01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica 4–12 cm, początkowo półkulisty i zamknięty, potem wypukły, w końcu rozpostarty, czasami z tępym garbkiem. Powierzchnia o barwie od jasno miodowo-żółtej do brązowej z ciemnymi łuseczkami, u starszych okazów zanikającymi. Blaszki Cienkie, o szerokości 4–8 mm, średnio gęste, zbiegające ząbkiem, początkowo białawe, potem kolejno żółtawe, bladoczerwone i brązowe, u starszych owocników oprószone białymi zarodnikami. Trzon Wysokość do 20 cm, średnica 1–2,5 cm, cylindryczny, gąbczasty z dość wyraźnie nabrzmiałą, podobną do cebuli podstawą, od czego pochodzi nazwa gatunkowa. Powierzchnia kosmkowata lub delikatnie bruzdowana, o barwie od białawej do cielisto brązowej. Pierścień wyraźny, mięsisty, na dolnej stronie brązowy i łuskowaty. Miąższ O barwie od białej do brązowawej, twardy, w trzonie włóknisty. Ma charakterystyczny zapach, który nasila się podczas gotowania. Ryzomorfy Opieńka cebulotrzonowa, podobnie jak inne gatunki opieniek, ma grube sznury grzybni zwane ryzomorfami. Rozrastają się one w glebie i wrastają w drzewa dokonując ich infekcji. W glebie mają przekrój okrągły, pod korą drzewa są wyraźnie spłaszczone. Gatunki podobne Podobne i często trudne do odróżnienia są inne gatunki opieniek. Z punktu widzenia grzybiarzy jednak nie ma to znaczenia, gdyż wszystkie gatunki opieniek są jadalne. Groźne jest pomylenie jej z hełmówką jadowitą (Galerina marginata), która zawiera podobne trucizny, jak muchomor sromotnikowy (Amanita phalloides).

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Znane jest występowanie opieńki cebulotrzonowej w Europie, Azji, oraz w Kanadzie. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył tylko jedno stanowisko z uwagą, że rozprzestrzenienie tego gatunku w Polsce nie jest znane. Wynika to z tego, że jeszcze do lat 80. XX wieku wyróżniano tylko dwa gatunki opieniek (miodową i ciemną). Aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim w grupie gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Rośnie w lasach na spróchniałych i żywych pniach drzew, głównie liściastych. Wytwarza owocniki zazwyczaj od lipca do sierpnia.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
hutan
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Cienkie, o szerokości 4–8 mm, średnio gęste, zbiegające ząbkiem, początkowo białawe, potem kolejno żółtawe, bladoczerwone i brązowe, u starszych owocników oprószone białymi zarodnikami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Armillaria cepistipes f. pseudobulbosa
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Armillaria cepistipes menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Fotografer tidak dicantumkan. Sumber observasi iNaturalist; pengunggah: Marek Hrušovský. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
Fotografer tidak dicantumkan. Sumber observasi iNaturalist; pengunggah: Marek Hrušovský
Lisensi
CC0 1.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Opieńka cebulotrzonowa — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 75138031
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Armillaria cepistipesBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID GSKY; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Armillaria cepistipesBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC0 1.0 · Fotografer tidak dicantumkan. Sumber observasi iNaturalist; pengunggah: Marek Hrušovský

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Opieńka cebulotrzonowa — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Opieńka cebulotrzonowa (Armillaria cepistipes Velen.) – gatunek grzybów z rodziny obrzękowcowatych (Physalacriaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica 4–12 cm, początkowo półkulisty i zamknięty, potem wypukły, w końcu rozpostarty, czasami z tępym garbkiem. Powierzchnia o barwie od jasno miodowo-żółtej do brązowej z ciemnymi łuseczkami, u starszych okazów zanikającymi. Blaszki Cienkie, o szerokości 4–8 mm, średnio gęste, zbiegające ząbkiem, początkowo białawe, potem kolejno żółtawe, bladoczerwone i brązowe, u starszych owocników oprószone białymi zarodnikami. Trzon Wysokość do 20 cm, średnica 1–2,5 cm, cylindryczny, gąbczasty z dość wyraźnie nabrzmiałą, podobną do cebuli podstawą, od czego pochodzi nazwa gatunkowa. Powierzchnia kosmkowata lub delikatnie bruzdowana, o barwie od białawej do cielisto brązowej. Pierścień wyraźny, mięsisty, na dolnej stronie brązowy i łuskowaty. Miąższ O barwie od białej do brązowawej, twardy, w trzonie włóknisty. Ma charakterystyczny zapach, który nasila się podczas gotowania. Ryzomorfy Opieńka cebulotrzonowa, podobnie jak inne gatunki opieniek, ma grube sznury grzybni zwane ryzomorfami. Rozrastają się one w glebie i wrastają w drzewa dokonując ich infekcji. W glebie mają przekrój okrągły, pod korą drzewa są wyraźnie spłaszczone. Gatunki podobne Podobne i często trudne do odróżnienia są inne gatunki opieniek. Z punktu widzenia grzybiarzy jednak nie ma to znaczenia, gdyż wszystkie gatunki opieniek są jadalne. Groźne jest pomylenie jej z hełmówką jadowitą (Galerina marginata), która zawiera podobne trucizny, jak muchomor sromotnikowy (Amanita phalloides).

Revisi sumber

Ekologi sumber

Znane jest występowanie opieńki cebulotrzonowej w Europie, Azji, oraz w Kanadzie. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył tylko jedno stanowisko z uwagą, że rozprzestrzenienie tego gatunku w Polsce nie jest znane. Wynika to z tego, że jeszcze do lat 80. XX wieku wyróżniano tylko dwa gatunki opieniek (miodową i ciemną). Aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim w grupie gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Rośnie w lasach na spróchniałych i żywych pniach drzew, głównie liściastych. Wytwarza owocniki zazwyczaj od lipca do sierpnia.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Cienkie, o szerokości 4–8 mm, średnio gęste, zbiegające ząbkiem, początkowo białawe, potem kolejno żółtawe, bladoczerwone i brązowe, u starszych owocników oprószone białymi zarodnikami.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Armillaria cepistipes. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/armillaria-cepistipes/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.