01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Średnica 2– 8 cm, rzadko do 12 cm, kształt początkowo wypukły, później płaski, nawet silnie wklęsły. Powierzchnia gładka, o trzech formach ubarwienia (przez Romagnesiego opisanych jako formy); u formy purpurowej brązowofioletowa z jaśniejszym brzegiem, u formy odbarwionej brudnoszara z odcieniem liliowym lub oliwkowym, u formy zielonawej – oliwkowa, czasami z bardzo ciemnym środkiem. Brzeg tępy, czasami płatowaty, u starszych okazów karbowany. Skórkę daje się ściągnąć prawie do połowy kapelusza. Dość rzadkie, czasami rozwidlone z nielicznymi blaszeczkami, o szerokości 3–7 mm, przy brzegu tępe, początkowo kremowe, potem kremowoochrowe. Ostrza czasami czerwonawe lub fliliowe. Wysokość 2,5–7 cm, grubość 0,6–2 cm, walcowaty, początkowo odwrotnie maczugowaty i pełny, później u podstawy zwężony i watowaty, na koniec komorowaty. Powierzchnia gładka, biała, ale zwykle różowokarminowo nabiegła lub różowoliliowa. Kruchy, biały, o zapachu gotujących się bulw i łagodnym smaku. Pod działaniem fenolu zmienia barwę na purpurowokarminową, z siarczanem żelaza brak reakcji barwnej. Podstawki 48–57 × 9–13,5 µm. Bazydiospory prawie kuliste, 5,7–8,5 × 5,2–8,2, średnio 7 × 6,5 µm, z nielicznymi brodawkami i grubymi grzbietami (siateczkowate), nieco amyloidalne, z wyraźnym hilum. Na ostrzu blaszek liczne cheilocystydialne włoski 90–100 z 10–18 µm. Komórki u ich podstawy nigdy nie są kuliste. Brak strzępek mlecznych. Początkowo gołąbek powabny (Russula amoena) i gołąbek pięknobarwny nie były odróżniane, dopiero Henri Charles Louis Romagnesi w 1967 r. je rozdzielił. Gołąbek powabny odróżnia się mniejszym owocnikiem, odmienną reakcją na fenol i pleurocystydami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Występuje głównie w Europie i jest tu szeroko rozprzestrzeniony, poza Europą podano go w nielicznych miejscach w Ameryce Północnej. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 3 stanowiska, w późniejszych latach podano następne. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status gatunku rzadkiego – potencjalnie zagrożonego z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Naziemny grzyb mykoryzowy, występujący w lasach iglastych i liściastych. Grzyb jadalny, ale mało wartościowy.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Podstawki 48–57 × 9–13,5 µm. Bazydiospory prawie kuliste, 5,7–8,5 × 5,2–8,2, średnio 7 × 6,5 µm, z nielicznymi brodawkami i grubymi grzbietami (siateczkowate), nieco amyloidalne, z wyraźnym hilum. Na ostrzu blaszek liczne cheilocystydialne włoski 90–100 z 10–18 µm. Komórki u ich podstawy nigdy nie są kuliste. Brak strzępek mlecznych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Russula amoenicolor f. nigrosanguinea; Russula amoenicolor f. olivacea; Russula amoenicolor var. fenoloviolascens
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Russula amoenicolor menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Marianna Boi. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Marianna Boi, some rights reserved (CC BY)
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Gołąbek pięknobarwny — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73115241
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula amoenicolorBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4TRKL; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Russula amoenicolorBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Marianna Boi, some rights reserved (CC BY)

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Gołąbek pięknobarwny — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Gołąbek pięknobarwny (Russula amoenicolor Romagn.) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Średnica 2– 8 cm, rzadko do 12 cm, kształt początkowo wypukły, później płaski, nawet silnie wklęsły. Powierzchnia gładka, o trzech formach ubarwienia (przez Romagnesiego opisanych jako formy); u formy purpurowej brązowofioletowa z jaśniejszym brzegiem, u formy odbarwionej brudnoszara z odcieniem liliowym lub oliwkowym, u formy zielonawej – oliwkowa, czasami z bardzo ciemnym środkiem. Brzeg tępy, czasami płatowaty, u starszych okazów karbowany. Skórkę daje się ściągnąć prawie do połowy kapelusza. Dość rzadkie, czasami rozwidlone z nielicznymi blaszeczkami, o szerokości 3–7 mm, przy brzegu tępe, początkowo kremowe, potem kremowoochrowe. Ostrza czasami czerwonawe lub fliliowe. Wysokość 2,5–7 cm, grubość 0,6–2 cm, walcowaty, początkowo odwrotnie maczugowaty i pełny, później u podstawy zwężony i watowaty, na koniec komorowaty. Powierzchnia gładka, biała, ale zwykle różowokarminowo nabiegła lub różowoliliowa. Kruchy, biały, o zapachu gotujących się bulw i łagodnym smaku. Pod działaniem fenolu zmienia barwę na purpurowokarminową, z siarczanem żelaza brak reakcji barwnej. Podstawki 48–57 × 9–13,5 µm. Bazydiospory prawie kuliste, 5,7–8,5 × 5,2–8,2, średnio 7 × 6,5 µm, z nielicznymi brodawkami i grubymi grzbietami (siateczkowate), nieco amyloidalne, z wyraźnym hilum. Na ostrzu blaszek liczne cheilocystydialne włoski 90–100 z 10–18 µm. Komórki u ich podstawy nigdy nie są kuliste. Brak strzępek mlecznych. Początkowo gołąbek powabny (Russula amoena) i gołąbek pięknobarwny nie były odróżniane, dopiero Henri Charles Louis Romagnesi w 1967 r. je rozdzielił. Gołąbek powabny odróżnia się mniejszym owocnikiem, odmienną reakcją na fenol i pleurocystydami.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Występuje głównie w Europie i jest tu szeroko rozprzestrzeniony, poza Europą podano go w nielicznych miejscach w Ameryce Północnej. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 3 stanowiska, w późniejszych latach podano następne. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status gatunku rzadkiego – potencjalnie zagrożonego z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Naziemny grzyb mykoryzowy, występujący w lasach iglastych i liściastych. Grzyb jadalny, ale mało wartościowy.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Podstawki 48–57 × 9–13,5 µm. Bazydiospory prawie kuliste, 5,7–8,5 × 5,2–8,2, średnio 7 × 6,5 µm, z nielicznymi brodawkami i grubymi grzbietami (siateczkowate), nieco amyloidalne, z wyraźnym hilum. Na ostrzu blaszek liczne cheilocystydialne włoski 90–100 z 10–18 µm. Komórki u ich podstawy nigdy nie są kuliste. Brak strzępek mlecznych.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Russula amoenicolor. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/russula-amoenicolor/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.