem jasnopłowy z zielonawym odcieniem na środku. Blaszki Zatokowato wycięte lub prawie wolne, cienkie, gęste i szerokie. Początkowo białawe, potem szaropłowe, w końcu jasnocynamonowe. Ostrza jasne, nierówne. Trzon Wysokość zwykle 3–8 cm, walcowaty, mięsisty, czasami z niewielką bulwką. Powierzchnia o barwie od białej do białooliwkowej, na środku delikatnie włókienkowata, na szczycie oprószona. Miąższ O barwie od białej do białożółtawej i silnym zapachu kwiatowym podobnym do zapachu kokoryczy pustej. Smak łagodny. Cechy mikroskopowe Zarodniki owalno-migdałkowate, czasami z dzióbkiem, często trapezoidalne lub wieloboczne, gładkie, 7,5–10 × 5–6 µm. Podstawki o wymiarach 28–30 × 10–15 µm, z czterema sterygmami, rzadko z dwoma. Bazydiole o wymiarach 28–35 × 10–15 µm występują grupami. Pomiędzy nimi na powierzchni blaszek tworzą się wrzecionowate lub pękate metuloidy o cienkich ścianach i wymiarach 45–55 × 10–15 µm. Mają cienkie ściany, czasem z kryształkami na szczycie.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Strzępiak zielonawogarbkowy występuje w Europie, Ameryce Północnej i na Nowej Zelandii. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano 3 stanowiska, wszystkie na podłożu wapiennym. Więcej stanowisk i bardziej aktualnych znajduje się w internetowym atlasie grzybów. Jest w nim zaliczony do grzybów chronionych i rzadkich. Grzyb mikoryzowy. Występuje na ziemi w lasach iglastych i liściastych wśród opadłych liści i igliwia, zwłaszcza na glebach wapiennych. Najczęściej spotykany pod grabami, bukami, dębami i świerkami. Owocniki zazwyczaj od czerwca do września.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
tanah
Peran atau konteks
Mitra tumbuhan
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Zarodniki owalno-migdałkowate, czasami z dzióbkiem, często trapezoidalne lub wieloboczne, gładkie, 7,5–10 × 5–6 µm. Podstawki o wymiarach 28–30 × 10–15 µm, z czterema sterygmami, rzadko z dwoma. Bazydiole o wymiarach 28–35 × 10–15 µm występują grupami. Pomiędzy nimi na powierzchni blaszek tworzą się wrzecionowate lub pękate metuloidy o cienkich ścianach i wymiarach 45–55 × 10–15 µm. Mają cienkie ściany, czasem z kryształkami na szczycie.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus albidulus; Agaricus corydalinus; Agaricus corydalinus var. roseolus; Inocybe albidula; Inocybe corydalina f. albidula; Inocybe corydalina f. griseola; Inocybe corydalina f. roseola
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Inocybe corydalina menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Ken-ichi Ueda. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Ken-ichi Ueda, some rights reserved (CC BY), uploaded by Ken-ichi Ueda
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Strzępiak zielonawogarbkowy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 62840455
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Inocybe corydalinaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 6N82D; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Inocybe corydalinaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Ken-ichi Ueda, some rights reserved (CC BY), uploaded by Ken-ichi Ueda
  4. [4] Dokumentasi visual — Inocybe corydalinaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Strzępiak zielonawogarbkowy — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Strzępiak zielonawogarbkowy, strzępiak kokoryczowy (Inocybe corydalina Quél.) – gatunek grzybów należący do rodziny strzępiakowatych (Inocybaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 4–7 cm, początkowo stożkowato-wypukły, potem płaski z garbkiem, czasami promieniście popękany. Brzeg cienki, czasami podcięty. Powierzchnia sucha, delikatnie włókienkowata, czasami drobno łuseczkowata. Początkowo białawy, potem jasnopłowy z zielonawym odcieniem na środku. Blaszki Zatokowato wycięte lub prawie wolne, cienkie, gęste i szerokie. Początkowo białawe, potem szaropłowe, w końcu jasnocynamonowe. Ostrza jasne, nierówne. Trzon Wysokość zwykle 3–8 cm, walcowaty, mięsisty, czasami z niewielką bulwką. Powierzchnia o barwie od białej do białooliwkowej, na środku delikatnie włókienkowata, na szczycie oprószona. Miąższ O barwie od białej do białożółtawej i silnym zapachu kwiatowym podobnym do zapachu kokoryczy pustej. Smak łagodny. Cechy mikroskopowe Zarodniki owalno-migdałkowate, czasami z dzióbkiem, często trapezoidalne lub wieloboczne, gładkie, 7,5–10 × 5–6 µm. Podstawki o wymiarach 28–30 × 10–15 µm, z czterema sterygmami, rzadko z dwoma. Bazydiole o wymiarach 28–35 × 10–15 µm występują grupami. Pomiędzy nimi na powierzchni blaszek tworzą się wrzecionowate lub pękate metuloidy o cienkich ścianach i wymiarach 45–55 × 10–15 µm. Mają cienkie ściany, czasem z kryształkami na szczycie.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Strzępiak zielonawogarbkowy występuje w Europie, Ameryce Północnej i na Nowej Zelandii. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano 3 stanowiska, wszystkie na podłożu wapiennym. Więcej stanowisk i bardziej aktualnych znajduje się w internetowym atlasie grzybów. Jest w nim zaliczony do grzybów chronionych i rzadkich. Grzyb mikoryzowy. Występuje na ziemi w lasach iglastych i liściastych wśród opadłych liści i igliwia, zwłaszcza na glebach wapiennych. Najczęściej spotykany pod grabami, bukami, dębami i świerkami. Owocniki zazwyczaj od czerwca do września.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Zarodniki owalno-migdałkowate, czasami z dzióbkiem, często trapezoidalne lub wieloboczne, gładkie, 7,5–10 × 5–6 µm. Podstawki o wymiarach 28–30 × 10–15 µm, z czterema sterygmami, rzadko z dwoma. Bazydiole o wymiarach 28–35 × 10–15 µm występują grupami. Pomiędzy nimi na powierzchni blaszek tworzą się wrzecionowate lub pękate metuloidy o cienkich ścianach i wymiarach 45–55 × 10–15 µm. Mają cienkie ściany, czasem z kryształkami na szczycie.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Inocybe corydalina. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/inocybe-corydalina/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.