01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 2,5–5 cm, cienki, kruchy, początkowo wypukły, potem płaskowypukły, na koniec z nieco wklęsłym środkiem. Brzeg tępy, zwykle krótko prążkowany. Powierzchnia winna, jasnopurpurowa, brudnoliliowa, szaroliliowa, na środku brązowowinna albo jaśniejsza, nieco oliwkowa. Skórka wilgotna, lepka, błyszcząca, dająca się zedrzeć niemal całkowicie. Blaszki Wolne, średniej gęstości, kruche, cienkie, w różnych miejscach rozwidlone, przy brzegu kapelusza zaokrąglone, początkowo kremowe, potem złotożółte, ze zmarszczkami. Trzon Wysokość 3–5 cm, grubość 0,5–1 cm, walcowaty. Powierzchnia delikatnie szorstka, biała, po dwóch dniach od zbioru miodowa. Miąższ Kruchy, biały, z czasem nieco żółknący. Zapach owocowy, smak łagodny, w blaszkach nieco piekący. Wysyp zarodników Złocisty. Cechy mikroskopowe Podstawki 30–50 × 10–11,5 µm. Bazydiospory 6,7–8,2 × 5,7–6,7 μm, szeroko elipsoidalne lub jajowate, pokryte z rzadka brodawkami, miejscami połączonymi grzebieniami w siateczkę o niepełnych oczkach, hilum wyraźnie widoczne. Cystydy 43–65× 6,5–11,5 μm, niemal wrzecionowate, zwykle z małym kończykiem. W epikutis duże dermatocystydy.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji, podano także jedno miejsce jego występowania w Ameryce Południowej. Najwięcej stanowisk podano w Europie i jest tu szeroko rozprzestrzeniony. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, po raz pierwszy jego stanowiska podali B. Gierczyk i T. Ślusarczyk w 2020 r. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy występujący głównie pod dębami w lasach liściastych i mieszanych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Podstawki 30–50 × 10–11,5 µm. Bazydiospory 6,7–8,2 × 5,7–6,7 μm, szeroko elipsoidalne lub jajowate, pokryte z rzadka brodawkami, miejscami połączonymi grzebieniami w siateczkę o niepełnych oczkach, hilum wyraźnie widoczne. Cystydy 43–65× 6,5–11,5 μm, niemal wrzecionowate, zwykle z małym kończykiem. W epikutis duże dermatocystydy.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Russula lilacinicolor; Russula odorata var. lilacinicolor; Russula odorata var. rutilans
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Russula odorata menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Davide Puddu. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Davide Puddu, some rights reserved (CC BY), uploaded by Davide Puddu
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Gołąbek wonny — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73076799
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula odorataBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4TSBY; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Russula odorataBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Davide Puddu, some rights reserved (CC BY), uploaded by Davide Puddu

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Gołąbek wonny — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Gołąbek wonny (Russula odorata Romagn.) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 2,5–5 cm, cienki, kruchy, początkowo wypukły, potem płaskowypukły, na koniec z nieco wklęsłym środkiem. Brzeg tępy, zwykle krótko prążkowany. Powierzchnia winna, jasnopurpurowa, brudnoliliowa, szaroliliowa, na środku brązowowinna albo jaśniejsza, nieco oliwkowa. Skórka wilgotna, lepka, błyszcząca, dająca się zedrzeć niemal całkowicie. Blaszki Wolne, średniej gęstości, kruche, cienkie, w różnych miejscach rozwidlone, przy brzegu kapelusza zaokrąglone, początkowo kremowe, potem złotożółte, ze zmarszczkami. Trzon Wysokość 3–5 cm, grubość 0,5–1 cm, walcowaty. Powierzchnia delikatnie szorstka, biała, po dwóch dniach od zbioru miodowa. Miąższ Kruchy, biały, z czasem nieco żółknący. Zapach owocowy, smak łagodny, w blaszkach nieco piekący. Wysyp zarodników Złocisty. Cechy mikroskopowe Podstawki 30–50 × 10–11,5 µm. Bazydiospory 6,7–8,2 × 5,7–6,7 μm, szeroko elipsoidalne lub jajowate, pokryte z rzadka brodawkami, miejscami połączonymi grzebieniami w siateczkę o niepełnych oczkach, hilum wyraźnie widoczne. Cystydy 43–65× 6,5–11,5 μm, niemal wrzecionowate, zwykle z małym kończykiem. W epikutis duże dermatocystydy.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji, podano także jedno miejsce jego występowania w Ameryce Południowej. Najwięcej stanowisk podano w Europie i jest tu szeroko rozprzestrzeniony. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, po raz pierwszy jego stanowiska podali B. Gierczyk i T. Ślusarczyk w 2020 r. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy występujący głównie pod dębami w lasach liściastych i mieszanych.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Podstawki 30–50 × 10–11,5 µm. Bazydiospory 6,7–8,2 × 5,7–6,7 μm, szeroko elipsoidalne lub jajowate, pokryte z rzadka brodawkami, miejscami połączonymi grzebieniami w siateczkę o niepełnych oczkach, hilum wyraźnie widoczne. Cystydy 43–65× 6,5–11,5 μm, niemal wrzecionowate, zwykle z małym kończykiem. W epikutis duże dermatocystydy.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Russula odorata. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/russula-odorata/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.