Russula atrorubens

Ciri dan struktur

Średnica 4– 8 cm, dość mięsisty, początkowo półkulisty, następnie szybko wypukły i w końcu płaski i nawet nieco wklęsły. Powierzchnia gładka, u starszych okazów nieco promieniście prążkowana, o przyjemnej karminowo-czerwonej, porzeczkowej czerwieni. Środek ciemnofioletowy, czasem lekko blednący do oliwkowoszarego, oliwkowego lub fioletowego lub z sinawo-szarawymi obszarami gwałtownie odgraniczonymi. Skórkę można oddzielić tylko na krawędzi lub co najwyżej do połowy promienia, w stanie wilgotnym jest lepka, przynajmniej miejscami dość błyszcząca i satynowa, drobnoziarnista, szorstka pod lupą, po wyschnięciu lekko matowa. Średnio gęste, przy brzegu o szerokości 1–3 mm, ale czasami także nieco węższe, przy trzonie 4–5 mm, czasami z kilkoma blaszeczkami, rozwidlone, początkowo białe, następnie o barwie kości słoniowej lub bardzo bladokremowobiałe, z tendencją do brązu lub żółci na brzegu. Brzeg równy, rzadko bardzo niewyraźnie karbowany Wysokość 2,5–6,5 cm, grubość 0,6–1,3 cm, lekko rozszerzony pod blaszkami, czasem zwężony ku dołowi, czasem (rzadziej) nieco wrzecionowaty, pełny, początkowo wyraźnie twardy, później gąbczasty, żółty lub bladomiodowy, czasami w dolnej części czerwono lub różowo nabiegły, czasami także brązowawy, pod lupą oprószony, początkowo dość błyszczący, potem nieco szorstki. Kruchy, dość zwarty i dość gruby, biały, w stanie wilgotnym bladożółty lub brudno miodowy. Ma lekki zapach octanu amylu lub kokosu, smak bardzo ostry. W gwajakolu szybko niebieszczeje. Podstawki 34–50 × 7,2–10 µm, 4-zarodnikowe, rzadko 2-zarodnikowe. Bazydiospory 6,5–8,2–(8,7) o wysokości do 0,62 µm, nieliczne, wyraźnie amyloidalne; wyrostek wnęki 0,75–1 × 0,87–1 µm; hilum niewyraźne, nieregularne, słabo amyloidalne.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Występuje głównie w Europie i podano tu liczne jego stanowiska, poza nią nieliczne w Ameryce Północnej i azjatyckich terenach Rosji. W Polsce Władysław Wojewoda w 2003 r. przytoczył 2 stanowiska, w późniejszych latach podano następne, a najbardziej aktualne podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy. Gatunek jesienny, rzadszy od gołąbka kruchego (Russula fragilis), występujący głównie pod drzewami iglastymi (świerk, sosna), ale prawdopodobnie także pod drzewami liściastymi, szczególnie w miejscach podmokłych (wśród trzcin), lub przynajmniej na glebach ciężkich, gliniastych i wilgotnych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Podstawki 34–50 × 7,2–10 µm, 4-zarodnikowe, rzadko 2-zarodnikowe. Bazydiospory 6,5–8,2–(8,7) o wysokości do 0,62 µm, nieliczne, wyraźnie amyloidalne; wyrostek wnęki 0,75–1 × 0,87–1 µm; hilum niewyraźne, nieregularne, słabo amyloidalne. Cystydy wrzecionowate lub napęczniałe, 50–85–(100) × (6,7)–8,2–10 µm, zazwyczaj rozciągające się w spiczasty, długi wyrostek, często kilkakrotnie napęczniały, w sulfowanilinie czarne. W skórce występują smukłe włoski i liczne rozwarte, cylindryczne lub maczugowate dermatocystydy, w sulfowanilinie na ogół szare lub nawet czarniawe, o szerokości 5–8,5 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Russula atrorubens menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Enrico Tomschke. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Enrico Tomschke, some rights reserved (CC BY)

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

Sumber profil

1. [1] Gołąbek czarnoczerwony — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72861448
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula atrorubensBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4TRM3; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Russula atrorubensBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Enrico Tomschke, some rights reserved (CC BY)
4. [4] Dokumentasi visual — Russula atrorubensBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Enrico Tomschke, some rights reserved (CC BY)