01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Tworzy listkowatą i zazwyczaj kolistą plechę o średnicy 2–6 cm, ściśle przylegającą do podłoża. Często sąsiednie plechy zlewają się z sobą. Górna powierzchnia plechy ma barwę słomkowożółtą, żółtozieloną, lub szarozieloną, jest matowa, gładka i płaska. Jest głęboko, dichonomicznie rozgałęziona, jej odcinki mają długość 2–6 mm, szerokość 0,5–1,5 mm i brzegami stykają się, lub nieco zachodzą na siebie. Końcowe odcinki plechy są równowąskie lub poszerzone, często odcinki te na obrzeżach plechy mają brązowawy kolor. Martwe plechy stają się czarne. Charakterystyczną cechą jest występowanie dużej ilości dużych, główkowatych soraliów o żółtawej barwie. Powstają w nich proszkowate urwistki o żółtej lub żółtozielonkawej barwie. Czasami soralia te, zwłaszcza w środku plechy zlewają się z sobą, czasami niemal cała plecha pokryta jest soraliami. Plecha jest heteromeryczna i zawiera glony protokokkoidalne. Kora górna ma grubość 10–20 μm, rdzeń ma taką sama grubość, jest biały, luźny, czasem słabo rozwinięty. Strzępki mają grubość 2–4 μm. Owocniki typu lekanorowego apotecjum występują bardzo rzadko. Mają średnicę 1–2 mm, są koliste, siedzące lub na krótkich trzoneczkach. Mają ciemnobrunatne tarczki i trwały, cienki brzeżek plechowy. W jednym worku powstaje po 8 jednokomórkowych, bezbarwnych zarodników o elipsowatym kształcie i rozmiarach 7–11 × 2,5–3 μm. Pyknidy występują rzadko, powstają w nich sierpowate pykniospory o rozmiarach 12–18 (–22) × 0,5–1 μm. Reakcje barwne: górna kora K- lub lekko żółty +, C-. KC + żółty, P-, UV; Rdzeń P, K, KC-, C, UV + biały. Kwasy porostowe: w korze występuje kwas usninowy i śladowe ilości atranorinu, w rdzeniu kwas diwarikatowy i kwas nordiwarikatowy.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Występuje na wszystkich kontynentach i wielu wyspach półkuli północnej. Na półkuli południowej opisano jego występowanie tylko w Australii. Występuje w całej Europie, na północy sięga po archipelag Svalbard i Grenlandię. W Polsce występuje na obszarze całego kraju. Rośnie na korze drzew, zazwyczaj szpilkowych, rzadziej liściastych. Czasami spotykany jest także na drewnie i rzadko na skałach. Często występuje w dolnej części pni drzew i u ich podstawy, rzadko tylko na gałęziach. W latach 2004–2014 znajdował się na liście porostów ściśle chronionych. Od października 2014 r. nie podlega już ochronie gatunkowej.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
kayu; kulit kayu
Peran atau konteks
Pembentuk liken
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Owocniki typu lekanorowego apotecjum występują bardzo rzadko. Mają średnicę 1–2 mm, są koliste, siedzące lub na krótkich trzoneczkach. Mają ciemnobrunatne tarczki i trwały, cienki brzeżek plechowy. W jednym worku powstaje po 8 jednokomórkowych, bezbarwnych zarodników o elipsowatym kształcie i rozmiarach 7–11 × 2,5–3 μm. Pyknidy występują rzadko, powstają w nich sierpowate pykniospory o rozmiarach 12–18 (–22) × 0,5–1 μm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Foraminella ambigua; Lichen ambiguus; Lobaria ambigua; Parmelia ambigua; Parmelia viridosoredians; Placodium ambiguum; Squamaria ambigua
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Parmeliopsis ambigua menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Jason Hollinger. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Jason Hollinger, some rights reserved (CC BY-SA)
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Płaskotka rozlana — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 74976716
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Parmeliopsis ambiguaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4DPPT; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Parmeliopsis ambiguaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) Jason Hollinger, some rights reserved (CC BY-SA)

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Płaskotka rozlana — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Płaskotka rozlana (Parmeliopsis ambigua (Wulfen) Nyl.) – gatunek grzybów z rodziny tarczownicowatych (Parmeliaceae). Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów.

