01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Rozpostarty, przeważnie całkowicie przyrośnięty do podłoża, dopiero starsze owocniki nieco luźniejsze. Owocnik początkowo o okrągłym kształcie, omijający przetchlinki i inne dziury w zewnętrznej korze drewna, potem pokrywający całą dolną powierzchnię gałęzi, chropowaty, o grubości 0,2–0,5 mm, na grudkach grubszy. Powierzchnia jasno lub ciemno pomarańczowo-czerwona w zależności od wieku. Konsystencja młodych owocników mięsista, starszych błoniasta. Brzeg jaśniejszy, bladożółty lub biały, u młodych okazów włókienkowaty. System strzępkowy monomityczny. Strzępki o cienkich lub lekko pogrubionych ścianach ze sprzążkami. Strzępki subhymenium o szerokości 3–4 µm, bogato rozgałęzione, strzępki subikulum o szerokości 4–5 µm, proste, słabo rozgałęzione. Na przekroju poprzecznym plecha jest uwarstwiona. Subikulum ma grubość 0,1–0,2 mm i składa się z gęstych równoległych strzępek. Subhymenium składa się głównie z pionowych strzępek, początkowo o grubości około 0,1 mm, a następnie zwiększającej się grubości. Cystydy dwojakiego rodzaju: inkrustowane grubościenne metuloidy. Ich część inkrustowana ma wymiary 30–50 × 8–12 µm, część nieinkrustowana o różnej długości,. W strzępkach tych septy występują z rzadka; cienkościenne sulfocystydy osiągające długość 100 lub 150 µm i szerokość 10–15, czasem 20 µm, z protoplazmą ziarnistą reagującą na sulfowanilinę. Mają kształt wydłużony, o tępym lub zwężającym się wierzchołku i są licznie, zwłaszcza u młodych osobników. Podstawkio zróżnicowanym kształcie, ale przeważnie cylindryczne, mniej lub bardziej kręte i zwężone, osiągające rozmiar 60–90 × 10–15 µm, z 4 stożkowatymi sterygmami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Powłocznica olszy zielonej występuje w Ameryce Północnej i Południowej, Europie i Azji. Na półkuli północnej jest szeroko rozprzestrzeniona, w regionie subalpejskim Europy Środkowo-Wschodniej jest bardzo pospolita. W Polsce do 2003 r. podano tylko 2 stanowiska na Tarnicy w Bieszczadach. Według W. Wojewody prawdopodobnie jest rzadka, nie znalazła się jednak na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje tylko na gałęziach olszy zielonej (Alnus viridis) i po tym łatwo ją odróżnić od pokrewnych gatunków.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Pengurai; Pembentuk liken
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Podstawkio zróżnicowanym kształcie, ale przeważnie cylindryczne, mniej lub bardziej kręte i zwężone, osiągające rozmiar 60–90 × 10–15 µm, z 4 stożkowatymi sterygmami. U młodych owocników widoczne pleurobazydia. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, cienkościenne, przeważnie 14-16 × 8-10 µm, szkliste, ale w wysypie żółte lub jasnopomarańczowe, w zależności od grubości wysypu.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Aleurodiscus zelleri; Byssomerulius aurantiacus; Corticium aurantiacum; Gloeopeniophora aurantiaca; Kneiffia aurantiaca; Peniophora lepida; Peniophora shearii
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Peniophora aurantiaca menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Katrin Simon. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Katrin Simon, some rights reserved (CC BY)
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Powłocznica olszy zielonej — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 69688712
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Peniophora aurantiacaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 76KKD; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Peniophora aurantiacaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Katrin Simon, some rights reserved (CC BY)

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Powłocznica olszy zielonej — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Powłocznica olszy zielonej (Peniophora aurantiaca (Bres.) Höhn. & Litsch.) – gatunek grzybów z rodziny powłocznikowatych (Peniophoraceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Rozpostarty, przeważnie całkowicie przyrośnięty do podłoża, dopiero starsze owocniki nieco luźniejsze. Owocnik początkowo o okrągłym kształcie, omijający przetchlinki i inne dziury w zewnętrznej korze drewna, potem pokrywający całą dolną powierzchnię gałęzi, chropowaty, o grubości 0,2–0,5 mm, na grudkach grubszy. Powierzchnia jasno lub ciemno pomarańczowo-czerwona w zależności od wieku. Konsystencja młodych owocników mięsista, starszych błoniasta. Brzeg jaśniejszy, bladożółty lub biały, u młodych okazów włókienkowaty. System strzępkowy monomityczny. Strzępki o cienkich lub lekko pogrubionych ścianach ze sprzążkami. Strzępki subhymenium o szerokości 3–4 µm, bogato rozgałęzione, strzępki subikulum o szerokości 4–5 µm, proste, słabo rozgałęzione. Na przekroju poprzecznym plecha jest uwarstwiona. Subikulum ma grubość 0,1–0,2 mm i składa się z gęstych równoległych strzępek. Subhymenium składa się głównie z pionowych strzępek, początkowo o grubości około 0,1 mm, a następnie zwiększającej się grubości. Cystydy dwojakiego rodzaju: inkrustowane grubościenne metuloidy. Ich część inkrustowana ma wymiary 30–50 × 8–12 µm, część nieinkrustowana o różnej długości,. W strzępkach tych septy występują z rzadka; cienkościenne sulfocystydy osiągające długość 100 lub 150 µm i szerokość 10–15, czasem 20 µm, z protoplazmą ziarnistą reagującą na sulfowanilinę. Mają kształt wydłużony, o tępym lub zwężającym się wierzchołku i są licznie, zwłaszcza u młodych osobników. Podstawkio zróżnicowanym kształcie, ale przeważnie cylindryczne, mniej lub bardziej kręte i zwężone, osiągające rozmiar 60–90 × 10–15 µm, z 4 stożkowatymi sterygmami.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Powłocznica olszy zielonej występuje w Ameryce Północnej i Południowej, Europie i Azji. Na półkuli północnej jest szeroko rozprzestrzeniona, w regionie subalpejskim Europy Środkowo-Wschodniej jest bardzo pospolita. W Polsce do 2003 r. podano tylko 2 stanowiska na Tarnicy w Bieszczadach. Według W. Wojewody prawdopodobnie jest rzadka, nie znalazła się jednak na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje tylko na gałęziach olszy zielonej (Alnus viridis) i po tym łatwo ją odróżnić od pokrewnych gatunków.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Podstawkio zróżnicowanym kształcie, ale przeważnie cylindryczne, mniej lub bardziej kręte i zwężone, osiągające rozmiar 60–90 × 10–15 µm, z 4 stożkowatymi sterygmami. U młodych owocników widoczne pleurobazydia. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, cienkościenne, przeważnie 14-16 × 8-10 µm, szkliste, ale w wysypie żółte lub jasnopomarańczowe, w zależności od grubości wysypu.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Peniophora aurantiaca. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/peniophora-aurantiaca/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.