01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz O średnicy 1,5–4,5 cm, higrofaniczny, początkowo wypukły i wgłębiony w środku z podwiniętym brzegiem, potem przechodzący w lejkowaty z mocno ząbkowanmy w starszym wieku brzegiem. Powierzchnia gładka, błyszcząca, brązowopomarańczowa do szarawopomarańczowej. Blaszki Początkowo przyrośnięte, odległe, silnie rozwidlone i anastomozujące z wiekiem, grube, woskowate, średniej szerokości, początkowo białe, potem blado brązowopomarańczowe. Trzon Wysokość 2,8–5,0 cm, grubość 0,4–1,6 cm, centralny, początkowo cylindryczny, z wiekiem spłaszczony i wygięty, pusty. Powierzchnia w kolorze kapelusza, pokryta białymi włoskami, u podstawy z białymi sznurami grzybniowymi. Miąższ Cienki, białawy. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 5,0–11,5 µm × 3,1–4,9 µm, Q średnio = 1,8, gładkie, elipsoidalne, amyloidalne. Podstawki 29– 50 µm × 6–7 µm, 4-zarodnikowe. Cheilocystydy o długości 20–50 µm, wystające do 25 µm ponad hymenium, o szerokości 3–5 µm, na wierzchołku 2–5 µm, obfite, nitkowate, czasem guzkowate, rzadko rozgałęzione, rzadko główkowate. Pleurocystydy rzadkie, występujące blisko ostrzy blaszek, podobne do cheilocystyd. Skórka kapelusza typu cutis, składająca się głównie ze strzępek o szerokości 4–9 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Znane jest występowanie Pseudoomphalina kalchbrenneri w Ameryce Północnej, Europie i Rosji. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 4 stanowiska, w późniejszych latach podano następne. Grzyb saprotroficzny.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Bazydiospory 5,0–11,5 µm × 3,1–4,9 µm, Q średnio = 1,8, gładkie, elipsoidalne, amyloidalne. Podstawki 29– 50 µm × 6–7 µm, 4-zarodnikowe. Cheilocystydy o długości 20–50 µm, wystające do 25 µm ponad hymenium, o szerokości 3–5 µm, na wierzchołku 2–5 µm, obfite, nitkowate, czasem guzkowate, rzadko rozgałęzione, rzadko główkowate. Pleurocystydy rzadkie, występujące blisko ostrzy blaszek, podobne do cheilocystyd. Skórka kapelusza typu cutis, składająca się głównie ze strzępek o szerokości 4–9 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus kalchbrenneri; Clitocybe kalchbrenneri; Omphalia kalchbrenneri; Pseudoomphalina compressipes var. kalchbrenneri; Xeromphalina kalchbrenneri
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Pseudoomphalina kalchbrenneri dari Wikimedia Commons. Fruit bodies of the agaric fungus Pseudoomphalina kalchbrenneri (Bres.) Singer. Photographed in Gotland, Sweden. Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
Irene Andersson (irenea)
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Pępkogrzybówka wapieniolubna — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72777006
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Pseudoomphalina kalchbrenneriBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4P5HD; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Pseudoomphalina kalchbrenneriBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 3.0 · Irene Andersson (irenea)

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Pępkogrzybówka wapieniolubna — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Pępkogrzybówka wapieniolubna (Pseudoomphalina kalchbrenneri (Bres.) Singer) – gatunek grzybów z rzędu pieczarkowców (Agaricales).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz O średnicy 1,5–4,5 cm, higrofaniczny, początkowo wypukły i wgłębiony w środku z podwiniętym brzegiem, potem przechodzący w lejkowaty z mocno ząbkowanmy w starszym wieku brzegiem. Powierzchnia gładka, błyszcząca, brązowopomarańczowa do szarawopomarańczowej. Blaszki Początkowo przyrośnięte, odległe, silnie rozwidlone i anastomozujące z wiekiem, grube, woskowate, średniej szerokości, początkowo białe, potem blado brązowopomarańczowe. Trzon Wysokość 2,8–5,0 cm, grubość 0,4–1,6 cm, centralny, początkowo cylindryczny, z wiekiem spłaszczony i wygięty, pusty. Powierzchnia w kolorze kapelusza, pokryta białymi włoskami, u podstawy z białymi sznurami grzybniowymi. Miąższ Cienki, białawy. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 5,0–11,5 µm × 3,1–4,9 µm, Q średnio = 1,8, gładkie, elipsoidalne, amyloidalne. Podstawki 29– 50 µm × 6–7 µm, 4-zarodnikowe. Cheilocystydy o długości 20–50 µm, wystające do 25 µm ponad hymenium, o szerokości 3–5 µm, na wierzchołku 2–5 µm, obfite, nitkowate, czasem guzkowate, rzadko rozgałęzione, rzadko główkowate. Pleurocystydy rzadkie, występujące blisko ostrzy blaszek, podobne do cheilocystyd. Skórka kapelusza typu cutis, składająca się głównie ze strzępek o szerokości 4–9 µm.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Znane jest występowanie Pseudoomphalina kalchbrenneri w Ameryce Północnej, Europie i Rosji. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 4 stanowiska, w późniejszych latach podano następne. Grzyb saprotroficzny.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Bazydiospory 5,0–11,5 µm × 3,1–4,9 µm, Q średnio = 1,8, gładkie, elipsoidalne, amyloidalne. Podstawki 29– 50 µm × 6–7 µm, 4-zarodnikowe. Cheilocystydy o długości 20–50 µm, wystające do 25 µm ponad hymenium, o szerokości 3–5 µm, na wierzchołku 2–5 µm, obfite, nitkowate, czasem guzkowate, rzadko rozgałęzione, rzadko główkowate. Pleurocystydy rzadkie, występujące blisko ostrzy blaszek, podobne do cheilocystyd. Skórka kapelusza typu cutis, składająca się głównie ze strzępek o szerokości 4–9 µm.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Pseudoomphalina kalchbrenneri. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/pseudoomphalina-kalchbrenneri/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.