Revisi sumber

Morfologi sumber

Tworzy listkowatą i zazwyczaj kolistą plechę o średnicy 2–6 cm, ściśle przylegającą do podłoża. Często sąsiednie plechy zlewają się z sobą. Górna powierzchnia plechy ma barwę słomkowożółtą, żółtozieloną, lub szarozieloną, jest matowa, gładka i płaska. Jest głęboko, dichonomicznie rozgałęziona, jej odcinki mają długość 2–6 mm, szerokość 0,5–1,5 mm i brzegami stykają się, lub nieco zachodzą na siebie. Końcowe odcinki plechy są równowąskie lub poszerzone, często odcinki te na obrzeżach plechy mają brązowawy kolor. Martwe plechy stają się czarne. Charakterystyczną cechą jest występowanie dużej ilości dużych, główkowatych soraliów o żółtawej barwie. Powstają w nich proszkowate urwistki o żółtej lub żółtozielonkawej barwie. Czasami soralia te, zwłaszcza w środku plechy zlewają się z sobą, czasami niemal cała plecha pokryta jest soraliami. Plecha jest heteromeryczna i zawiera glony protokokkoidalne. Kora górna ma grubość 10–20 μm, rdzeń ma taką sama grubość, jest biały, luźny, czasem słabo rozwinięty. Strzępki mają grubość 2–4 μm. Owocniki typu lekanorowego apotecjum występują bardzo rzadko. Mają średnicę 1–2 mm, są koliste, siedzące lub na krótkich trzoneczkach. Mają ciemnobrunatne tarczki i trwały, cienki brzeżek plechowy. W jednym worku powstaje po 8 jednokomórkowych, bezbarwnych zarodników o elipsowatym kształcie i rozmiarach 7–11 × 2,5–3 μm. Pyknidy występują rzadko, powstają w nich sierpowate pykniospory o rozmiarach 12–18 (–22) × 0,5–1 μm. Reakcje barwne: górna kora K- lub lekko żółty +, C-. KC + żółty, P-, UV; Rdzeń P, K, KC-, C, UV + biały. Kwasy porostowe: w korze występuje kwas usninowy i śladowe ilości atranorinu, w rdzeniu kwas diwarikatowy i kwas nordiwarikatowy.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Występuje na wszystkich kontynentach i wielu wyspach półkuli północnej. Na półkuli południowej opisano jego występowanie tylko w Australii. Występuje w całej Europie, na północy sięga po archipelag Svalbard i Grenlandię. W Polsce występuje na obszarze całego kraju. Rośnie na korze drzew, zazwyczaj szpilkowych, rzadziej liściastych. Czasami spotykany jest także na drewnie i rzadko na skałach. Często występuje w dolnej części pni drzew i u ich podstawy, rzadko tylko na gałęziach. W latach 2004–2014 znajdował się na liście porostów ściśle chronionych. Od października 2014 r. nie podlega już ochronie gatunkowej.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Owocniki typu lekanorowego apotecjum występują bardzo rzadko. Mają średnicę 1–2 mm, są koliste, siedzące lub na krótkich trzoneczkach. Mają ciemnobrunatne tarczki i trwały, cienki brzeżek plechowy. W jednym worku powstaje po 8 jednokomórkowych, bezbarwnych zarodników o elipsowatym kształcie i rozmiarach 7–11 × 2,5–3 μm. Pyknidy występują rzadko, powstają w nich sierpowate pykniospory o rozmiarach 12–18 (–22) × 0,5–1 μm.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Parmeliopsis ambigua. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/parmeliopsis-ambigua/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.