Pezicula ocellata

Ciri dan struktur

Owocniki typu apotecjum wyrastają z podkładek, zwykle będących luźną tkanką strzępkową zmieszaną z tkanką żywiciela (pseudostromata). Występują zwykle w dużych ilościach przebijając się przez korę drzewa, czasami niewiele tylko nad nią wystając. Są siedzące (beztrzonowe) o okrągłej lub eliptycznej, płaskiej lub wklęsłej tarczce. Mają w stanie świeżym średnicę 0,6-2,0(-2,4) mm, po wyschnięciu 0,4-1,5(-2,0) mm. Powierzchnia naga, podczas suchej pogody oprószona, blada do jaskrawo pomarańczowej lub bardziej brązowawa. Wnętrze owocnika początkowo prawie całkowicie zamknięte, białawe, później otwierające się i odsłaniające hymenium. Brzeg nagi, tej samej barwy, zwykle dobrze rozwinięty, wypukły, mącznie biały, oprószony, w suchych warunkach mocno wywinięty, czasami go brak. Worki często rzadkie, cylindryczno-maczugowate i często najszersze w dolnej połowie, o wierzchołku szeroko zaokrąglonym, zwężające się gwałtownie w krótki trzon, 8-zarodnikowe, ale często także z 1–6 zarodnikami. Aparat apikalny w odczynniku Melzera nieamyloidalny. Askospory nierównoboczne, elipsoidalne, z zaokrąglonymi końcami, rzadko lekko spiczaste, początkowo bez przegród, cienkościenne lub pogrubione do 1 µm, potem szkliste, 23,5–42 9,5–17,5 µm, ale w workach z mniejszą liczbą zarodników mogą wystąpić gigantyczne askospory o długości do 50 µm, po dojrzeniu 1–3(–4)-przegrodowe, o ściankach pogrubionych do 1,5 µm, szkliste lub jasnożółtobrązowe. Parafizy liczne, ściśle przylegające, na większej długości w postaci galaretowatej matrycy, z ziarnistym żółtym lub brązowawym materiałem w górnej części hymenium, nitkowate, tępe, septowane, słabo rozgałęzione, głównie w dolnej części, niektóre zespolone, o szerokości 2–3 µm, z żółtozielonymi kropelkami oleju.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Występuje w Europie, Ameryce Północnej, Azji, Nowej Zelandii, pojedyncze stanowiska podano także w Afryce Południowej. W Polsce do 2003 r. podano tylko dwa stanowiska i to dawne (Bogumił Eichler 1902 i Joseph Schroeter 1908), ale w późniejszych latach podano kilka nowych stanowisk. Grzyb nadrzewny, saprotrof, w Polsce notowany na drewnie wierzby (Salix) i topoli (Populus).

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Substrat

kayu

Peran atau konteks

Pengurai

Reproduksi

Worki często rzadkie, cylindryczno-maczugowate i często najszersze w dolnej połowie, o wierzchołku szeroko zaokrąglonym, zwężające się gwałtownie w krótki trzon, 8-zarodnikowe, ale często także z 1–6 zarodnikami. Aparat apikalny w odczynniku Melzera nieamyloidalny. Askospory nierównoboczne, elipsoidalne, z zaokrąglonymi końcami, rzadko lekko spiczaste, początkowo bez przegród, cienkościenne lub pogrubione do 1 µm, potem szkliste, 23,5–42 9,5–17,5 µm, ale w workach z mniejszą liczbą zarodników mogą wystąpić gigantyczne askospory o długości do 50 µm, po dojrzeniu 1–3(–4)-przegrodowe, o ściankach pogrubionych do 1,5 µm, szkliste lub jasnożółtobrązowe. Parafizy liczne, ściśle przylegające, na większej długości w postaci galaretowatej matrycy, z ziarnistym żółtym lub brązowawym materiałem w górnej części hymenium, nitkowate, tępe, septowane, słabo rozgałęzione, głównie w dolnej części, niektóre zespolone, o szerokości 2–3 µm, z żółtozielonymi kropelkami oleju.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Pezicula ocellata menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Eugene Popov. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Eugene Popov, some rights reserved (CC BY), uploaded by Eugene Popov

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Pezicula ocellata — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 71718807
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Pezicula ocellataBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4FG53; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Pezicula ocellataBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Eugene Popov, some rights reserved (CC BY), uploaded by Eugene Popov