01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Średnicy 3–8 cm. Początkowo dzwonkowaty, lub kuliście wypukły, później rozpostarty i często lekko garbowany, zabarwienie koloru kremowego lub brązowożółtego do ochrowego. Powierzchnia sucha, początkowo drobnoziarnista, później drobnowłóknista; brzeg pozostaje wygięty przez długi czas. Rzadko rozmieszczone. U młodych owocników białawe, później stają się słomkowożółte i z wiekiem mają rdzawobrązowe plamy Cylindryczny, 4 do 8 (10) cm długości i od 0,7 do 1,5 cm grubości. Jest jasno ochrowy lub w kolorze podobnym do kapelusza, łuszczący się. Końcówka trzonu jest biaława. Białawy do blado żółtawobrązowawego miąższ smakuje gorzko i ma niepozorny zapach. Prawie kuliste lub elipsoidalne zarodniki z wyraźnie rozwiniętym wierzchołkiem (hilar appendix) mają 5,5–6,5 (–7,0) µm długości i 4,0–5,5 µm szerokości. Znacznie większe zarodniki odmiany macrosporus mierzą średnio 7,6 µm × 6,0 µm. Wartość Q (stosunek długości i szerokości zarodników) wynosi średnio 1,2–1,3. W większości czterozarodnikowe podstawki mierzą 27–44 um × 5,5–8,0 um. Posiadają sprzążkę u podstawy. Krawędzie blaszek są płodne, brak cystydów. Typowy dla tej gąski jest jednolity ochrowo-brązowy, drobnoziarnisty do drobno włóknistego łuskowaty kapelusz i prawie bezwonny, gorzkawy miąższ. Zwykle większa gąska dachówkowata (Tricholoma imbricatum), występuje pod sosnami. Jej kapelusz, który również jest brązowy, ma suchą, wrośniętą, promieniście włóknistą lub drobno łuszczącą się powierzchnię. Trzon ma jasną końcówkę, bez pierścienia. Gąska krowia (Tricholoma vaccinum), która rośnie pod świerkami, również wykazuje pewne podobieństwa.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Gąska modrzewiowa znana jest w Azji (Japonia) i Europie. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniona, ale rzadka. Z Niderlandów znanych jest niewiele pojedynczych znalezisk. W Anglii i Szkocji jest bardzo rozproszona, podczas gdy w Walii i Irlandii Północnej jest bardzo rzadka. W Polsce po raz pierwszy podano stanowiska tego gatunku w Beskidzie Żywieckim, w późniejszych latach podano kilka następnych. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną Grzyb ektomykoryzowy, rośnie w górskich lasach iglastych, głównie pod modrzewiami. Może być również w symbiozie z sosnami, rzadziej z jodłami lub świerkami. Czasami grzyb występuje również w ogrodach i parkach. Na nizinach jest znacznie rzadszy lub całkowicie nieobecny. Owocniki zwykle pojawiają się od lipca do października.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Prawie kuliste lub elipsoidalne zarodniki z wyraźnie rozwiniętym wierzchołkiem (hilar appendix) mają 5,5–6,5 (–7,0) µm długości i 4,0–5,5 µm szerokości. Znacznie większe zarodniki odmiany macrosporus mierzą średnio 7,6 µm × 6,0 µm. Wartość Q (stosunek długości i szerokości zarodników) wynosi średnio 1,2–1,3. W większości czterozarodnikowe podstawki mierzą 27–44 um × 5,5–8,0 um. Posiadają sprzążkę u podstawy. Krawędzie blaszek są płodne, brak cystydów.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus psammopus; Gyrophila psammopus
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Tricholoma psammopus menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Davide Puddu. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Davide Puddu, some rights reserved (CC BY), uploaded by Davide Puddu
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Gąska modrzewiowa — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 71074718
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Tricholoma psammopusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 58DWQ; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Tricholoma psammopusBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Davide Puddu, some rights reserved (CC BY), uploaded by Davide Puddu
