01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Askokarp typu apotecjum występujące na powierzchni podłoża, zwykle w grupach, beztrzonowe, o średnicy 2–5 mm. Początkowo niemal kuliste, potem wyraźnie miseczkowate, w końcu spłaszczone. Powierzchnia zewnętrznażółto-zielona, potem żółta, z wiekiem staje się bardziej brązowawa, w końcu czarnobrązowa, delikatnie oprószona lub łuskowata. Brzeg początkowo drobno karbowany, w końcu prawie gładki i tępy. Powierzchnia wewnętrzna (hymenialna) żółtozielona, z wiekiem bardziej brązowawa, usiana czarnymi, wystającymi końcówkami dojrzałych worków, w końcu prawie czarna. Hymenium o grubości 180–250 µm. Hypotecjum o grubości 30–43 µm, zbudowane ze ściśle zwartych, izodiametrycznych komórek o średnicy 5–10 µm. Miąższ o grubości do 6oo µm, zbudowany ze kulistych lub wydłużonych strzępek o wymiarach 13–30 (–40) × 10–22 (–26) µm. Ekscypulum o grubości około 60 µm, na brzegu do 170 µm, kuliste, zbudowane z grubościennych komórek 8–22 (–35) × 6–17 (23) µm, pomieszanych z nieregularnie wygiętymi, rozgałęzionymi strzępkami o średnicy 2,5–4,0 µm, brązowe, pokryte mniej lub bardziej wystającymi grupami strzępek. Worki cylindryczno-maczugowate, zwężające się ku dołowi, z zaokrąglonymi wierzchołkami, 190–270 × 22–26 µm, 8-zarodnikowe. Ich ściana tylko za młodu w odczynniku Melzera wybarwia się na niebiesko. Askospory początkowo w jednym rzędzie, w końcu mniej więcej dwurzędowo, początkowo szkliste, elipsoidalne ze spiczastymi końcami, w stanie dojrzałym ze ściętymi końcami, ciemnofioletowe lub ciemnofioletowo-brązowe. Ich powierzchnia jest ornamentowana nieregularnymi lub zaokrąglonymi, pojedynczymi brodawkami znacznie różniącymi się wielkością, pigment w bardzo gęstej formie warstwami na bokach.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Podano stanowiska Ascobolus carbonarius w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, w Europie, Azji i Australii. W Polsce w 2006 r. M.A. Chmiel przytoczyła 9 stanowisk, w późniejszych latach podano następne. Naziemny grzyb saprotroficzny i wypaleniskowy rozwijający się na wypaleniskach, rzadko na wilgotnej glebie bez pozostałości po pożarze.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Askokarp typu apotecjum występujące na powierzchni podłoża, zwykle w grupach, beztrzonowe, o średnicy 2–5 mm. Początkowo niemal kuliste, potem wyraźnie miseczkowate, w końcu spłaszczone. Powierzchnia zewnętrznażółto-zielona, potem żółta, z wiekiem staje się bardziej brązowawa, w końcu czarnobrązowa, delikatnie oprószona lub łuskowata. Brzeg początkowo drobno karbowany, w końcu prawie gładki i tępy. Powierzchnia wewnętrzna (hymenialna) żółtozielona, z wiekiem bardziej brązowawa, usiana czarnymi, wystającymi końcówkami dojrzałych worków, w końcu prawie czarna. Hymenium o grubości 180–250 µm. Hypotecjum o grubości 30–43 µm, zbudowane ze ściśle zwartych, izodiametrycznych komórek o średnicy 5–10 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Ascobolus atrofuscus; Ascobolus atrofuscus var. pruinosus
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Ascobolus carbonarius dari Wikimedia Commons. For more information about this, see the observation page at Mushroom Observer. Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
This image was created by user Elsa (pinknailsgirl) at Mushroom Observer , a source for mycological images. You can contact this user here .
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Ascobolus carbonarius — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72026050
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Ascobolus carbonariusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID H6V5; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Ascobolus carbonariusBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 3.0 · This image was created by user Elsa (pinknailsgirl) at Mushroom Observer , a source for mycological images. You can contact this user here .

