01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz O średnicy 5–10 cm, początkowo półkulisty, potem szerokostożkowy, na koniec prawie płaski z szerokim garbem na środku. Brzeg początkowo podwinięty ze zwisającymi resztkami osłony, później pofałdowany. Powierzchnia pokryta promieniście ułożonymi włókienkami, o zywej barwie, pomarańczowobrązowa, cynamonowoczerwona, lisioczerwona, przy brzegu bledsza, czasami z ze słabym, oliwkowym odcieniem. Blaszki Przyrośnięte z ząbkiem, początkowo białe, potem kremowe, nie zmieniające barwy po uszkodzeniu. Trzon Wysokość 6–9 cm, szerokość 1–3 cm, walcowaty, przy podstawie nieco cieńszy, masywny, z wyraźnym, falistym pierścieniem. Powierzchnia biała, poniżej pierścieniagęsto pokryta lisiobrązowymi włókienkami i łuskami. Miąższ Gruby o niewyraźnym smaku i mączystym zapachu. Cechy mikroskopowe Podstawki 4-sterygmowe. Bazydiospory 5,5–6,2–7,2 × 3,0–3,5–4,2 µm, Q = 1,25–1,38, szeroko elipsoidalne, nieamyloidalne. Trama blaszek regularna. Pleurocystyd i cheilocystyd brak. Skórka typu cutis, złożona z nieregularnie ułożonych nitkowatych strzępek 50–180 × 4–8 μm. Gatunki podobne Gąska ognista jest dość łatwa do zidentyfikowania na podstawie jej pomarańczowo-brązowego koloru, pofalowanego pierścienia i silnego mącznego zapachu. W miarę dojrzewania na kapeluszu mogą zacząć pojawiać się oliwkowe odcienie. Według niektórych mykologów Tricholoma zelleri jest jej synonimem.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Znane jest występowanie gąski ognistej w Europie, Ameryce Północnej i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W Polsce jest rzadka. W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył kilka stanowisk, w późniejszych latach podano wiele następnych, a najbardziej aktualne podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w lasach iglastych i mieszanych pod sosnami i świerkami. Owocniki pojawiają się późno, głównie od października do listopada. Jest grzybem trującym.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Podstawki 4-sterygmowe. Bazydiospory 5,5–6,2–7,2 × 3,0–3,5–4,2 µm, Q = 1,25–1,38, szeroko elipsoidalne, nieamyloidalne. Trama blaszek regularna. Pleurocystyd i cheilocystyd brak. Skórka typu cutis, złożona z nieregularnie ułożonych nitkowatych strzępek 50–180 × 4–8 μm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus caussetta; Agaricus focalis; Armillaria caussetta; Armillaria focalis; Cortinarius focalis; Mastoleucomyces focalis; Sphaerocephalus focalis; Tricholoma focale var. caussetta; Tricholoma focale var. pseudocaligatum; Tricholoma robustum f. focale
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Tricholoma focale menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Heiko Weber. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Heiko Weber, some rights reserved (CC BY)
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Gąska ognista — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 74370585
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Tricholoma focaleBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 58DN4; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Tricholoma focaleBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Heiko Weber, some rights reserved (CC BY)
  4. [4] Dokumentasi visual — Tricholoma focaleBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Heiko Weber, some rights reserved (CC BY)
  5. [5] Dokumentasi visual — Tricholoma focaleBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Heiko Weber, some rights reserved (CC BY)

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Gąska ognista — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Gąska ognista (Tricholoma focale (Fr.) Ricken) – gatunek grzybów należący do rzędu pieczarkowców (Agaricales).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz O średnicy 5–10 cm, początkowo półkulisty, potem szerokostożkowy, na koniec prawie płaski z szerokim garbem na środku. Brzeg początkowo podwinięty ze zwisającymi resztkami osłony, później pofałdowany. Powierzchnia pokryta promieniście ułożonymi włókienkami, o zywej barwie, pomarańczowobrązowa, cynamonowoczerwona, lisioczerwona, przy brzegu bledsza, czasami z ze słabym, oliwkowym odcieniem. Blaszki Przyrośnięte z ząbkiem, początkowo białe, potem kremowe, nie zmieniające barwy po uszkodzeniu. Trzon Wysokość 6–9 cm, szerokość 1–3 cm, walcowaty, przy podstawie nieco cieńszy, masywny, z wyraźnym, falistym pierścieniem. Powierzchnia biała, poniżej pierścieniagęsto pokryta lisiobrązowymi włókienkami i łuskami. Miąższ Gruby o niewyraźnym smaku i mączystym zapachu. Cechy mikroskopowe Podstawki 4-sterygmowe. Bazydiospory 5,5–6,2–7,2 × 3,0–3,5–4,2 µm, Q = 1,25–1,38, szeroko elipsoidalne, nieamyloidalne. Trama blaszek regularna. Pleurocystyd i cheilocystyd brak. Skórka typu cutis, złożona z nieregularnie ułożonych nitkowatych strzępek 50–180 × 4–8 μm. Gatunki podobne Gąska ognista jest dość łatwa do zidentyfikowania na podstawie jej pomarańczowo-brązowego koloru, pofalowanego pierścienia i silnego mącznego zapachu. W miarę dojrzewania na kapeluszu mogą zacząć pojawiać się oliwkowe odcienie. Według niektórych mykologów Tricholoma zelleri jest jej synonimem.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Znane jest występowanie gąski ognistej w Europie, Ameryce Północnej i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W Polsce jest rzadka. W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył kilka stanowisk, w późniejszych latach podano wiele następnych, a najbardziej aktualne podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w lasach iglastych i mieszanych pod sosnami i świerkami. Owocniki pojawiają się późno, głównie od października do listopada. Jest grzybem trującym.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Podstawki 4-sterygmowe. Bazydiospory 5,5–6,2–7,2 × 3,0–3,5–4,2 µm, Q = 1,25–1,38, szeroko elipsoidalne, nieamyloidalne. Trama blaszek regularna. Pleurocystyd i cheilocystyd brak. Skórka typu cutis, złożona z nieregularnie ułożonych nitkowatych strzępek 50–180 × 4–8 μm.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Tricholoma focale. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/tricholoma-focale/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.