01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 6–12 cm, początkowo półkulisty do wypukłego, potem płaski do wklęsłego, czasami powyginany. Brzeg lekko pofałdowany, ostry. Powierzchnia gładka, w stanie świeżym jedwabiście matowa i gładka, po wysuszeniu popękana, początkowo biała do kremowej, potem blado płowożółta do ochrowej, czasem nieco ciemniejsza w środku. Blaszki Przyrośnięte, często rozwidlone na brzegu, szerokie, gęste, białawe, z lekko pofalowanymi brzegami. Trzon Wysokość 4–7 cm, grubość 0,8–1,5 cm (jest krótszy od średnicy kapelusza), cylindryczny, nieco rozszerzony u nasady, pełny, włóknisty, białawy. Miąższ Na środku kapelusza gruby, na brzegu cienki, biały. Ma nieprzyjemny zapach mięsa i orzechowy smak. Cechy mikroskopowe Podstawki cylindryczne, 18–25 × 6–8 µm z 4 sterygmami, bez sprzążek bazalnych. Zarodniki elipsoidalne, brodawkowate, z gutulami, szkliste, nieamyloidalne, 8–10 × 4,5–6 µm, Q = 1,5–2,0. Cheilocystydy butelkowate, często zaokrąglone, z kryształkami na wierzchołku, 38–55 × 11–14 µm. Pleurocystydy rzadkie, podobne do cheilocystyd. Kaulocystydy obecne na wierzchołku trzonu. Trama blaszek regularna. Strzępki w skórce kapelusza nieregularnie splątane, częściowo wyprostowane, o średnicy 2–7 µm, z żelatynizowaną warstwą wierzchnią, bez sprzążek. Gatunki podobne Przez niektórych mykologów ciemnobiałka subalpejska uważana jest za synonim ciemnobiałki popękanej (Melanoleuca strictipes). Różni się od niej trzonem o wysokości mniejszej od średnicy kapelusza, cheilocystydy z zaokrąglonym wierzchołkiem i siedliskiem; rośnie głównie na halach górskich.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Najwięcej stanowisk zaobserwowano w Europie, ale notowany jest także w Ameryce Północnej i w Azji. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 2 stanowiska z uwagą, że rozprzestrzenienie tego gatunku i stopień zagrożenia nie są znane. W późniejszych latach odnotowano dwa następne stanowiska. Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje wśród traw na halach górskich. W Polsce notowana także w lasach grabowych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Podstawki cylindryczne, 18–25 × 6–8 µm z 4 sterygmami, bez sprzążek bazalnych. Zarodniki elipsoidalne, brodawkowate, z gutulami, szkliste, nieamyloidalne, 8–10 × 4,5–6 µm, Q = 1,5–2,0. Cheilocystydy butelkowate, często zaokrąglone, z kryształkami na wierzchołku, 38–55 × 11–14 µm. Pleurocystydy rzadkie, podobne do cheilocystyd. Kaulocystydy obecne na wierzchołku trzonu. Trama blaszek regularna. Strzępki w skórce kapelusza nieregularnie splątane, częściowo wyprostowane, o średnicy 2–7 µm, z żelatynizowaną warstwą wierzchnią, bez sprzążek.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus subalpinus; Tricholoma subalpinum
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Melanoleuca subalpina dari Wikimedia Commons. Melanoleuca subalpina (Britzelm.) Bresinsky & Stangl Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
This image was created by user Gerhard Koller (Gerhard) at Mushroom Observer , a source for mycological images. You can contact this user here .
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Ciemnobiałka subalpejska — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 71096282
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Melanoleuca subalpinaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 3Z8X9; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Melanoleuca subalpinaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 3.0 · This image was created by user Gerhard Koller (Gerhard) at Mushroom Observer , a source for mycological images. You can contact this user here .

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Ciemnobiałka subalpejska — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Ciemnobiałka subalpejska (Melanoleuca subalpina (Britzelm.) Bresinsky & Stangl) – gatunek grzybów należący do rzędu pieczarkowców (Agaricales).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 6–12 cm, początkowo półkulisty do wypukłego, potem płaski do wklęsłego, czasami powyginany. Brzeg lekko pofałdowany, ostry. Powierzchnia gładka, w stanie świeżym jedwabiście matowa i gładka, po wysuszeniu popękana, początkowo biała do kremowej, potem blado płowożółta do ochrowej, czasem nieco ciemniejsza w środku. Blaszki Przyrośnięte, często rozwidlone na brzegu, szerokie, gęste, białawe, z lekko pofalowanymi brzegami. Trzon Wysokość 4–7 cm, grubość 0,8–1,5 cm (jest krótszy od średnicy kapelusza), cylindryczny, nieco rozszerzony u nasady, pełny, włóknisty, białawy. Miąższ Na środku kapelusza gruby, na brzegu cienki, biały. Ma nieprzyjemny zapach mięsa i orzechowy smak. Cechy mikroskopowe Podstawki cylindryczne, 18–25 × 6–8 µm z 4 sterygmami, bez sprzążek bazalnych. Zarodniki elipsoidalne, brodawkowate, z gutulami, szkliste, nieamyloidalne, 8–10 × 4,5–6 µm, Q = 1,5–2,0. Cheilocystydy butelkowate, często zaokrąglone, z kryształkami na wierzchołku, 38–55 × 11–14 µm. Pleurocystydy rzadkie, podobne do cheilocystyd. Kaulocystydy obecne na wierzchołku trzonu. Trama blaszek regularna. Strzępki w skórce kapelusza nieregularnie splątane, częściowo wyprostowane, o średnicy 2–7 µm, z żelatynizowaną warstwą wierzchnią, bez sprzążek. Gatunki podobne Przez niektórych mykologów ciemnobiałka subalpejska uważana jest za synonim ciemnobiałki popękanej (Melanoleuca strictipes). Różni się od niej trzonem o wysokości mniejszej od średnicy kapelusza, cheilocystydy z zaokrąglonym wierzchołkiem i siedliskiem; rośnie głównie na halach górskich.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Najwięcej stanowisk zaobserwowano w Europie, ale notowany jest także w Ameryce Północnej i w Azji. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 2 stanowiska z uwagą, że rozprzestrzenienie tego gatunku i stopień zagrożenia nie są znane. W późniejszych latach odnotowano dwa następne stanowiska. Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje wśród traw na halach górskich. W Polsce notowana także w lasach grabowych.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Podstawki cylindryczne, 18–25 × 6–8 µm z 4 sterygmami, bez sprzążek bazalnych. Zarodniki elipsoidalne, brodawkowate, z gutulami, szkliste, nieamyloidalne, 8–10 × 4,5–6 µm, Q = 1,5–2,0. Cheilocystydy butelkowate, często zaokrąglone, z kryształkami na wierzchołku, 38–55 × 11–14 µm. Pleurocystydy rzadkie, podobne do cheilocystyd. Kaulocystydy obecne na wierzchołku trzonu. Trama blaszek regularna. Strzępki w skórce kapelusza nieregularnie splątane, częściowo wyprostowane, o średnicy 2–7 µm, z żelatynizowaną warstwą wierzchnią, bez sprzążek.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Melanoleuca subalpina. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/melanoleuca-subalpina/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.