01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Askokarpy typu apotecjum występujące na powierzchni podłoża, zwykle pojedynczo, beztrzonowe, o średnicy 0,5–0,6 mm. Początkowo niemal kuliste, bladożółte do żółtych, następnie półkuliste do soczewkowatych, zielonkawożółte, a w końcu ciemniejsze, w odcieniach od ciemnożółtego do bursztynowego, wybarwiające się wraz z dojrzewaniem zarodników. Brzeg ząbkowany. Powierzchnia wewnętrzna (hymenialna) słabo oprószona, fioletowa lub fioletowo nakrapiana przez zarodniki, gdyż w okresie ich dojrzałości worki wystają nad powierzchnię hymenium. Hymenium dobrze zróżnicowane, o grubości 120–200 µm. Hypotecjum słabo zróżnicowane, złożone z małych kulistych strzępek, zwykle nieodróżnialnych od hymenium. Ekscypulum typu textura globosa, złożone ze strzępek kulistych i prawie kulistych, o słabo zróżnicowanych warstwach. Wstawki cylindryczne, proste lub rozgałęzione, septowane, szkliste, o grubości 2,5–3 μm. Worki 8-zarodnikowe, cylindryczno-maczugowate, zwężające się w kierunku podstawy, która tworzy krótki trzon, na wierzchołkach zaokrąglone, 135–145,5 × 12,5–15 μm. Askospory 10–15 × 6,5–7,5 μm, w worku w trakcie dojrzewania w jednym rzędzie, w stanie dojrzałym stają się nieregularnie dwurzędowe, elipsoidalne, początkowo szkliste, podczas dojrzewania nabierające barwy bladoczerwonej do czerwonej. Ich episporium ma równoległe, podłużne do głównej osi zarodników pęknięcia, czasami łączące się. Askospory czasami są jednostronnie pokryte śluzem.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Podano stanowiska Ascobolus crenulatus w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, w Europie, Azji, Australii i na Nowej Zelandii. W Polsce w 2006 r. M.A. Chmiel przytoczyła 4 stanowiska, w późniejszych latach podano następne. Grzyb koprofilny rozwijający się na odchodach zwierząt roślinożernych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
kotoran hewan
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Askokarpy typu apotecjum występujące na powierzchni podłoża, zwykle pojedynczo, beztrzonowe, o średnicy 0,5–0,6 mm. Początkowo niemal kuliste, bladożółte do żółtych, następnie półkuliste do soczewkowatych, zielonkawożółte, a w końcu ciemniejsze, w odcieniach od ciemnożółtego do bursztynowego, wybarwiające się wraz z dojrzewaniem zarodników. Brzeg ząbkowany. Powierzchnia wewnętrzna (hymenialna) słabo oprószona, fioletowa lub fioletowo nakrapiana przez zarodniki, gdyż w okresie ich dojrzałości worki wystają nad powierzchnię hymenium. Hymenium dobrze zróżnicowane, o grubości 120–200 µm. Hypotecjum słabo zróżnicowane, złożone z małych kulistych strzępek, zwykle nieodróżnialnych od hymenium. Ekscypulum typu textura globosa, złożone ze strzępek kulistych i prawie kulistych, o słabo zróżnicowanych warstwach.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Ascobolus viridulus
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Ascobolus crenulatus menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Jerry Cooper. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Jerry Cooper, some rights reserved (CC BY), uploaded by Jerry Cooper
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Ascobolus crenulatus — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 72026052
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Ascobolus crenulatusBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID H6VN; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Ascobolus crenulatusBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Jerry Cooper, some rights reserved (CC BY), uploaded by Jerry Cooper
  4. [4] Dokumentasi visual — Ascobolus crenulatusBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC0 1.0 · no rights reserved, uploaded by Sigrid Jakob
  5. [5] Dokumentasi visual — Ascobolus crenulatusBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC0 1.0 · no rights reserved, uploaded by Sigrid Jakob

