01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 4,5–7 cm, ywpukły, u starszych okazów płaskowypukły, mięsisty. Powierzchnia zielonkawofioletowa, na środku często zielona, z czasem blednąca do jasnooliwkowej z niewielką ilością ochrowych plamek i ciemniejszym nalotem. Blaszki Prawie wolne, gęste, potem rzadsze, o szerokości do 8 mm, cienkie, kruche, z blaszeczkami, gdzieniegdzie rozwidlone, białe, u starszych owocników jasnokremowe, podczas wysychania nieco żółknące. Trzon Wysokość 3–6 cm, grubość 1,3–2 cm, walcowaty, masywny, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia nieco fioletowo nabiegła. Miąższ Dość gruby, biały, nieco żółknący po uszkodzeniu, a w miejscach wyjedzonych przez robaki różowawy. Smak łagodny, zapach słaby, kwaskowaty. Pod wpływem siarczanu żelaza w trzonie staje się różowoczerwony lub szarawy, a w kapeluszu szarooliwkoworóżowawy. Wysyp zarodników Białokremowy. Cechy mikroskopowe Bazydiospory o wymiarach do 7,5 × 6 µm, szeroko elipsoidalne, pokryte niskimi, słabo amyloidalnymi brodawkami z nielicznymi łącznikami i łysinką w postaci małej plamki. Podstawki 45–48 × 6,7–9 µm. Cystydy zwykle wrzecionowate z zaokrąglonym kończykiem, 50–75 × 6,7–10,7 µm. W skórce kapelusza duże dermatocystydy o szerokości do 10 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Podano jego występowanie w Ameryce Północnej, Europie, Australii i na Nowej Zelandii. W Polsce do 2003 r. podano tylko jedno stanowisko tego gatunku – w Kuźnicy Białostockiej, ale w późniejszych latach podano sporo następnych. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy. Rozwija się na kwaśnych glebach, głównie w lasach liściastych pod bukami, rzadziej pod dębami i lipami. Owocniki wytwarza od lipca do września.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Bazydiospory o wymiarach do 7,5 × 6 µm, szeroko elipsoidalne, pokryte niskimi, słabo amyloidalnymi brodawkami z nielicznymi łącznikami i łysinką w postaci małej plamki. Podstawki 45–48 × 6,7–9 µm. Cystydy zwykle wrzecionowate z zaokrąglonym kończykiem, 50–75 × 6,7–10,7 µm. W skórce kapelusza duże dermatocystydy o szerokości do 10 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Russula palumbina var. ionochlora
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Russula ionochlora menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: James K. Lindsey. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) James K. Lindsey, some rights reserved (CC BY-SA)
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Gołąbek fiołkowozielony — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73874474
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula ionochloraBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4TS4P; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Russula ionochloraBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) James K. Lindsey, some rights reserved (CC BY-SA)
  4. [4] Dokumentasi visual — Russula ionochloraBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) James K. Lindsey, some rights reserved (CC BY-SA)

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Gołąbek fiołkowozielony — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Gołąbek fiołkowozielony (Russula ionochlora Romagn.) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 4,5–7 cm, ywpukły, u starszych okazów płaskowypukły, mięsisty. Powierzchnia zielonkawofioletowa, na środku często zielona, z czasem blednąca do jasnooliwkowej z niewielką ilością ochrowych plamek i ciemniejszym nalotem. Blaszki Prawie wolne, gęste, potem rzadsze, o szerokości do 8 mm, cienkie, kruche, z blaszeczkami, gdzieniegdzie rozwidlone, białe, u starszych owocników jasnokremowe, podczas wysychania nieco żółknące. Trzon Wysokość 3–6 cm, grubość 1,3–2 cm, walcowaty, masywny, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia nieco fioletowo nabiegła. Miąższ Dość gruby, biały, nieco żółknący po uszkodzeniu, a w miejscach wyjedzonych przez robaki różowawy. Smak łagodny, zapach słaby, kwaskowaty. Pod wpływem siarczanu żelaza w trzonie staje się różowoczerwony lub szarawy, a w kapeluszu szarooliwkoworóżowawy. Wysyp zarodników Białokremowy. Cechy mikroskopowe Bazydiospory o wymiarach do 7,5 × 6 µm, szeroko elipsoidalne, pokryte niskimi, słabo amyloidalnymi brodawkami z nielicznymi łącznikami i łysinką w postaci małej plamki. Podstawki 45–48 × 6,7–9 µm. Cystydy zwykle wrzecionowate z zaokrąglonym kończykiem, 50–75 × 6,7–10,7 µm. W skórce kapelusza duże dermatocystydy o szerokości do 10 µm.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Podano jego występowanie w Ameryce Północnej, Europie, Australii i na Nowej Zelandii. W Polsce do 2003 r. podano tylko jedno stanowisko tego gatunku – w Kuźnicy Białostockiej, ale w późniejszych latach podano sporo następnych. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy. Rozwija się na kwaśnych glebach, głównie w lasach liściastych pod bukami, rzadziej pod dębami i lipami. Owocniki wytwarza od lipca do września.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Bazydiospory o wymiarach do 7,5 × 6 µm, szeroko elipsoidalne, pokryte niskimi, słabo amyloidalnymi brodawkami z nielicznymi łącznikami i łysinką w postaci małej plamki. Podstawki 45–48 × 6,7–9 µm. Cystydy zwykle wrzecionowate z zaokrąglonym kończykiem, 50–75 × 6,7–10,7 µm. W skórce kapelusza duże dermatocystydy o szerokości do 10 µm.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Russula ionochlora. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/russula-ionochlora/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.