Neofavolus suavissimus

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 2–5 cm, z początku łukowaty, szybko jednak staje się wgłębiony na środku, a potem lejkowaty. Podczas suchej pogody brzeg jest gładki, podczas wilgotnej żłobiony i podwinięty. Powierzchnia gładka, o barwie od jasnożółtej do jasnoochrowożółtej. Blaszki Zbiegające na trzon, który czasami pokryty jest siateczkowatą strukturą z porami między oczkami siatki. Pomiędzy głównymi blaszkami występują międzyblaszki w liczbie do trzech. Ostrza blaszek są drobno piłkowane. Początkowo blaszki są białe, z czasem żółtawe. Trzon Kształt zazwyczaj stożkowy, wysokość 1–3 cm, grubość 3–5 mm. Jest pełny i sprężysty. Może być zarówno centralny, jak i ekscentryczny. Czasami brak trzonu lub jest słabo wykształcony. Powierzchnia pilśniowa, barwy od białawej do żółtej. Miąższ Cienki, sprężysty, biały. Ma zapach i smak anyżu. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników białawy lub bladoochrowy. Zarodniki elipsoidalne lub cylindryczne, gładkie, z kroplami, nieamyloidalne. Rozmiar 7-8 × 3.5–4 μm. Podstawki maczugowate, wydłużone, 4-zarodnikowe, ze przczką. Rozmiar: 20-30 × 4-5.5 µm. Cystyd brak. Na ostrzu blaszek występują nieco wystające komórki brzeżne, czasami z inkrustowanym szczytem.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Najwięcej stanowisk podano w Europie, poza tym notowany jest w Japonii oraz w stanie Quebec w Kanadzie. Rozprzestrzenienie w Polsce nie jest znane. Siedlisko: w lasach i zaroślach na opadłych gałęziach i gałązkach drzew liściastych, oraz na butwiejącym drewnie, głównie na różnych gatunkach wierzb i topoli osice, także na brzozie. Owocniki wytwarza od sierpnia do września.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Wysyp zarodników białawy lub bladoochrowy. Zarodniki elipsoidalne lub cylindryczne, gładkie, z kroplami, nieamyloidalne. Rozmiar 7-8 × 3.5–4 μm. Podstawki maczugowate, wydłużone, 4-zarodnikowe, ze przczką. Rozmiar: 20-30 × 4-5.5 µm. Cystyd brak. Na ostrzu blaszek występują nieco wystające komórki brzeżne, czasami z inkrustowanym szczytem.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Neofavolus suavissimus menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Garrett Taylor. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

no rights reserved, uploaded by Garrett Taylor

Lisensi

CC0 1.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Żagiewka anyżkowa — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73603561
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Neofavolus suavissimusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 46H7R; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Neofavolus suavissimusBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC0 1.0 · no rights reserved, uploaded by Garrett Taylor