01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Owocnik Rozpostarty, poliporoidalny. Sąsiednie owocniki zlewają się z sobą tworząc plastry o długości do 15 cm, szerokości do 5 cm i grubości do 0,5 cm, zwykle jednak cieńsze. Brzeg na szerokości do 1 mm płonny, strzępiasto-puszysty, w starszych owocnikach zanikający i dość ostro zarysowany. Miąższ w stanie świeżym mięsisto-woskowaty, po wysuszeniu twardy, kruchy, z odstającym brzegiem. Powierzchnia hymenialna młodych owocników biała, w niektórych miejscach na brzegu różowawa, po dotknięciu, a także w stanie suchym różowawa, brunatnocielista, czerwonawa, różowo-brunatna, izabelowatobrunatna, w starszych owocnikach brudno-czerwono-brunatna lub ochrowa. Rurki o długości 1–4 mm, na pionowym podłożu dłuższe i częściowo otwarte, jasnobrunatno-czerwone, o ostrzach u młodych owocników gładkich i oprószonych gęstym, białym nalotem, w starszych owocnikach ząbkowate. Pory o średnicy 0,1–0,55 mm, obłe, koliste, podłużne lub wydłużone (nawet o długości do 0,65 mm), w starszych owocnikach dość często labiryntowate, w liczbie przeciętnie 3–5, wyjątkowo 6 na 1 mm. Miąższ o barwie nieco ciemniejszej od rurek. Cechy mikroskopowe System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne ze sprzążkami, cienkie do nieco grubościennych, o średnicy 2–4 µm, często charakterystycznie pokryte małymi, pręcikowymi kryształkami. W hymenium brak cystyd i innych sterylnych elementów. Podstawki maczugowate, 4–sterygmowe, 14–18 × 4–6 µm, ze sprzążką w podstawie. Bazydiospory prawie cylindryczne, szkliste, cienkościenne, gładkie, nieamyloidalne, 3,5–4,5(–5) × 1,5–2 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Stwierdzono jego występowanie na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Najwięcej stanowisk podano w Europie, gdzie występuje na całym obszarze. Stanisław Domański podał 3 stanowiska w Polsce (w Bieszczadach 1960, 1963, 1971 i w Puszczy Białowieskiej1967, 1971). Bardziej aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Nadrzewny grzyb saprotroficzny. W Polsce podano jego występowanie w lasach mieszanych na martwym drewnie drzew liściastych (buk zwyczajny) i iglastych (jodła pospolita). Rozwija się na powierzchni drewna, na leżących na ziemi pniach i gnijących pniakach, także w dziuplach leżących na ziemi pni. W Europie najczęściej występuje na buku, ale podano jego występowanie także na drzewach z rodzajów klon, grab, jesion, orzech, topola, dąb, jarząb i lipa.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
tanah
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne ze sprzążkami, cienkie do nieco grubościennych, o średnicy 2–4 µm, często charakterystycznie pokryte małymi, pręcikowymi kryształkami. W hymenium brak cystyd i innych sterylnych elementów. Podstawki maczugowate, 4–sterygmowe, 14–18 × 4–6 µm, ze sprzążką w podstawie. Bazydiospory prawie cylindryczne, szkliste, cienkościenne, gładkie, nieamyloidalne, 3,5–4,5(–5) × 1,5–2 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Ceriporia gilvescens; Ceriporiopsis gilvescens; Ceriporiopsis gilvescens f. carneobrunnea; Poria gilvescens; Poria gilvescens var. carneobrunnea; Tyromyces gilvescens
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Ceriporiopsis gilvescens menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Thomas Laxton. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Thomas Laxton, some rights reserved (CC BY-SA), uploaded by Thomas Laxton
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Woszczyneczka żółknąca — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 68764064
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Mycoacia gilvescensBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 44VZ6; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Ceriporiopsis gilvescensBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) Thomas Laxton, some rights reserved (CC BY-SA), uploaded by Thomas Laxton

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Woszczyneczka żółknąca — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Woszczyneczka żółknąca, pseudowoszczynka płowa (Mycoacia gilvescens (Bres.) Zmitr.) – gatunek grzybów z rzędu żagwiowców (Polyporales).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Owocnik Rozpostarty, poliporoidalny. Sąsiednie owocniki zlewają się z sobą tworząc plastry o długości do 15 cm, szerokości do 5 cm i grubości do 0,5 cm, zwykle jednak cieńsze. Brzeg na szerokości do 1 mm płonny, strzępiasto-puszysty, w starszych owocnikach zanikający i dość ostro zarysowany. Miąższ w stanie świeżym mięsisto-woskowaty, po wysuszeniu twardy, kruchy, z odstającym brzegiem. Powierzchnia hymenialna młodych owocników biała, w niektórych miejscach na brzegu różowawa, po dotknięciu, a także w stanie suchym różowawa, brunatnocielista, czerwonawa, różowo-brunatna, izabelowatobrunatna, w starszych owocnikach brudno-czerwono-brunatna lub ochrowa. Rurki o długości 1–4 mm, na pionowym podłożu dłuższe i częściowo otwarte, jasnobrunatno-czerwone, o ostrzach u młodych owocników gładkich i oprószonych gęstym, białym nalotem, w starszych owocnikach ząbkowate. Pory o średnicy 0,1–0,55 mm, obłe, koliste, podłużne lub wydłużone (nawet o długości do 0,65 mm), w starszych owocnikach dość często labiryntowate, w liczbie przeciętnie 3–5, wyjątkowo 6 na 1 mm. Miąższ o barwie nieco ciemniejszej od rurek. Cechy mikroskopowe System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne ze sprzążkami, cienkie do nieco grubościennych, o średnicy 2–4 µm, często charakterystycznie pokryte małymi, pręcikowymi kryształkami. W hymenium brak cystyd i innych sterylnych elementów. Podstawki maczugowate, 4–sterygmowe, 14–18 × 4–6 µm, ze sprzążką w podstawie. Bazydiospory prawie cylindryczne, szkliste, cienkościenne, gładkie, nieamyloidalne, 3,5–4,5(–5) × 1,5–2 µm.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Stwierdzono jego występowanie na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Najwięcej stanowisk podano w Europie, gdzie występuje na całym obszarze. Stanisław Domański podał 3 stanowiska w Polsce (w Bieszczadach 1960, 1963, 1971 i w Puszczy Białowieskiej1967, 1971). Bardziej aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Nadrzewny grzyb saprotroficzny. W Polsce podano jego występowanie w lasach mieszanych na martwym drewnie drzew liściastych (buk zwyczajny) i iglastych (jodła pospolita). Rozwija się na powierzchni drewna, na leżących na ziemi pniach i gnijących pniakach, także w dziuplach leżących na ziemi pni. W Europie najczęściej występuje na buku, ale podano jego występowanie także na drzewach z rodzajów klon, grab, jesion, orzech, topola, dąb, jarząb i lipa.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne ze sprzążkami, cienkie do nieco grubościennych, o średnicy 2–4 µm, często charakterystycznie pokryte małymi, pręcikowymi kryształkami. W hymenium brak cystyd i innych sterylnych elementów. Podstawki maczugowate, 4–sterygmowe, 14–18 × 4–6 µm, ze sprzążką w podstawie. Bazydiospory prawie cylindryczne, szkliste, cienkościenne, gładkie, nieamyloidalne, 3,5–4,5(–5) × 1,5–2 µm.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Mycoacia gilvescens. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/mycoacia-gilvescens/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.