01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 2–8 mm, pokryty dającą się oddzielić galaretowatą błonką (niełatwą do zaobserwowania). Kształt półkulisty do wypukłego, w trakcie dojrzewania przechodzący w płaskowypukły, z mniejszym lub większym garbkiem, bruzdowany, półprzezroczysto prążkowany. Powierzchnia naga, początkowo szaro-brązowa, potem blaknąca do bladoszarej do szarobiałej. Blaszki W liczbie 10–12 sięgające trzonu, dość szerokie, luźne, białe lub szaro-białe, brzeg można rozdzielić. Trzon Wysokość 5–20 mm, grubość 0,1–0,5 mm, wodnisty, całkowicie owłosiony, błyszczący z wyjątkiem podstawy, biały. Charakterystyczną cechą jest jego biało-owłosiona, tarczowata podstawa o szerokości 1 mm. Cechy mikroskopowe Podstawki 20–32 × 8–9 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe. Zarodniki 7,5–11 × 4–5 (–6,0) µm, Q = 1,5–2,1, Qav = 1,9, o kształcie pipety lub subcylindryczne, nieamyloidalne. Cheilocystydy 20–55 × 2,79 µm, subcylindryczne, maczugowate lub o nieregularnym kształcie, wierzchołkowe z jedną lub 2–3 szyjkami lub z kilkoma grubymi, różnie ukształtowanymi naroślami o wymiarach 5–11,5 × 2,5–3,5 µm. Pleurocystyd brak. Strzępki w skórce kapelusza o szerokości 1,5–3,5 µm, rozgałęzione i mocno splecione, gładkie lub uchyłkowate, osadzone w galaretowatej substancji. Strzępki skórki trzonu gładkie. Kaulocystydy 18–55 × 3,5–8 µm, maczugowate, cylindryczne, gładkie. Sprzążki obecne w strzępkach wszystkich częściach grzyba.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Władysław Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski w 2003 r. przytacza tylko dwa stanowiska z uwagą, że rozprzestrzenienie tego gatunku i stopień zagrożenia w Polsce nie są znane. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków rzadkich i wartych objęcia ochroną. W Norwegii jest dość częsty. Saprotrof. Rośnie na łodygach situ (Juncus), rzadziej turzyc (Carex). W Skandynawii występuje na łodygach roślin zielnych. Podawano jego stanowiska także w lasach, na ziemi w ściółce leśnej.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
tanah
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Podstawki 20–32 × 8–9 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe. Zarodniki 7,5–11 × 4–5 (–6,0) µm, Q = 1,5–2,1, Qav = 1,9, o kształcie pipety lub subcylindryczne, nieamyloidalne. Cheilocystydy 20–55 × 2,79 µm, subcylindryczne, maczugowate lub o nieregularnym kształcie, wierzchołkowe z jedną lub 2–3 szyjkami lub z kilkoma grubymi, różnie ukształtowanymi naroślami o wymiarach 5–11,5 × 2,5–3,5 µm. Pleurocystyd brak. Strzępki w skórce kapelusza o szerokości 1,5–3,5 µm, rozgałęzione i mocno splecione, gładkie lub uchyłkowate, osadzone w galaretowatej substancji. Strzępki skórki trzonu gładkie. Kaulocystydy 18–55 × 3,5–8 µm, maczugowate, cylindryczne, gładkie. Sprzążki obecne w strzępkach wszystkich częściach grzyba.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Pseudomycena bulbosa
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Mycena bulbosa menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Jerry Cooper. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Jerry Cooper, some rights reserved (CC BY), uploaded by Jerry Cooper
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Grzybówka bulwiasta — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72822937
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Mycena bulbosaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 44STW; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Mycena bulbosaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Jerry Cooper, some rights reserved (CC BY), uploaded by Jerry Cooper

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Grzybówka bulwiasta — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Grzybówka bulwiasta (Mycena bulbosa (Cejp) Kühner) – gatunek grzybów z rodziny grzybówkowatych (Mycenaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 2–8 mm, pokryty dającą się oddzielić galaretowatą błonką (niełatwą do zaobserwowania). Kształt półkulisty do wypukłego, w trakcie dojrzewania przechodzący w płaskowypukły, z mniejszym lub większym garbkiem, bruzdowany, półprzezroczysto prążkowany. Powierzchnia naga, początkowo szaro-brązowa, potem blaknąca do bladoszarej do szarobiałej. Blaszki W liczbie 10–12 sięgające trzonu, dość szerokie, luźne, białe lub szaro-białe, brzeg można rozdzielić. Trzon Wysokość 5–20 mm, grubość 0,1–0,5 mm, wodnisty, całkowicie owłosiony, błyszczący z wyjątkiem podstawy, biały. Charakterystyczną cechą jest jego biało-owłosiona, tarczowata podstawa o szerokości 1 mm. Cechy mikroskopowe Podstawki 20–32 × 8–9 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe. Zarodniki 7,5–11 × 4–5 (–6,0) µm, Q = 1,5–2,1, Qav = 1,9, o kształcie pipety lub subcylindryczne, nieamyloidalne. Cheilocystydy 20–55 × 2,79 µm, subcylindryczne, maczugowate lub o nieregularnym kształcie, wierzchołkowe z jedną lub 2–3 szyjkami lub z kilkoma grubymi, różnie ukształtowanymi naroślami o wymiarach 5–11,5 × 2,5–3,5 µm. Pleurocystyd brak. Strzępki w skórce kapelusza o szerokości 1,5–3,5 µm, rozgałęzione i mocno splecione, gładkie lub uchyłkowate, osadzone w galaretowatej substancji. Strzępki skórki trzonu gładkie. Kaulocystydy 18–55 × 3,5–8 µm, maczugowate, cylindryczne, gładkie. Sprzążki obecne w strzępkach wszystkich częściach grzyba.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Władysław Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski w 2003 r. przytacza tylko dwa stanowiska z uwagą, że rozprzestrzenienie tego gatunku i stopień zagrożenia w Polsce nie są znane. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków rzadkich i wartych objęcia ochroną. W Norwegii jest dość częsty. Saprotrof. Rośnie na łodygach situ (Juncus), rzadziej turzyc (Carex). W Skandynawii występuje na łodygach roślin zielnych. Podawano jego stanowiska także w lasach, na ziemi w ściółce leśnej.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Podstawki 20–32 × 8–9 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe. Zarodniki 7,5–11 × 4–5 (–6,0) µm, Q = 1,5–2,1, Qav = 1,9, o kształcie pipety lub subcylindryczne, nieamyloidalne. Cheilocystydy 20–55 × 2,79 µm, subcylindryczne, maczugowate lub o nieregularnym kształcie, wierzchołkowe z jedną lub 2–3 szyjkami lub z kilkoma grubymi, różnie ukształtowanymi naroślami o wymiarach 5–11,5 × 2,5–3,5 µm. Pleurocystyd brak. Strzępki w skórce kapelusza o szerokości 1,5–3,5 µm, rozgałęzione i mocno splecione, gładkie lub uchyłkowate, osadzone w galaretowatej substancji. Strzępki skórki trzonu gładkie. Kaulocystydy 18–55 × 3,5–8 µm, maczugowate, cylindryczne, gładkie. Sprzążki obecne w strzępkach wszystkich częściach grzyba.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Mycena bulbosa. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/mycena-bulbosa/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.