Russula graveolens

Ciri dan struktur

Średnica 4,5–8 cm, mięsisty, mocny, czasem nawet twardy, początkowo wypukły, następnie spłaszczony, dość regularny, wyraźnie, a czasem nawet głęboko wklęsły w środku. Brzeg regularny, tępy, gładki, u starszych okazów słabo i krótko żebrowany.Powierzchnia purpurowa lub winnobrązowa, nieco podobna jak u gołąbka wybornego (Russula vesca), nieco ciemniejsza niż ochrowa, czasami w odcieniu czerwieni pruskiej lub bardziej brązowa lub tabaczkowobrązowa, środek, zwłaszcza po zbiorze może zmienić barwę na czarnofioletową, ale zazwyczaj z jasno zielonożółtymi przebarwieniami. Bywa upstrony oliwkowobrązowymi, oliwkowymi lub nieco miedzianymi, umbrowymi plamami, rzadziej ze śladami zieleni na brzegu lub bez oliwkowych tonów, ale z bladymi i brudnożółtymi obszarami. Skórka dająca się oddzielić najwyżej do połowy kapelusza, gładka lub zamszowa, a nawet szorstka, czasem nieco błyszcząca, czasem nieco matowa. Średnio gęste, oddalone od siebie o 1,5 mm na krawędzi, z kilkoma blaszeczkami, zmiennie rozwidlone, czasami aż do połowy promienia blaszek, czasami tylko przy trzonie, z przodu tępe, o szerokości 4–8,5 mm, w widoku z boku cytrynowokremowe lub w kolorze kości słoniowej, w widoku z przodu kremowoochrowe do maślanożółtych, kremowe lub jaśniejsze, z brązowiejącymi krawędziami. Wysokość 4,3–8 cm, grubość 1–2,5 cm, mocny, cylindryczny, czasem równy, czasem rozszerzony u nasady lub pod blaszkami, pełny, potem miękko grudkowaty. Powierzchnia początkowo biała, później czerwonawożółto nakrapiana, na koniec żółtobrązowa, oprószona, pod blaszkami gładka, następnie mniej lub bardziej grubo chropowata.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Występuje w Ameryce Północnej i Południowej, Europie, Azji i Australii. Najwięcej stanowisk podano w Europie. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale wiele jego stanowisk podano w późniejszych latach. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod dębami, ale także pod bukami, grabami czy brzozami. Preferuje gleby krzemionkowe, piaszczyste i lekko kwaśne. Owocniki od lipca do września.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Podstawki 37–53-(65) x 10–13 µm. Cystydy 50–110 × 8–12,5 µm, w kształcie cygara, często tępe lub z krótkim wyrostkiem u góry.W Epikutis tępe włoski o szerokości 2,7–6,5 µm (z bardzo rzadkimi cebulkami), ale także dość dużo włosków, które są zwężone lub nagle zwężone w cylindryczny dziób, niektóre ze zwężonych wierzchołków mają bardzo zróżnicowaną kulistą główkę. Dermatocystydy tępe, cylindryczne lub wrzecionowate, o szerokości 4,5–8 µm. Gołąbek bukowy (Russula faginea) zwykle wytwarza większe owocniki, rośnie pod bukami i ma ciemniejszy wysyp zarodników. Gołąbek śledziowy (Russula xerampelina) ma także kapelusz w odcieniach czerwieni, ale rośnie w lasach iglastych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Russula graveolens menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Enrico Tomschke. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis

Fotografi

Kredit

(c) Enrico Tomschke, some rights reserved (CC BY), uploaded by Enrico Tomschke

Lisensi

CC BY 4.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

Sumber profil

1. [1] Russula graveolens — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73017432
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula graveolensBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 799GY; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Russula graveolensBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Enrico Tomschke, some rights reserved (CC BY), uploaded by Enrico Tomschke
4. [4] Dokumentasi visual — Russula graveolensBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Enrico Tomschke, some rights reserved (CC BY), uploaded by Enrico Tomschke
5. [5] Dokumentasi visual — Russula graveolensBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
   Teks sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) Björn Sothmann, some rights reserved (CC BY-SA), uploaded by Björn Sothmann