01 / Morfologi

Ciri dan struktur

O średnicy 5–10 cm, początkowo półkulisty, potem wypukły, płasko-wypukły, w końcu płaski z tępym garbkiem lub bez. Brzeg długi podwinięty, potem mniej więcej prosty, czasem falisty. Powierzchnia gładka, naga, czasem lekko łuskowata, drobnowłókienkowata, podczas wilgotnej pogody mniej lub bardziej lepka,, brązowawo-ochrowa, ochrowo-płowa, cielisto beżowa do czerwono-brązowej, często z resztkami zasnówki, zwłaszcza na brzegu. Wysokość 5–9 cm, grubość 1–1,7 cm, cylindryczny, pełny, mocy, z zaokrągloną lub obrzeżoną bulwą o średnicy około 1,2 cm u podstawy. Powierzchnia podłużnie włóknista, początkowo czysto biała, potem jasnobrązowa, z dużym i trwałym pierścieniem. Gęste, szerokie, przyrośnięte lub zbiegające, czasem z ząbkiem, początkowo białe, białawe, potem kremowe. Ostrza równe. Kruchy, miękki, na środku kapelusza gruby, na brzegu cienki, w trzonie włóknisty. Ma lekki zapach selera i łagodny smak. Jest jadalny, ale ze względu na rzadkość występowania wskazane jest zbieranie go tylko do badań. Zarodniki gładkie, elipsoidalne, grubościenne, z jedną gutulą. Średnia wielkość zarodników 7,5 × 4,5 µm, zakres zarodników (6,7)6,8-8,6(9,2) × 4,2-4,8(5,0) µm, Qm = 1,7. Podstawki maczugowate, ze sprzążkami bazalnymi, czterozarodnikowe, 36,2-40,2 × 7,5-8,4 µm. Trama blaszek równoległa, krawędź blaszek płodna. Skórka w kapeluszu typu ixocutis, utworzona przez niewyraźnie splecione, zżelowane strzępki z pigmentem wewnątrzkomórkowym, ale także inkrustowane żółto-ochrowym pigmentem. Zasnówka utworzona z cylindrycznych, cienkich, mniej więcej równoległych strzępek, ze sprzążkami na wszystkich przegrodach.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Znane jest występowanie Marasmiellus pseudogracilis tylko w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W. Wojewoda w zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski w 2003 r. przytoczył kilkanaście stanowisk z uwagą, że jest rzadki. W następnych latach podano wiele następnych stanowisk. Najbardziej aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach iglastych, liściastych i mieszanych pod sosnami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Zarodniki gładkie, elipsoidalne, grubościenne, z jedną gutulą. Średnia wielkość zarodników 7,5 × 4,5 µm, zakres zarodników (6,7)6,8-8,6(9,2) × 4,2-4,8(5,0) µm, Qm = 1,7. Podstawki maczugowate, ze sprzążkami bazalnymi, czterozarodnikowe, 36,2-40,2 × 7,5-8,4 µm. Trama blaszek równoległa, krawędź blaszek płodna. Skórka w kapeluszu typu ixocutis, utworzona przez niewyraźnie splecione, zżelowane strzępki z pigmentem wewnątrzkomórkowym, ale także inkrustowane żółto-ochrowym pigmentem. Zasnówka utworzona z cylindrycznych, cienkich, mniej więcej równoległych strzępek, ze sprzążkami na wszystkich przegrodach. Białozasłonak bulwiasty wyglądem przypomina zasłonaki (Cortinarius), ale ma białe blaszki, nawet w stanie dojrzałym.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus bulbiger; Armillaria bulbigera; Cortinarius bulbiger; Cortinellus bulbiger; Gyrophila bulbigera; Mastoleucomyces bulbiger; Tricholoma bulbigerum
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Leucocortinarius bulbiger menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Liubov Ilminska. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
no rights reserved, uploaded by Liubov Ilminska
Lisensi
CC0 1.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Białozasłonak bulwiasty — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73180528
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Leucocortinarius bulbigerBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 6Q583; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Leucocortinarius bulbigerBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC0 1.0 · no rights reserved, uploaded by Liubov Ilminska
  4. [4] Dokumentasi visual — Leucocortinarius bulbigerBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Enrico Tomschke, some rights reserved (CC BY), uploaded by Enrico Tomschke

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Białozasłonak bulwiasty — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Białozasłonak bulwiasty (Leucocortinarius bulbiger (Alb. & Schwein.) Singer) – gatunek grzybów z rzędu pieczarkowców (Agaricales). Należy do monotypowego rodzaju Leucocortinarius (J.E. Lange) Singer 1945.

