01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Średnica 2,5–7 cm, mięsisty, ale nie twardy, kruchy, początkowo wypukły, ale szybko rozpłaszczający się ze środkiem mocno wklęsłym, bez garbka. Brzeg początkowo podwinięty, potem prosty, prążkowany (nie zawsze bardzo wyraźnie, np. tylko 1 lub 2 mm). Powierzchnia różnobarwna; mniej lub bardziej jaskrawo karminowoczerwona, winnofioletowa lub jasnofioletowa, często z ciemniejszym środkiem lub bardziej brązowa, także winna lub brudnoliliowa, trochę miedziana, a potem często na środku z jaśniejszymi, a czasem nawet lekko oliwkowymi odcieniami. Skórka dająca się oddzielić przynajmniej na 1/2 promienia, a czasem nawet prawie do środka, punktowana, mniej lub bardziej matowa lub błyszcząca w zależności od koloru kapelusza i poziomu wilgotności. U młodych okazów gęste, u starszych średnio gęste, cienkie, z kilkoma blaszeczkami, tylko gdzieniegdzie przy trzonie lekko rozwidlone, o szerokości 4-6-(7) mm, jasnoochrowe, potem złotożółte, z mniej lub bardziej żywymi odcieniami. Krawędzie całe. Wysokość 3–6 cm, grubość 0,6–2 cm, niezbyt twardy do kruchego, niemal cylindryczny, ale często u góry rozszerzany i nieco pogrubiony u nasady, pełny, następnie komorowaty z 3 lub 4 komorami, ostatecznie watowaty lub pusty. Powierzchnia ogólnie dość mocno pomarszczona, początkowo biała, później ciemniejsza, rzadko miejscowo lekko pożółkła u podstawy, a podczas wilgotnej pogody bladoszarawa. Średnio zwarty do kruchego, biały, rzadko lekko pożółkły miejscowo w trzonie, po nawilgnięciu staje się popielaty. Zapach bardzo słaby, smak łagodny. Intensywnie reaguje z gwajakolem, wybarwiając się na brudnoróżowawo i niezbyt intensywnie z siarczanem żelaza.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i w azjatyckich terenach Rosji. Najwięcej stanowisk podano w Europie i jest tutaj szeroko rozprzestrzeniony. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale jego stanowiska podano w późniejszych latach r. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy, występujący zazwyczaj wśród mchów i igliwia w lasach sosnowych na piaszczystym podłożu, ale czasami także pod drzewami liściastymi i świerkami. Owocniki pojawiają się późną jesienią, zwykle w październiku-listopadzie.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Podstawki 30–50 × 10–12 µm. Bazydiospory 7,59,2–(11,5) × 6,5–7,5–(8,5) µm, zaokrąglone, punktowano-brodawkowate, z łącznikami miejscami tworzącymi siateczkę, brodawki półkuliste 0,75–1 × 0,75 µm, tępe lub nawet ścięte, zlewające się w krótkie i duże grzbiety, mniej lub bardziej długie, wyraźnie amyloidalne; łączniki dość duże. Wyrostek wnęki 1,5–1,62 × 1–1,5 µm, hilum często prostokątne, duże, 3–4 × 2–2,25 µm, wyraźnie amyloidalne. Cystydy cygarowate, cylindryczne lub wrzecionowate, z różnymi wyrostkami, o długich szypułkach, o wymiarach 80–90 × 6–10 µm, słabo reagujące z sulfowaniliną. Komórki skórki zawierają czerwony pigment. Włoski o szerokości 2–4 µm, giętkie i mniej lub bardziej rozgałęzione, o lekko załamujących ściankach, bezbarwne lub czasami z pigmentowanymi barwnikiem w gutulami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Russula cessans menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Alan Rockefeller. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Gołąbek zapoznany — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73130600
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula cessansBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4TRR3; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Russula cessansBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Alan Rockefeller, some rights reserved (CC BY), uploaded by Alan Rockefeller

