Russula pseudointegra

Ciri dan struktur

Średnica 3–12 cm, mięsisty, zwarty, najpierw kulisty, potem wypukły, a na koniec płaski lub nawet nieco uniesiony na brzegach, czasem nieregularny. Powierzchnia gładka (wyjątkowo z wiekiem lekko prążkowana), czysto cynobroczerwona lub czerwona, ale dość szybko blaknąca i czasami matowo różowawoczerwona lub różowa z rozległymi, białawymi, kremowymi lub żółtymi obszarami, ale rzadko dość bladymi, często gdzieniegdzie ochrowymi. Skórka daje się oddzielić do 1/2 lub 2/3 promienia kapelusza, początkowo jest lepka, przynajmniej podczas wilgotnej pogody, ale wkrótce staje się sucha, często drobnoziarnista, pomarszczona, w kierunku krawędzi z drobnymi skupiskami białych nalotów, których często jednak brakuje gdzie indziej, ogólnie naga i gładka, ale niezbyt błyszcząca. Średnio gęste, szerokie, często rozwidlone, a miejscami nawet zespolone, faliste, przy brzegu zaokrąglone, przy trzonie zwężone i przyrośnięte, początkowo białe lub kremowe, następnie w okresie dojrzewania powoli stają się dość jasnoochrowe. Krawędzie równe. Wysokość 2–7 cm, grubość 1,5–4 cm, masywny, często nieregularny lub nabrzmiały, czasem grubiejący ku dołowi, początkowo jędrny i pełny, później trochę watowaty, ale nigdy pusty. Powierzchnia czysto biała, co najwyżej na końcu trochę popielata, rzadko przy podstawie czerwono nabiegła, początkowo w całości pokryta drobnym kutnerem, potem gładka, na końcu błyszcząca i czasami mniej lub bardziej pomarszczona. Twardy, biały, po przecięciu przy powierzchni staje się lekko słomiany, ale pod wpływem powietrza ostatecznie bladopopielaty. Ma charakterystyczny owocowo-mentolowy zapach.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

Habitat dan peran ekologis

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie i jest tutaj szeroko rozprzestrzeniony. W Europie Zachodniej jest dość pospolity. W Polsce do 2003 r. jedyne stanowisko podała Alina Skirgiełło w 1991 r., ale w późniejszych latach podano następne. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb mykoryzowy, występujący w lasach liściastych i mieszanych, zwłaszcza pod bukami i dębami i kasztanami, szczególnie wśród traw w miejscach błotnistych i wzdłuż mokrych ścieżek.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan

hutan

Substrat

Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.

Peran atau konteks

Belum dikategorikan pada rilis ini.

Reproduksi

Podstawki 40–60 × 8–12 µm. Bazydiospory 7–9 × 6,5–8 µm, szeroko elipsoidalne, pokryte brodawkami, połączonymi krótkimi łącznikami, hilum widoczne, amyloidalne. Cystydy wrzecionowate, 50–80 × 8–14 µm. Strzępki prymordialne silnie inkrustowane. W epikutisie smukłe włoski z krótkimi, rozgałęzionymi, niemal cylindrycznymi, ząbkowanymi odcinkami, rzadko zwężone na końcach, o średnicy na przykład 2–3,5 µm, z gdzieniegdzie z niekończącymi się zawiązkami strzępek o szerokości 2,7–4 µm (kołki strzępkowe). Bardzo podobny jest gołąbek śliczny (Russula rosea). Odróżnia się od niego białym trzonem, reakcją z sulfowaniliną, inkrustacją strzępek prymordialnych i żółtym wysypem zarodników.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Catatan identitas dan cakupan

• Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
• Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
• Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
• Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Russula pseudointegra dari Wikimedia Commons. Russula pseudointegra - holubinka ruměná z Podkomorských lesů, Česká republika, jižní Morava Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis

Fotografi

Kredit

Dendrofil

Lisensi

CC BY-SA 3.0

Sumber media

Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Sumber profil

1. [1] Gołąbek rumiany — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73104408
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Russula pseudointegraBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4TSGP; accepted species; source 2073
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
3. [3] Dokumentasi visual — Russula pseudointegraBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
   Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
   Media sumber: CC BY-SA 3.0 · Dendrofil