Revisi sumber

Morfologi sumber

O średnicy 5–10 cm, początkowo półkulisty, potem wypukły, płasko-wypukły, w końcu płaski z tępym garbkiem lub bez. Brzeg długi podwinięty, potem mniej więcej prosty, czasem falisty. Powierzchnia gładka, naga, czasem lekko łuskowata, drobnowłókienkowata, podczas wilgotnej pogody mniej lub bardziej lepka,, brązowawo-ochrowa, ochrowo-płowa, cielisto beżowa do czerwono-brązowej, często z resztkami zasnówki, zwłaszcza na brzegu. Wysokość 5–9 cm, grubość 1–1,7 cm, cylindryczny, pełny, mocy, z zaokrągloną lub obrzeżoną bulwą o średnicy około 1,2 cm u podstawy. Powierzchnia podłużnie włóknista, początkowo czysto biała, potem jasnobrązowa, z dużym i trwałym pierścieniem. Gęste, szerokie, przyrośnięte lub zbiegające, czasem z ząbkiem, początkowo białe, białawe, potem kremowe. Ostrza równe. Kruchy, miękki, na środku kapelusza gruby, na brzegu cienki, w trzonie włóknisty. Ma lekki zapach selera i łagodny smak. Jest jadalny, ale ze względu na rzadkość występowania wskazane jest zbieranie go tylko do badań. Zarodniki gładkie, elipsoidalne, grubościenne, z jedną gutulą. Średnia wielkość zarodników 7,5 × 4,5 µm, zakres zarodników (6,7)6,8-8,6(9,2) × 4,2-4,8(5,0) µm, Qm = 1,7. Podstawki maczugowate, ze sprzążkami bazalnymi, czterozarodnikowe, 36,2-40,2 × 7,5-8,4 µm. Trama blaszek równoległa, krawędź blaszek płodna. Skórka w kapeluszu typu ixocutis, utworzona przez niewyraźnie splecione, zżelowane strzępki z pigmentem wewnątrzkomórkowym, ale także inkrustowane żółto-ochrowym pigmentem. Zasnówka utworzona z cylindrycznych, cienkich, mniej więcej równoległych strzępek, ze sprzążkami na wszystkich przegrodach.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Znane jest występowanie Marasmiellus pseudogracilis tylko w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W. Wojewoda w zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski w 2003 r. przytoczył kilkanaście stanowisk z uwagą, że jest rzadki. W następnych latach podano wiele następnych stanowisk. Najbardziej aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach iglastych, liściastych i mieszanych pod sosnami.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Zarodniki gładkie, elipsoidalne, grubościenne, z jedną gutulą. Średnia wielkość zarodników 7,5 × 4,5 µm, zakres zarodników (6,7)6,8-8,6(9,2) × 4,2-4,8(5,0) µm, Qm = 1,7. Podstawki maczugowate, ze sprzążkami bazalnymi, czterozarodnikowe, 36,2-40,2 × 7,5-8,4 µm. Trama blaszek równoległa, krawędź blaszek płodna. Skórka w kapeluszu typu ixocutis, utworzona przez niewyraźnie splecione, zżelowane strzępki z pigmentem wewnątrzkomórkowym, ale także inkrustowane żółto-ochrowym pigmentem. Zasnówka utworzona z cylindrycznych, cienkich, mniej więcej równoległych strzępek, ze sprzążkami na wszystkich przegrodach. Białozasłonak bulwiasty wyglądem przypomina zasłonaki (Cortinarius), ale ma białe blaszki, nawet w stanie dojrzałym.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Leucocortinarius bulbiger. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/leucocortinarius-bulbiger/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.