01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 10–20 cm, kształt początkowo półkolisty, potem kolejno łukowaty i płaski. Powierzchnia delikatnie jedwabista, o barwie od białej do żółtawobiałej, czasami z zielonkawym odcieniem, w eksykatach żółta lub brązowa, pokryta przylegającymi, włóknistymi łuseczkami o tej samej barwie. Brzeg z drobnymi resztkami osłony. Blaszki Wolne, przez długi czas jasnoróżowobrązowe, dopiero pod koniec rozwoju owocnika purpurowobrązowe do purpurowoczarnych. Ostrza niemal gładkie, z drobnymi białymi kosmkami Trzon Wysokość 12–18 cm, grubość 2–3,5 cm, walcowaty z szeroką bulwą, pusty. Powierzchnia nad pierścieniem gładka, jasno różowawa, pod pierścieniem podłużnie włóknista, biała. Pierścień duży, błoniasty, początkowo biały, potem żółknący, na górnej stronie gładki, na dolnej łuskowaty. Miąższ Biały, po uszkodzeniu lekko żółknący o słabym smaku i anyżkowym zapachu. Cechy mikroskopowe Zarodniki elipsoidalne, 7–8(9) × 5–5,5 µm, jasnobrązowe. Cystydy maczugowate lub pęcherzykowe, w kształcie balonu, czasem z wydłużonym, brodawkowatym wierzchołkiem. Podstawki 4-zarodnikowe, maczugowate, bez sprzążek. Epikutis zbudowany z równoległych strzępek o szerokości od 3 do 6 µm, nie splątanych. Gatunki podobne Charakterystyczne dla pieczarki wielkoowocnikowej są duże owocniki. U pieczarki białawej (Agaricus arvensis) po uszkodzeniu miąższ też żółknie, ale jej blaszki są bardziej siwawe i rośnie głównie na łąkach i pastwiskach.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Najwięcej stanowisk podano w Europie, poza nią nieliczne w Ameryce Północnej i azjatyckich terenach Rosji. W Polsce do 2003 r. jedno stanowisko podał Stanisław Domański w 2001 r. w Lasach Łochowskich, w późniejszych latach podano kilka następnych. Najbardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach liściastych i iglastych, tylko wyjątkowo na łąkach. Grzyb jadalny.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan; padang rumput
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Zarodniki elipsoidalne, 7–8(9) × 5–5,5 µm, jasnobrązowe. Cystydy maczugowate lub pęcherzykowe, w kształcie balonu, czasem z wydłużonym, brodawkowatym wierzchołkiem. Podstawki 4-zarodnikowe, maczugowate, bez sprzążek. Epikutis zbudowany z równoległych strzępek o szerokości od 3 do 6 µm, nie splątanych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus arvensis var. macrocarpus; Psalliota macrocarpa
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Agaricus macrocarpus dari Wikimedia Commons. Photo of Agaricus macrocarpus uploaded from GBIF Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
Ole Christian Hagestad, Linda Bekknes
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Pieczarka wielkoowocnikowa — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 75130977
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Agaricus macrocarpusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID 5TMVD; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Agaricus macrocarpusBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY 4.0 · Ole Christian Hagestad, Linda Bekknes

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Pieczarka wielkoowocnikowa — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Pieczarka wielkoowocnikowa (Agaricus macrocarpus F.H. Møller) – gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 10–20 cm, kształt początkowo półkolisty, potem kolejno łukowaty i płaski. Powierzchnia delikatnie jedwabista, o barwie od białej do żółtawobiałej, czasami z zielonkawym odcieniem, w eksykatach żółta lub brązowa, pokryta przylegającymi, włóknistymi łuseczkami o tej samej barwie. Brzeg z drobnymi resztkami osłony. Blaszki Wolne, przez długi czas jasnoróżowobrązowe, dopiero pod koniec rozwoju owocnika purpurowobrązowe do purpurowoczarnych. Ostrza niemal gładkie, z drobnymi białymi kosmkami Trzon Wysokość 12–18 cm, grubość 2–3,5 cm, walcowaty z szeroką bulwą, pusty. Powierzchnia nad pierścieniem gładka, jasno różowawa, pod pierścieniem podłużnie włóknista, biała. Pierścień duży, błoniasty, początkowo biały, potem żółknący, na górnej stronie gładki, na dolnej łuskowaty. Miąższ Biały, po uszkodzeniu lekko żółknący o słabym smaku i anyżkowym zapachu. Cechy mikroskopowe Zarodniki elipsoidalne, 7–8(9) × 5–5,5 µm, jasnobrązowe. Cystydy maczugowate lub pęcherzykowe, w kształcie balonu, czasem z wydłużonym, brodawkowatym wierzchołkiem. Podstawki 4-zarodnikowe, maczugowate, bez sprzążek. Epikutis zbudowany z równoległych strzępek o szerokości od 3 do 6 µm, nie splątanych. Gatunki podobne Charakterystyczne dla pieczarki wielkoowocnikowej są duże owocniki. U pieczarki białawej (Agaricus arvensis) po uszkodzeniu miąższ też żółknie, ale jej blaszki są bardziej siwawe i rośnie głównie na łąkach i pastwiskach.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Najwięcej stanowisk podano w Europie, poza nią nieliczne w Ameryce Północnej i azjatyckich terenach Rosji. W Polsce do 2003 r. jedno stanowisko podał Stanisław Domański w 2001 r. w Lasach Łochowskich, w późniejszych latach podano kilka następnych. Najbardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach liściastych i iglastych, tylko wyjątkowo na łąkach. Grzyb jadalny.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Zarodniki elipsoidalne, 7–8(9) × 5–5,5 µm, jasnobrązowe. Cystydy maczugowate lub pęcherzykowe, w kształcie balonu, czasem z wydłużonym, brodawkowatym wierzchołkiem. Podstawki 4-zarodnikowe, maczugowate, bez sprzążek. Epikutis zbudowany z równoległych strzępek o szerokości od 3 do 6 µm, nie splątanych.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Agaricus macrocarpus. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/agaricus-macrocarpus/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.