  4. [4] Dokumentasi visual — Tricholoma psammopusBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Jerry Cooper, some rights reserved (CC BY), uploaded by Jerry Cooper

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Gąska modrzewiowa — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Gąska modrzewiowa (Tricholoma psammopus (Kalchbr.) Quél.) – gatunek grzybów należący do rodziny gąskowatych (Tricholomataceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Średnicy 3–8 cm. Początkowo dzwonkowaty, lub kuliście wypukły, później rozpostarty i często lekko garbowany, zabarwienie koloru kremowego lub brązowożółtego do ochrowego. Powierzchnia sucha, początkowo drobnoziarnista, później drobnowłóknista; brzeg pozostaje wygięty przez długi czas. Rzadko rozmieszczone. U młodych owocników białawe, później stają się słomkowożółte i z wiekiem mają rdzawobrązowe plamy Cylindryczny, 4 do 8 (10) cm długości i od 0,7 do 1,5 cm grubości. Jest jasno ochrowy lub w kolorze podobnym do kapelusza, łuszczący się. Końcówka trzonu jest biaława. Białawy do blado żółtawobrązowawego miąższ smakuje gorzko i ma niepozorny zapach. Prawie kuliste lub elipsoidalne zarodniki z wyraźnie rozwiniętym wierzchołkiem (hilar appendix) mają 5,5–6,5 (–7,0) µm długości i 4,0–5,5 µm szerokości. Znacznie większe zarodniki odmiany macrosporus mierzą średnio 7,6 µm × 6,0 µm. Wartość Q (stosunek długości i szerokości zarodników) wynosi średnio 1,2–1,3. W większości czterozarodnikowe podstawki mierzą 27–44 um × 5,5–8,0 um. Posiadają sprzążkę u podstawy. Krawędzie blaszek są płodne, brak cystydów. Typowy dla tej gąski jest jednolity ochrowo-brązowy, drobnoziarnisty do drobno włóknistego łuskowaty kapelusz i prawie bezwonny, gorzkawy miąższ. Zwykle większa gąska dachówkowata (Tricholoma imbricatum), występuje pod sosnami. Jej kapelusz, który również jest brązowy, ma suchą, wrośniętą, promieniście włóknistą lub drobno łuszczącą się powierzchnię. Trzon ma jasną końcówkę, bez pierścienia. Gąska krowia (Tricholoma vaccinum), która rośnie pod świerkami, również wykazuje pewne podobieństwa.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Gąska modrzewiowa znana jest w Azji (Japonia) i Europie. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniona, ale rzadka. Z Niderlandów znanych jest niewiele pojedynczych znalezisk. W Anglii i Szkocji jest bardzo rozproszona, podczas gdy w Walii i Irlandii Północnej jest bardzo rzadka. W Polsce po raz pierwszy podano stanowiska tego gatunku w Beskidzie Żywieckim, w późniejszych latach podano kilka następnych. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną Grzyb ektomykoryzowy, rośnie w górskich lasach iglastych, głównie pod modrzewiami. Może być również w symbiozie z sosnami, rzadziej z jodłami lub świerkami. Czasami grzyb występuje również w ogrodach i parkach. Na nizinach jest znacznie rzadszy lub całkowicie nieobecny. Owocniki zwykle pojawiają się od lipca do października.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Prawie kuliste lub elipsoidalne zarodniki z wyraźnie rozwiniętym wierzchołkiem (hilar appendix) mają 5,5–6,5 (–7,0) µm długości i 4,0–5,5 µm szerokości. Znacznie większe zarodniki odmiany macrosporus mierzą średnio 7,6 µm × 6,0 µm. Wartość Q (stosunek długości i szerokości zarodników) wynosi średnio 1,2–1,3. W większości czterozarodnikowe podstawki mierzą 27–44 um × 5,5–8,0 um. Posiadają sprzążkę u podstawy. Krawędzie blaszek są płodne, brak cystydów.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Tricholoma psammopus. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/tricholoma-psammopus/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.