Ciri dan struktur
Kapelusz Średnica 2,5–3 cm, początkowo stożkowaty, potem płasko rozpostarty z niewielkim garbkiem w kształcie brodawki. Brzeg początkowo podgięty, potem prosty i nieco wygięty ku górze. Powierzchnia początkowo wełnista lub na szczycie włóknista, przy brzegu popękana na małe i zupełnie przylegające łuseczki. Czasami (rzadziej) bywa pasemkowata lub włóknista. Barwa od żółtawoochrowej do płowej, na szczycie zawsze ciemniejsza, zwykle brązowochrowa. Niektóre owocniki maja słaby pomarańczowy lub miedziany odcień. Blaszki Wycięte i przyrośnięte, z blaszeczkami, czasem rozwidlone. Początkowo białawe, szarobeżowe lub nieco ochrowe, potem ochrowe, rzadziej ze słabym oliwkowym odcieniem. Ostrza równe lub faliste, szczerbate i orzęsione. Trzon Wysokość 2–3 cm, grubość 2–8 mm, mniej więcej walcowaty, dołem nieco zgrubiały ze słabo wyróżniającą się bulwką. Powierzchnia o barwie od nieco żółtawej lub ochrowej do płowej i silnie oszroniona, z wyjątkiem podstawy, która jest włóknista lub prawie gładka. Miąższ Białawy lub brudnobiały, rzadziej z czerwonawym odcieniem. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6,5–10 × 4,5–6,5 µm, jajowate, rzadziej nieco gruszkowate, z dzióbkiem. Podstawki 28–30 × 7–8 µm. Cheilocystydy i pleurocystydy 40–68 × 11–21 µm z kryształkami. Ich ściana w wodorotlenku amonu barwi się na żółto. Kaulocystydy z kryształkami lub bez. Ich ściana w wodorotlenku amonu również barwi się na żółto.
Habitat dan peran ekologis
Znane jest występowanie strzępiaka krótkotrzonowego w niektórych krajach Europy. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano jedno stanowisko w Poznaniu. Nowe stanowisko podano w 2018 r. w ogrodzie roślin leczniczych Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Rozprzestrzenienie i częstość występowania tego gatunku w Polsce nie są znane. Grzyb mikoryzowy. Rośnie pod drzewami liściastymi.
- Habitat atau konteks temuan
- Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
- Substrat
- Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
- Peran atau konteks
- Mitra tumbuhan
Reproduksi
Zarodniki 6,5–10 × 4,5–6,5 µm, jajowate, rzadziej nieco gruszkowate, z dzióbkiem. Podstawki 28–30 × 7–8 µm. Cheilocystydy i pleurocystydy 40–68 × 11–21 µm z kryształkami. Ich ściana w wodorotlenku amonu barwi się na żółto. Kaulocystydy z kryształkami lub bez. Ich ściana w wodorotlenku amonu również barwi się na żółto.
Catatan identitas dan cakupan
- Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
- Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
- Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
- Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.
Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.
Melihat dengan konteks
Dokumentasi Inocybe langei dari Wikimedia Commons. For more information about this, see the observation page at Mushroom Observer. Identifikasi mengikuti record berkas sumber.
- Jenis
- Fotografi
- Kredit
- This image was created by user Richard Daniel (RichardDaniel) at Mushroom Observer , a source for mycological images. You can contact this user here .
- Lisensi
- CC BY-SA 3.0
- Sumber media
- Buka entri sumber
Sumber profil
- [1] Strzępiak krótkotrzonowy — Wikipedia (pl)
- [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Inocybe langei
- [3] Dokumentasi visual — Inocybe langei
Rujukan halaman ini
Fungi. Inocybe langei. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/inocybe-langei/.
Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.
