Russula favrei

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 3,5–11 cm, początkowo nieregularnie wypukły, potem płaski, na koniec z wgłębionym środkiem. Powierzchnia gładka, brązowa, czerwonobrązowa, oliwkowobrązowa, czasami w środku nieco czarniawa. Blaszki Kremowe, bladoochrowe, nieco zbiegające na trzon. Krawędzie czasami brązowawe. Trzon Wysokość 3,5–9 cm, grubość 1–3(4,5) cm, cylindryczny, początkowo białawy, potem brązowawy, czasem u podstawy różowy. Miąższ Biały, w śródku brązowawy. Ma łagodny smak i słodki, grzybowy zapach, u starszych okazów czasami lekko rybny. W FeSO4 początkowo różowy, później zielonoszary. Wysyp zarodników Ochrowy. Cechy mikroskopowe Bazydiospory (8)9–10,5 (13) × (6)7–8(9) µm, pokryte brodawkami o wysokości 0,5–1 µm. Cystydy 60–110 × 12–17 µm. Skórka zbudowana ze strzępek mniej lub bardziej maczugowatych i dermatocystyd niebieszczejących w sulfowanilinie.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano na Półwyspie Skandynawskim. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale w późniejszych latach podano jego stanowiska (po raz pierwszy w 2009 r.). Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w subalpejskich lasach iglastych pod świerkami i limbami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano na Półwyspie Skandynawskim. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale w późniejszych latach podano jego stanowiska (po raz pierwszy w 2009 r.). Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Russula favrei dari Wikimedia Commons. Russula favrei M.M.Moser 3027838359 Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis

Fotografi

Kredit

The Norwegian Biodiversity Information Centre (NBIC) (Bente Rian, Grete Strømsøe)

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Russula favrei — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73185261
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula favreiBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4TRWN; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Russula favreiBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY 4.0 · The Norwegian Biodiversity Information Centre (NBIC) (Bente Rian, Grete Strømsøe)