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Ascobolus crenulatus — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Askokarpy typu apotecjum występujące na powierzchni podłoża, zwykle pojedynczo, beztrzonowe, o średnicy 0,5–0,6 mm. Początkowo niemal kuliste, bladożółte do żółtych, następnie półkuliste do soczewkowatych, zielonkawożółte, a w końcu ciemniejsze, w odcieniach od ciemnożółtego do bursztynowego, wybarwiające się wraz z dojrzewaniem zarodników. Brzeg ząbkowany. Powierzchnia wewnętrzna (hymenialna) słabo oprószona, fioletowa lub fioletowo nakrapiana przez zarodniki, gdyż w okresie ich dojrzałości worki wystają nad powierzchnię hymenium.

Revisi sumber

Morfologi sumber

Askokarpy typu apotecjum występujące na powierzchni podłoża, zwykle pojedynczo, beztrzonowe, o średnicy 0,5–0,6 mm. Początkowo niemal kuliste, bladożółte do żółtych, następnie półkuliste do soczewkowatych, zielonkawożółte, a w końcu ciemniejsze, w odcieniach od ciemnożółtego do bursztynowego, wybarwiające się wraz z dojrzewaniem zarodników. Brzeg ząbkowany. Powierzchnia wewnętrzna (hymenialna) słabo oprószona, fioletowa lub fioletowo nakrapiana przez zarodniki, gdyż w okresie ich dojrzałości worki wystają nad powierzchnię hymenium. Hymenium dobrze zróżnicowane, o grubości 120–200 µm. Hypotecjum słabo zróżnicowane, złożone z małych kulistych strzępek, zwykle nieodróżnialnych od hymenium. Ekscypulum typu textura globosa, złożone ze strzępek kulistych i prawie kulistych, o słabo zróżnicowanych warstwach. Wstawki cylindryczne, proste lub rozgałęzione, septowane, szkliste, o grubości 2,5–3 μm. Worki 8-zarodnikowe, cylindryczno-maczugowate, zwężające się w kierunku podstawy, która tworzy krótki trzon, na wierzchołkach zaokrąglone, 135–145,5 × 12,5–15 μm. Askospory 10–15 × 6,5–7,5 μm, w worku w trakcie dojrzewania w jednym rzędzie, w stanie dojrzałym stają się nieregularnie dwurzędowe, elipsoidalne, początkowo szkliste, podczas dojrzewania nabierające barwy bladoczerwonej do czerwonej. Ich episporium ma równoległe, podłużne do głównej osi zarodników pęknięcia, czasami łączące się. Askospory czasami są jednostronnie pokryte śluzem.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Podano stanowiska Ascobolus crenulatus w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, w Europie, Azji, Australii i na Nowej Zelandii. W Polsce w 2006 r. M.A. Chmiel przytoczyła 4 stanowiska, w późniejszych latach podano następne. Grzyb koprofilny rozwijający się na odchodach zwierząt roślinożernych.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Askokarpy typu apotecjum występujące na powierzchni podłoża, zwykle pojedynczo, beztrzonowe, o średnicy 0,5–0,6 mm. Początkowo niemal kuliste, bladożółte do żółtych, następnie półkuliste do soczewkowatych, zielonkawożółte, a w końcu ciemniejsze, w odcieniach od ciemnożółtego do bursztynowego, wybarwiające się wraz z dojrzewaniem zarodników. Brzeg ząbkowany. Powierzchnia wewnętrzna (hymenialna) słabo oprószona, fioletowa lub fioletowo nakrapiana przez zarodniki, gdyż w okresie ich dojrzałości worki wystają nad powierzchnię hymenium. Hymenium dobrze zróżnicowane, o grubości 120–200 µm. Hypotecjum słabo zróżnicowane, złożone z małych kulistych strzępek, zwykle nieodróżnialnych od hymenium. Ekscypulum typu textura globosa, złożone ze strzępek kulistych i prawie kulistych, o słabo zróżnicowanych warstwach.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Ascobolus crenulatus. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/ascobolus-crenulatus/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.