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Ascobolus carbonarius — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Askokarp typu apotecjum występujące na powierzchni podłoża, zwykle w grupach, beztrzonowe, o średnicy 2–5 mm. Początkowo niemal kuliste, potem wyraźnie miseczkowate, w końcu spłaszczone. Powierzchnia zewnętrznażółto-zielona, potem żółta, z wiekiem staje się bardziej brązowawa, w końcu czarnobrązowa, delikatnie oprószona lub łuskowata. Brzeg początkowo drobno karbowany, w końcu prawie gładki i tępy. Powierzchnia wewnętrzna (hymenialna) żółtozielona, z wiekiem bardziej brązowawa, usiana czarnymi, wystającymi końcówkami dojrzałych worków, w końcu prawie czarna.

Revisi sumber

Morfologi sumber

Askokarp typu apotecjum występujące na powierzchni podłoża, zwykle w grupach, beztrzonowe, o średnicy 2–5 mm. Początkowo niemal kuliste, potem wyraźnie miseczkowate, w końcu spłaszczone. Powierzchnia zewnętrznażółto-zielona, potem żółta, z wiekiem staje się bardziej brązowawa, w końcu czarnobrązowa, delikatnie oprószona lub łuskowata. Brzeg początkowo drobno karbowany, w końcu prawie gładki i tępy. Powierzchnia wewnętrzna (hymenialna) żółtozielona, z wiekiem bardziej brązowawa, usiana czarnymi, wystającymi końcówkami dojrzałych worków, w końcu prawie czarna. Hymenium o grubości 180–250 µm. Hypotecjum o grubości 30–43 µm, zbudowane ze ściśle zwartych, izodiametrycznych komórek o średnicy 5–10 µm. Miąższ o grubości do 6oo µm, zbudowany ze kulistych lub wydłużonych strzępek o wymiarach 13–30 (–40) × 10–22 (–26) µm. Ekscypulum o grubości około 60 µm, na brzegu do 170 µm, kuliste, zbudowane z grubościennych komórek 8–22 (–35) × 6–17 (23) µm, pomieszanych z nieregularnie wygiętymi, rozgałęzionymi strzępkami o średnicy 2,5–4,0 µm, brązowe, pokryte mniej lub bardziej wystającymi grupami strzępek. Worki cylindryczno-maczugowate, zwężające się ku dołowi, z zaokrąglonymi wierzchołkami, 190–270 × 22–26 µm, 8-zarodnikowe. Ich ściana tylko za młodu w odczynniku Melzera wybarwia się na niebiesko. Askospory początkowo w jednym rzędzie, w końcu mniej więcej dwurzędowo, początkowo szkliste, elipsoidalne ze spiczastymi końcami, w stanie dojrzałym ze ściętymi końcami, ciemnofioletowe lub ciemnofioletowo-brązowe. Ich powierzchnia jest ornamentowana nieregularnymi lub zaokrąglonymi, pojedynczymi brodawkami znacznie różniącymi się wielkością, pigment w bardzo gęstej formie warstwami na bokach.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Podano stanowiska Ascobolus carbonarius w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, w Europie, Azji i Australii. W Polsce w 2006 r. M.A. Chmiel przytoczyła 9 stanowisk, w późniejszych latach podano następne. Naziemny grzyb saprotroficzny i wypaleniskowy rozwijający się na wypaleniskach, rzadko na wilgotnej glebie bez pozostałości po pożarze.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Askokarp typu apotecjum występujące na powierzchni podłoża, zwykle w grupach, beztrzonowe, o średnicy 2–5 mm. Początkowo niemal kuliste, potem wyraźnie miseczkowate, w końcu spłaszczone. Powierzchnia zewnętrznażółto-zielona, potem żółta, z wiekiem staje się bardziej brązowawa, w końcu czarnobrązowa, delikatnie oprószona lub łuskowata. Brzeg początkowo drobno karbowany, w końcu prawie gładki i tępy. Powierzchnia wewnętrzna (hymenialna) żółtozielona, z wiekiem bardziej brązowawa, usiana czarnymi, wystającymi końcówkami dojrzałych worków, w końcu prawie czarna. Hymenium o grubości 180–250 µm. Hypotecjum o grubości 30–43 µm, zbudowane ze ściśle zwartych, izodiametrycznych komórek o średnicy 5–10 µm.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Ascobolus carbonarius. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/ascobolus-carbonarius/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.