Inonotus hispidus

Ciri dan struktur

Jednoroczne, do podłoża przyrośnięte bokiem, występujące pojedynczo lub dachówkowato w niewielkich grupach. Pojedynczy ma szerokość przeważnie do 10 cm, rzadko do 35 cm i grubość do 10 cm. Jego górna (hymenialna) powierzchnia w młodych owocnikach jest gładka, równa i matowa o barwie od żółtoczerwonej do morelowej, potem staje się czerwonobrązowa, nieco pofałdowana, pokryta brodawkami i włoskami. Są one szczeciniasto-pilśniowate, podczas wilgotnej pogody śluzowate i zlepiające się w pęczki. W starych okazach górna powierzchnia staje się naga, szorstka, popękana, bez strefowania. Brzeg w młodych owocnikach ostry, wystający i siarkowożółty, w starszych żółtobrązowy, tępy, cienki, pofalowany. Miąższ początkowo miękki, gąbczasty i soczysty o barwie od żółtawej do ochrowej, z czasem rdzawobrązowy, twardy, suchy i strefowany, w eksykatach kruchy, promieniście włóknisty. Ma grubość do 8 cm. Po uszkodzeniu szybko brązowieje. Hymenofor rurkowaty, w młodych owocnikach siarkowożółty, z wiekiem ochrowy, w końcu szaroochrowy. Są w nim jamki o średnicy 2–4 mm wydzielające wodnistą, gorzką substancję. Ma przyjemny zapach i nieco kwaskowaty smak. Rurki o bardzo kruchych ścianach, tworzące jedną warstwę. Są bardzo długie; zwykle mają długość do 3 cm, ale czasami do 4 cm. Pory o kształcie od okrągłego do kanciastego, o średnicy 0,3 do 0,5 mm, w liczbie 2–3 na mm. W hymenium znajdują się nieliczne, brązowe, proste, krótkie, ostro zakończone, nabrzmiałe, grubościenne szczecinki o wymiarach 20–30 × 9–10 μm. Wysyp zarodników żółtawy. Zarodniki żółtobrązowe o kształcie od szeroko elipsoidalnego do prawie kulistego, z zaostrzoną podstawą, o gładkiej powierzchni, grubościenne, z licznymi gutulami, nieamyloidalne, o wymiarach 7–10 × 6–7,5 μm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Jest szeroko rozprzestrzeniony w Ameryce Północnej, Europie i Azji, podano jego występowanie także w Republice Południowej Afryki i na wschodnim wybrzeżu Australii. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytacza liczne jego stanowiska, ale niektóre już historyczne. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Danii, Finlandii, Norwegii, Holandii. Grzyb nadrzewny, huba. Rozwija się na żywych i martwych drzewach liściastych. W Polsce podano jego występowanie w ogrodach, parkach, ogrodach botanicznych i przydrożnych drzewach, najczęściej na jabłoni domowej, rzadziej na innych gatunkach drzew, jak klon cukrowy, grab pospolity, jesion wyniosły, platan klonolistny.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Wysyp zarodników żółtawy. Zarodniki żółtobrązowe o kształcie od szeroko elipsoidalnego do prawie kulistego, z zaostrzoną podstawą, o gładkiej powierzchni, grubościenne, z licznymi gutulami, nieamyloidalne, o wymiarach 7–10 × 6–7,5 μm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Inonotus hispidus menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Davide Puddu. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Davide Puddu, some rights reserved (CC BY), uploaded by Davide Puddu

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Błyskoporek szczotkowaty — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 66094440
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Inonotus hispidusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3PS28; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Inonotus hispidusBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Davide Puddu, some rights reserved (CC BY), uploaded by Davide Puddu