01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 1 cm, rzadko do 2 cm, początkowo stożkowaty, potem szeroko rozpostarty z małym, szerokim garbkiem. Brzeg początkowo nieco podwinięty i przez długi czas nieco włóknisto-wełnisty. Powierzchnia gładka, tylko na garbku wełnisto-włóknista, starsze owocniki całkiem gładkie. Barwa jasnoochrowa, szarobeżowa lub jasnobrązowa, szczególnie na środku. Delikatne białawe włókienka nadają kapeluszowi szary odcień. Blaszki Słabo przyrośnięte lub wolne, z blaszeczkami. Początkowo kremowożółtawe, potem jasnobrązowe. Ostrza żółtawo orzęsione. Trzon Wysokość 1,5–3, rzadko 4 cm, grubość 0,2 cm, pełny, walcowaty, czasami ze zgrubiałą podstawą. Powierzchnia o barwie od ochrowobrązowej do ochrowordzawej, na całej długości ziarnista i kosmkowata. Miąższ Lekko brązowy, w trzonie ciemniejszy o kwaskowatym smaku, bez zapachu. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6,5–8 × 4–6 µm z 8–11 guzami. Cheilocystydy i pleurocystydy 50–70(–90) × 10–16 µm i ścianie grubości do 3 µm z kryształkami, wewnątrz żółtawe. Kaulocystydy podobne, ale o żółtej ścianie i bardziej cienkościenne.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Znane jest występowanie strzępiaka malutkiego w Ameryce Północnej i Europie. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano wiele stanowisk. Więcej stanowisk i bardziej aktualnych podaje internetowy atlas grzybów. Zaliczony w nim jest do rejestru grzybów rzadkich i wymagających ochrony. Grzyb mikoryzowy. Występuje w wilgotnych lasach liściastych. Podawane jest jego występowanie pod bukami i dębami od lipca do listopada.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Mitra tumbuhan
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Zarodniki 6,5–8 × 4–6 µm z 8–11 guzami. Cheilocystydy i pleurocystydy 50–70(–90) × 10–16 µm i ścianie grubości do 3 µm z kryształkami, wewnątrz żółtawe. Kaulocystydy podobne, ale o żółtej ścianie i bardziej cienkościenne.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus petiginosus; Astrosporina petiginosa; Derminus petiginosus; Hebeloma petiginosum
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Inocybe petiginosa menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Björn Sothmann. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Björn Sothmann, some rights reserved (CC BY-SA)
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Strzępiak malutki — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 62840655
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Inocybe petiginosaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3PRFC; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Inocybe petiginosaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) Björn Sothmann, some rights reserved (CC BY-SA)
  4. [4] Dokumentasi visual — Inocybe petiginosaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) Björn Sothmann, some rights reserved (CC BY-SA)
  5. [5] Dokumentasi visual — Inocybe petiginosaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) Björn Sothmann, some rights reserved (CC BY-SA)

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Strzępiak malutki — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Strzępiak malutki (Inocybe petiginosa (Fr.) Gillet) – gatunek grzybów należący do rodziny strzępiakowatych (Inocybaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 1 cm, rzadko do 2 cm, początkowo stożkowaty, potem szeroko rozpostarty z małym, szerokim garbkiem. Brzeg początkowo nieco podwinięty i przez długi czas nieco włóknisto-wełnisty. Powierzchnia gładka, tylko na garbku wełnisto-włóknista, starsze owocniki całkiem gładkie. Barwa jasnoochrowa, szarobeżowa lub jasnobrązowa, szczególnie na środku. Delikatne białawe włókienka nadają kapeluszowi szary odcień. Blaszki Słabo przyrośnięte lub wolne, z blaszeczkami. Początkowo kremowożółtawe, potem jasnobrązowe. Ostrza żółtawo orzęsione. Trzon Wysokość 1,5–3, rzadko 4 cm, grubość 0,2 cm, pełny, walcowaty, czasami ze zgrubiałą podstawą. Powierzchnia o barwie od ochrowobrązowej do ochrowordzawej, na całej długości ziarnista i kosmkowata. Miąższ Lekko brązowy, w trzonie ciemniejszy o kwaskowatym smaku, bez zapachu. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6,5–8 × 4–6 µm z 8–11 guzami. Cheilocystydy i pleurocystydy 50–70(–90) × 10–16 µm i ścianie grubości do 3 µm z kryształkami, wewnątrz żółtawe. Kaulocystydy podobne, ale o żółtej ścianie i bardziej cienkościenne.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Znane jest występowanie strzępiaka malutkiego w Ameryce Północnej i Europie. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano wiele stanowisk. Więcej stanowisk i bardziej aktualnych podaje internetowy atlas grzybów. Zaliczony w nim jest do rejestru grzybów rzadkich i wymagających ochrony. Grzyb mikoryzowy. Występuje w wilgotnych lasach liściastych. Podawane jest jego występowanie pod bukami i dębami od lipca do listopada.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Zarodniki 6,5–8 × 4–6 µm z 8–11 guzami. Cheilocystydy i pleurocystydy 50–70(–90) × 10–16 µm i ścianie grubości do 3 µm z kryształkami, wewnątrz żółtawe. Kaulocystydy podobne, ale o żółtej ścianie i bardziej cienkościenne.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Inocybe petiginosa. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/inocybe-petiginosa/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.