01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 2,5–5 cm, początkowo stożkowaty lub półkulisty, potem dzwonkowaty, w końcu płasko rozpostarty z szerokim garbem. W stanie wilgotnym tłusty i śliski. Powierzchnia brązowooliwkowa, na środku ciemnobrązowa. Młode owocniki mają szarozielone brzegi z ciemniejszymi brązowymi plamkami przypominającymi kropelki. Blaszki Średnio gęste, początkowo zielonkawożółte, ale szybko stają się oliwkowobrązowe, a następnie rdzawobrązowe. Trzon Wysokość 4–9 cm, grubość 0,5–1 cm, walcowaty lub maczugowaty, często z obrzeżoną bulwką. Powierzchnia początkowo bladoniebieskawa do niebieskozielonej, przechodzącej w żółtawoszarą. Pokryta jest pajęczynowatymi resztkami zasnówki, po których pozostaje tylko strefa pierścieniowa. Zasnówka początkowo jest biała, ale od zarodników spadających z blaszek wkrótce zmienia barwę na rdzawobrązową. Miąższ W kapeluszu jasnobrązowy. Zapach słaby, słodki, smak łagodny do gorzkiego. Cechy mikroskopowe Zarodniki elipsoidalne do migdałowatych, gęsto brodawkowate, 9–11 × 6–7 μm, nieamyloidalne.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony. Podano jego stanowiska także w Ameryce Północnej i Środkowej, Rosji, na Półwyspie Indochińskim i na Nowej Zelandii. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. znane były trzy stanowiska, w tym jedno historyczne (1889). Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Według W. Wojewody rozprzestrzenienie tego gatunku i stopień jego zagrożenia w Polsce nie są znane. Naziemny grzyb ektomykoryzowy. Występuje w lasach iglastych wśród mchów.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Wysokość 4–9 cm, grubość 0,5–1 cm, walcowaty lub maczugowaty, często z obrzeżoną bulwką. Powierzchnia początkowo bladoniebieskawa do niebieskozielonej, przechodzącej w żółtawoszarą. Pokryta jest pajęczynowatymi resztkami zasnówki, po których pozostaje tylko strefa pierścieniowa. Zasnówka początkowo jest biała, ale od zarodników spadających z blaszek wkrótce zmienia barwę na rdzawobrązową. Zarodniki elipsoidalne do migdałowatych, gęsto brodawkowate, 9–11 × 6–7 μm, nieamyloidalne.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus scaurus; Cortinarius herpeticus f. altaicus; Cortinarius herpeticus f. cyanochlorus; Cortinarius herpeticus f. fageticola; Cortinarius herpeticus var. fageticola; Cortinarius montanus var. fageticola; Cortinarius scaurus; Cortinarius scaurus f. phaeophyllus; Cortinarius scaurus var. fulvofuligineus; Cortinarius scaurus var. notandus; Cortinarius subvirentophyllus; Gomphos scaurus; Myxacium scaurum; Phlegmacium herpeticum var. fageticola; Phlegmacium scaurum
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Thaxterogaster scaurus menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: mycowalt. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) mycowalt, some rights reserved (CC BY-SA), uploaded by mycowalt
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Zasłonak zielonofioletowy — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 73638095
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Thaxterogaster scaurusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID B2NW3; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Thaxterogaster scaurusBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 4.0 · (c) mycowalt, some rights reserved (CC BY-SA), uploaded by mycowalt

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Zasłonak zielonofioletowy — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Zasłonak zielonofioletowy (Thaxterogaster scaurus (Fr.) Niskanen & Liimat.) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 2,5–5 cm, początkowo stożkowaty lub półkulisty, potem dzwonkowaty, w końcu płasko rozpostarty z szerokim garbem. W stanie wilgotnym tłusty i śliski. Powierzchnia brązowooliwkowa, na środku ciemnobrązowa. Młode owocniki mają szarozielone brzegi z ciemniejszymi brązowymi plamkami przypominającymi kropelki. Blaszki Średnio gęste, początkowo zielonkawożółte, ale szybko stają się oliwkowobrązowe, a następnie rdzawobrązowe. Trzon Wysokość 4–9 cm, grubość 0,5–1 cm, walcowaty lub maczugowaty, często z obrzeżoną bulwką. Powierzchnia początkowo bladoniebieskawa do niebieskozielonej, przechodzącej w żółtawoszarą. Pokryta jest pajęczynowatymi resztkami zasnówki, po których pozostaje tylko strefa pierścieniowa. Zasnówka początkowo jest biała, ale od zarodników spadających z blaszek wkrótce zmienia barwę na rdzawobrązową. Miąższ W kapeluszu jasnobrązowy. Zapach słaby, słodki, smak łagodny do gorzkiego. Cechy mikroskopowe Zarodniki elipsoidalne do migdałowatych, gęsto brodawkowate, 9–11 × 6–7 μm, nieamyloidalne.

Revisi sumber

Ekologi sumber

W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony. Podano jego stanowiska także w Ameryce Północnej i Środkowej, Rosji, na Półwyspie Indochińskim i na Nowej Zelandii. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. znane były trzy stanowiska, w tym jedno historyczne (1889). Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Według W. Wojewody rozprzestrzenienie tego gatunku i stopień jego zagrożenia w Polsce nie są znane. Naziemny grzyb ektomykoryzowy. Występuje w lasach iglastych wśród mchów.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Wysokość 4–9 cm, grubość 0,5–1 cm, walcowaty lub maczugowaty, często z obrzeżoną bulwką. Powierzchnia początkowo bladoniebieskawa do niebieskozielonej, przechodzącej w żółtawoszarą. Pokryta jest pajęczynowatymi resztkami zasnówki, po których pozostaje tylko strefa pierścieniowa. Zasnówka początkowo jest biała, ale od zarodników spadających z blaszek wkrótce zmienia barwę na rdzawobrązową. Zarodniki elipsoidalne do migdałowatych, gęsto brodawkowate, 9–11 × 6–7 μm, nieamyloidalne.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Thaxterogaster scaurus. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/thaxterogaster-scaurus/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.