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Gołąbek zapoznany — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Gołąbek zapoznany (Russula cessans A. Pearson) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Średnica 2,5–7 cm, mięsisty, ale nie twardy, kruchy, początkowo wypukły, ale szybko rozpłaszczający się ze środkiem mocno wklęsłym, bez garbka. Brzeg początkowo podwinięty, potem prosty, prążkowany (nie zawsze bardzo wyraźnie, np. tylko 1 lub 2 mm). Powierzchnia różnobarwna; mniej lub bardziej jaskrawo karminowoczerwona, winnofioletowa lub jasnofioletowa, często z ciemniejszym środkiem lub bardziej brązowa, także winna lub brudnoliliowa, trochę miedziana, a potem często na środku z jaśniejszymi, a czasem nawet lekko oliwkowymi odcieniami. Skórka dająca się oddzielić przynajmniej na 1/2 promienia, a czasem nawet prawie do środka, punktowana, mniej lub bardziej matowa lub błyszcząca w zależności od koloru kapelusza i poziomu wilgotności. U młodych okazów gęste, u starszych średnio gęste, cienkie, z kilkoma blaszeczkami, tylko gdzieniegdzie przy trzonie lekko rozwidlone, o szerokości 4-6-(7) mm, jasnoochrowe, potem złotożółte, z mniej lub bardziej żywymi odcieniami. Krawędzie całe. Wysokość 3–6 cm, grubość 0,6–2 cm, niezbyt twardy do kruchego, niemal cylindryczny, ale często u góry rozszerzany i nieco pogrubiony u nasady, pełny, następnie komorowaty z 3 lub 4 komorami, ostatecznie watowaty lub pusty. Powierzchnia ogólnie dość mocno pomarszczona, początkowo biała, później ciemniejsza, rzadko miejscowo lekko pożółkła u podstawy, a podczas wilgotnej pogody bladoszarawa. Średnio zwarty do kruchego, biały, rzadko lekko pożółkły miejscowo w trzonie, po nawilgnięciu staje się popielaty. Zapach bardzo słaby, smak łagodny. Intensywnie reaguje z gwajakolem, wybarwiając się na brudnoróżowawo i niezbyt intensywnie z siarczanem żelaza.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i w azjatyckich terenach Rosji. Najwięcej stanowisk podano w Europie i jest tutaj szeroko rozprzestrzeniony. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale jego stanowiska podano w późniejszych latach r. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy, występujący zazwyczaj wśród mchów i igliwia w lasach sosnowych na piaszczystym podłożu, ale czasami także pod drzewami liściastymi i świerkami. Owocniki pojawiają się późną jesienią, zwykle w październiku-listopadzie.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Podstawki 30–50 × 10–12 µm. Bazydiospory 7,59,2–(11,5) × 6,5–7,5–(8,5) µm, zaokrąglone, punktowano-brodawkowate, z łącznikami miejscami tworzącymi siateczkę, brodawki półkuliste 0,75–1 × 0,75 µm, tępe lub nawet ścięte, zlewające się w krótkie i duże grzbiety, mniej lub bardziej długie, wyraźnie amyloidalne; łączniki dość duże. Wyrostek wnęki 1,5–1,62 × 1–1,5 µm, hilum często prostokątne, duże, 3–4 × 2–2,25 µm, wyraźnie amyloidalne. Cystydy cygarowate, cylindryczne lub wrzecionowate, z różnymi wyrostkami, o długich szypułkach, o wymiarach 80–90 × 6–10 µm, słabo reagujące z sulfowaniliną. Komórki skórki zawierają czerwony pigment. Włoski o szerokości 2–4 µm, giętkie i mniej lub bardziej rozgałęzione, o lekko załamujących ściankach, bezbarwne lub czasami z pigmentowanymi barwnikiem w gutulami.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Russula cessans. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/russula-cessans/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.