01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Owocniki Średnica 2,5–6 cm, kształt w przybliżeniu kulisty. Ma dobrze wyodrębniony nibytrzon o długości 5–10 cm złożony z wiązek białawych ryzomorfów. Jest on zagłębiony w podłożu. Powierzchnia owocnika jest żółtawa, często nakrapiana, gładka lub delikatnie łuskowata, zwłaszcza na wierzchołku. Po zgnieceniu staje się ciemnoczerwona. Perydium o grubości 1–3 mm, w okresie dojrzewania zarodników pękające nieregularnymi szczelinami i dziurami. Czasem powstające po pęknięciu płaty odchylają się na zewnątrz, dzięki czemu taki owocnik staje się podobny do owocników gwiazdoszy (Geastrum). Gleba w młodych owocnikach mięsista i biała, podczas ich dojrzewania staje się fioletowobrązowa, w końcu czarna i pylista. Cechy mikroskopowe Zarodniki kuliste lub prawie kuliste, o wymiarach 8–16 µm, powierzchni gęsto kolczastej i siateczkowatej. Kolce mają długość 2–4 µm, czasem więcej.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Znane jest występowanie tęgoskóra korzeniastego we wschodniej części Ameryki Północnej (USA i Kanada), na Grenlandii i na Półwyspie Skandynawskim. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano jego stanowiska tylko w Kampinoskim Parku Narodowym w latach 1961–1968. Znalezione okazy Wanda Rudnicka-Jezierska opisała jako Scleroderma macrorrhizon Wallr. W 2004 r. Marcin Piątek stwierdził, że były to okazy Scleroderma septentrionale. W 2009 r. podano nowe stanowiska tego gatunku na Pustyni Błędowskiej i w Olkuszu, w 2015 w Puszczy Kampinoskiej. Aktualne stanowiska tego gatunku podaje także internetowy atlas grzybów. W latach 1995–2004 gatunek ten podlegał ochronie częściowej, a od roku 2004 podlega ochronie ścisłej bez możliwości zastosowania wyłączeń spod ochrony uzasadnionych względami gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Naziemny, być może mykoryzowy żyjący w symbiozie z drzewami iglastymi, ale najprawdopodobniej saprotroficzny, jego owocniki często bowiem znajduje się z dala od drzew. Siedlisko: wydmy. Aby mógł się w tym niestabilnym i przesuwanym przez wiatr podłożu utrzymać wytwarza splot ryzomorfów o długości do 10 cm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Średnica 2,5–6 cm, kształt w przybliżeniu kulisty. Ma dobrze wyodrębniony nibytrzon o długości 5–10 cm złożony z wiązek białawych ryzomorfów. Jest on zagłębiony w podłożu. Powierzchnia owocnika jest żółtawa, często nakrapiana, gładka lub delikatnie łuskowata, zwłaszcza na wierzchołku. Po zgnieceniu staje się ciemnoczerwona. Perydium o grubości 1–3 mm, w okresie dojrzewania zarodników pękające nieregularnymi szczelinami i dziurami. Czasem powstające po pęknięciu płaty odchylają się na zewnątrz, dzięki czemu taki owocnik staje się podobny do owocników gwiazdoszy (Geastrum). Gleba w młodych owocnikach mięsista i biała, podczas ich dojrzewania staje się fioletowobrązowa, w końcu czarna i pylista.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Scleroderma septentrionale menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Matthew Rozanoff. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Matthew Rozanoff, some rights reserved (CC BY)
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Tęgoskór korzeniasty — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 67931331
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Scleroderma septentrionaleBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 4VPNC; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Scleroderma septentrionaleBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Matthew Rozanoff, some rights reserved (CC BY)
  4. [4] Dokumentasi visual — Scleroderma septentrionaleBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Matthew Rozanoff, some rights reserved (CC BY)

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Tęgoskór korzeniasty — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Tęgoskór korzeniasty (Scleroderma septentrionale Jeppson) – gatunek grzybów z rodziny tęgoskórowatych (Sclerodermataceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Owocniki Średnica 2,5–6 cm, kształt w przybliżeniu kulisty. Ma dobrze wyodrębniony nibytrzon o długości 5–10 cm złożony z wiązek białawych ryzomorfów. Jest on zagłębiony w podłożu. Powierzchnia owocnika jest żółtawa, często nakrapiana, gładka lub delikatnie łuskowata, zwłaszcza na wierzchołku. Po zgnieceniu staje się ciemnoczerwona. Perydium o grubości 1–3 mm, w okresie dojrzewania zarodników pękające nieregularnymi szczelinami i dziurami. Czasem powstające po pęknięciu płaty odchylają się na zewnątrz, dzięki czemu taki owocnik staje się podobny do owocników gwiazdoszy (Geastrum). Gleba w młodych owocnikach mięsista i biała, podczas ich dojrzewania staje się fioletowobrązowa, w końcu czarna i pylista. Cechy mikroskopowe Zarodniki kuliste lub prawie kuliste, o wymiarach 8–16 µm, powierzchni gęsto kolczastej i siateczkowatej. Kolce mają długość 2–4 µm, czasem więcej.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Znane jest występowanie tęgoskóra korzeniastego we wschodniej części Ameryki Północnej (USA i Kanada), na Grenlandii i na Półwyspie Skandynawskim. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano jego stanowiska tylko w Kampinoskim Parku Narodowym w latach 1961–1968. Znalezione okazy Wanda Rudnicka-Jezierska opisała jako Scleroderma macrorrhizon Wallr. W 2004 r. Marcin Piątek stwierdził, że były to okazy Scleroderma septentrionale. W 2009 r. podano nowe stanowiska tego gatunku na Pustyni Błędowskiej i w Olkuszu, w 2015 w Puszczy Kampinoskiej. Aktualne stanowiska tego gatunku podaje także internetowy atlas grzybów. W latach 1995–2004 gatunek ten podlegał ochronie częściowej, a od roku 2004 podlega ochronie ścisłej bez możliwości zastosowania wyłączeń spod ochrony uzasadnionych względami gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Naziemny, być może mykoryzowy żyjący w symbiozie z drzewami iglastymi, ale najprawdopodobniej saprotroficzny, jego owocniki często bowiem znajduje się z dala od drzew. Siedlisko: wydmy. Aby mógł się w tym niestabilnym i przesuwanym przez wiatr podłożu utrzymać wytwarza splot ryzomorfów o długości do 10 cm.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Średnica 2,5–6 cm, kształt w przybliżeniu kulisty. Ma dobrze wyodrębniony nibytrzon o długości 5–10 cm złożony z wiązek białawych ryzomorfów. Jest on zagłębiony w podłożu. Powierzchnia owocnika jest żółtawa, często nakrapiana, gładka lub delikatnie łuskowata, zwłaszcza na wierzchołku. Po zgnieceniu staje się ciemnoczerwona. Perydium o grubości 1–3 mm, w okresie dojrzewania zarodników pękające nieregularnymi szczelinami i dziurami. Czasem powstające po pęknięciu płaty odchylają się na zewnątrz, dzięki czemu taki owocnik staje się podobny do owocników gwiazdoszy (Geastrum). Gleba w młodych owocnikach mięsista i biała, podczas ich dojrzewania staje się fioletowobrązowa, w końcu czarna i pylista.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Scleroderma septentrionale. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/scleroderma-septentrionale/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.