Junghuhnia collabens

Ciri dan struktur

Rozpostarty, o nieregularnym kształcie, wydłużony, na leżących na ziemi pniach czasami osiągający długość do kilku metrów. Do podłoża jest silnie przyrośnięty, inkrustujący go i tworzący guzki. Powierzchnia u młodych owocników miękka, skórkowata i bladoceglasta, u starszych twardniejąca, czerwonobrunatna lub czerwonaworudawa z szafranowym lub fioletowopurpurowym odcieniem. Świeże owocniki po dotknięciu ciemnieją. Miąższ bardzo cienki (grubość do 0,5 mm), beżowy lub blado-brunatno-ceglasty. Brzeg płonny, nagi, wąski (o szerokości do 0,5 mm), początkowo białawy, później żółtawy, kremowoochrowy, jasnorudy, w niektórych miejscach zgrubiały i tworzący skórkowate i pilśniowe guzki grzybni o szafranowym odcieniu. Rurki tworzą jedną lub dwie warstwy. Mają długość 1–3 mm i tworzą zwartą warstwę lub niewielkie wysepki rozrzucone w jaśniejszym, płonnym subikulum. Mają gładkie brzegi białawo oprószone. Nalot ten po dotknięciu ściera się. Pory o średnicy 0,1–0,2 mm w liczbie 4–6 na mm, początkowo okrągławe lub kanciaste, potem dość nieregularne, czasami wydłużone. System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne w subukulum cienkościenne, rzadko rozgałęzione, ze sprzążkami, o średnicy przeważnie 2–6 µm, niektóre w pobliżu podłoża mają średnicę do 8 µm. Strzępki szkieletowe w subikulum szkliste, grubościenne, bezprzegrodowe, z rzadkimi rozgałęzieniami, o średnicy 2–6 µm. Strzępki tramy podobne. Cystydy częste do rzadkich, częściowo lub całkowicie inkrustowane, grubościenne. maczugowate, 40–70 × 9–11 µm, całkowicie osadzone lub wystające do 40 µm ponad hymenium. Obecne są również brzuchate, cienkościenne cystydiole o wymiarach 10–30 × 4–5 µm, ze sprzążką bazalną.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Najliczniejsze stanowiska porokolczaka ceglastego podano na Półwyspie Skandynawskim. Ponadto podano występuje w niektórych krajach Europy, Azji, w Rosji i na pojedynczych stanowiskach w Afryce, Meksyku, Japonii i na Nowej Zelandii. W Polsce do 2003 r. podano 3 stanowiska. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach liściastych na martwym drewnie drzew iglastych. W Polsce notowano jego występowanie na jodle, świerku i sośnie, w Ameryce Północnej podano przypadki występowania także na drewnie liściastym. Powoduje białą zgniliznę drewna. Zbutwiałe drewno ma tendencję do laminowania, a w zaawansowanych stadiach często zawiera masę różowawej, płowożółtej grzybni.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

kayu

Peran atau konteks

Pengurai

Reproduksi

System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne w subukulum cienkościenne, rzadko rozgałęzione, ze sprzążkami, o średnicy przeważnie 2–6 µm, niektóre w pobliżu podłoża mają średnicę do 8 µm. Strzępki szkieletowe w subikulum szkliste, grubościenne, bezprzegrodowe, z rzadkimi rozgałęzieniami, o średnicy 2–6 µm. Strzępki tramy podobne. Cystydy częste do rzadkich, częściowo lub całkowicie inkrustowane, grubościenne. maczugowate, 40–70 × 9–11 µm, całkowicie osadzone lub wystające do 40 µm ponad hymenium. Obecne są również brzuchate, cienkościenne cystydiole o wymiarach 10–30 × 4–5 µm, ze sprzążką bazalną. Podstawki maczugowate, 4-sterygmowe, 10–15 × 4–5 µm ze sprzążkami bazalnymi. Bazydiospory cylindryczne, kiełbaskowate, szkliste, gładkie, nieamyloidalne, 3,5–5 × 1–1,5 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Junghuhnia collabens dari Wikimedia Commons. Blackticka Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis

Fotografi

Kredit

caspar s

Lisensi

CC BY 2.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Porokolczak ceglasty — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 67003906
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Junghuhnia collabensBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 6NH2Y; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Junghuhnia collabensBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY 2.0 · caspar s