01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Ma średnicę do 15, a nawet 17cm, za młodu jest nieco wypukły, potem wklęsły. U młodych owocników jest białawy, później stopniowo zmienia barwę przez białawokremową do brudnobrązowej, a w środku kapelusza staje się niemal czarny. Powierzchnia w okresie suchej pogody gładka, naga i matowa, w czasie wilgotnej pogody nieco lepka i śliska. Skórę można ściągnąć co najwyżej z 1/3 promienia kapelusza. Dość cienkie, gęste, z wieloma blaszeczkami, kruche, do trzonu zatokowato przyrośnięte, nieco zbiegające, czasami tworzą anastomozy. Początkowo są białe, później białokremowe i brudnobiałe, a w końcu ich ostrza stają się czarne. Po uszkodzeniu bardzo powoli zmieniają barwę na czerwonawą (podobnie jak miąższ). Wysokość 3-8 (10) cm, grubość 2–5 cm. Jest walcowaty, początkowo pełny i bardzo twardy, u starszych owocników gąbczasty. Powierzchnia gładka, nieco błyszcząca, początkowo biała, później stopniowo ciemnieje, w końcu przyjmując taki kolor jak kapelusz. Ma grubość do 2,5 cm, jest twardy i elastyczny. Początkowo jest biały, później białoszary. Uszkodzony bardzo wolno zmienia kolor na czerwonawy, później szarzeje, a dopiero po 12 godzinach czernieje. Ma łagodny smak i mało przyjemny zapach. Pod wpływem zasad staje się oliwkowożółty, a po dwóch godzinach czarny. Wysyp zarodników biały. Zarodniki o kształcie od kulistego do szerokoelipsoidalnego i rozmiarach 7–9 × 7–8 μm. Powierzchnia zarodników jest siateczkowato-brodawkowata, o bardzo drobnych i amyloidalnych brodawkach. Na ostrzach blaszek dość licznie występują cienkie i nietrwałe cystydy, czasami mające wydłużone szczyty. Dermatocystydy są cienkie.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Australii. W Azji podano jego występowanie tylko w Korei i Japonii. W Polsce jest dość pospolity. Grzyb naziemny. Rośnie w lasach iglastych i mieszanych, szczególnie na kwaśnych glebach pod sosnami i świerkami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Wysyp zarodników biały. Zarodniki o kształcie od kulistego do szerokoelipsoidalnego i rozmiarach 7–9 × 7–8 μm. Powierzchnia zarodników jest siateczkowato-brodawkowata, o bardzo drobnych i amyloidalnych brodawkach. Na ostrzach blaszek dość licznie występują cienkie i nietrwałe cystydy, czasami mające wydłużone szczyty. Dermatocystydy są cienkie. Strzępki skórki zawierają dużą ilość brązowego barwnika.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus adustus; Agaricus adustus var. elephantinus; Agaricus elephantinus; Agaricus nigricans; Omphalia adusta; Omphalia adusta elephantinus; Omphalia adusta var. elephantinus; Russula adusta f. gigantea; Russula adusta f. rubens; Russula adusta var. coerulescens; Russula adusta var. sabulosa; Russula eccentrica; Russula elephantina; Russula nigricans; Russula nigricans subsp. eccentrica; Russula nigricans var. adusta; Russula nigricans var. eccentrica; Russula subusta
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Russula nigricans menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Alan Rockefeller. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Gołąbek podpalany — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73554148
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula adustaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4TRHR; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Russula adustaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller
  4. [4] Dokumentasi visual — Russula adustaBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Gołąbek podpalany — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Gołąbek podpalany (Russula adusta (Pers.) Fr.) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Ma średnicę do 15, a nawet 17cm, za młodu jest nieco wypukły, potem wklęsły. U młodych owocników jest białawy, później stopniowo zmienia barwę przez białawokremową do brudnobrązowej, a w środku kapelusza staje się niemal czarny. Powierzchnia w okresie suchej pogody gładka, naga i matowa, w czasie wilgotnej pogody nieco lepka i śliska. Skórę można ściągnąć co najwyżej z 1/3 promienia kapelusza. Dość cienkie, gęste, z wieloma blaszeczkami, kruche, do trzonu zatokowato przyrośnięte, nieco zbiegające, czasami tworzą anastomozy. Początkowo są białe, później białokremowe i brudnobiałe, a w końcu ich ostrza stają się czarne. Po uszkodzeniu bardzo powoli zmieniają barwę na czerwonawą (podobnie jak miąższ). Wysokość 3-8 (10) cm, grubość 2–5 cm. Jest walcowaty, początkowo pełny i bardzo twardy, u starszych owocników gąbczasty. Powierzchnia gładka, nieco błyszcząca, początkowo biała, później stopniowo ciemnieje, w końcu przyjmując taki kolor jak kapelusz. Ma grubość do 2,5 cm, jest twardy i elastyczny. Początkowo jest biały, później białoszary. Uszkodzony bardzo wolno zmienia kolor na czerwonawy, później szarzeje, a dopiero po 12 godzinach czernieje. Ma łagodny smak i mało przyjemny zapach. Pod wpływem zasad staje się oliwkowożółty, a po dwóch godzinach czarny. Wysyp zarodników biały. Zarodniki o kształcie od kulistego do szerokoelipsoidalnego i rozmiarach 7–9 × 7–8 μm. Powierzchnia zarodników jest siateczkowato-brodawkowata, o bardzo drobnych i amyloidalnych brodawkach. Na ostrzach blaszek dość licznie występują cienkie i nietrwałe cystydy, czasami mające wydłużone szczyty. Dermatocystydy są cienkie.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Australii. W Azji podano jego występowanie tylko w Korei i Japonii. W Polsce jest dość pospolity. Grzyb naziemny. Rośnie w lasach iglastych i mieszanych, szczególnie na kwaśnych glebach pod sosnami i świerkami.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Wysyp zarodników biały. Zarodniki o kształcie od kulistego do szerokoelipsoidalnego i rozmiarach 7–9 × 7–8 μm. Powierzchnia zarodników jest siateczkowato-brodawkowata, o bardzo drobnych i amyloidalnych brodawkach. Na ostrzach blaszek dość licznie występują cienkie i nietrwałe cystydy, czasami mające wydłużone szczyty. Dermatocystydy są cienkie. Strzępki skórki zawierają dużą ilość brązowego barwnika.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Russula adusta. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/russula-adusta/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.