01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Bazydiokarp Drobny, kulisty, o średnicy 0,5–1,5 cm, w podłożu silnie osadzony sznurowatą grzybnią. Powierzchnia u młodych okazów biała, potem ciemniejąca, na koniec ciemnobrązowa. Egzoperydium początkowo białe i gładkie, potem podzielone na poletka, szorstkie i otrębiaste z bardzo ostro zakończonymi, pojedynczymi, białawo połyskującymi stożkowatymi brodawkami. Endoperydium pergaminowate, gładkie, o barwie od czerwonawobrązowej do ciemnobrązowej. Bazydiokarp po dojrzeniu zarodników otwiera się na szczycie pierścieniowatym wklęśnięciem o średnicy około 2 mm, potem stożkowatym otworem o brzegach ząbkowanych i odwiniętych na zewnątrz. Niedojrzała gleba jest oliwkowobrązowa, w stanie dojrzałym ma barwę od żółtej do umbrowobrązowej. Wysyp zarodników tej samej barwy co gleba. Podglebia brak. Cechy mikroskopowe Bazydiospory kuliste (3,5) 4-5,5 (6) µm, o powierzchni punktowanej do delikatnie brodawkowatej. Sterygmy o długości 5–10 µm, proste z niezbyt ostrymi końcami. Włośnia różnokształtna, w środkowej części typowa dla kurzawek, na końcach podobna do włośni purchawek, z nielicznymi pseudoseptami. Zbudowana jest z oddzielnych, długich i rozgałęzionych, cienkościennych, łamliwych, słabo pofalowanych strzępek bez jamek; jej główny pień ma średnicę 5,5–11 µm. Nibywłośnia w różnej ilości; czasem występuje skąpo, czasem obficie. Gatunki podobne Jest wiele podobnych kurzawek. Mikroskopowo kurzawka oścista odróżnia się falistą włośnią bez jamek i licznymi pseudoseptami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Kurzawka oścista występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji, podano też stanowiska w północnej części Ameryki Południowej. Brak jej w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale jej stanowiska podano w 2016 r. Znajduje się na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje wśród traw i mchów na suchych siedliskach.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Pengurai
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Drobny, kulisty, o średnicy 0,5–1,5 cm, w podłożu silnie osadzony sznurowatą grzybnią. Powierzchnia u młodych okazów biała, potem ciemniejąca, na koniec ciemnobrązowa. Egzoperydium początkowo białe i gładkie, potem podzielone na poletka, szorstkie i otrębiaste z bardzo ostro zakończonymi, pojedynczymi, białawo połyskującymi stożkowatymi brodawkami. Endoperydium pergaminowate, gładkie, o barwie od czerwonawobrązowej do ciemnobrązowej. Bazydiokarp po dojrzeniu zarodników otwiera się na szczycie pierścieniowatym wklęśnięciem o średnicy około 2 mm, potem stożkowatym otworem o brzegach ząbkowanych i odwiniętych na zewnątrz. Niedojrzała gleba jest oliwkowobrązowa, w stanie dojrzałym ma barwę od żółtej do umbrowobrązowej.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Lycoperdon limosum
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Bovista limosa dari Wikimedia Commons. Bovista limosa Rostr. Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
This image was created by user Anna Baykalova (anna_ru) at Mushroom Observer , a source for mycological images. You can contact this user here .
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Kurzawka oścista — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 74025118
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Bovista limosaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID MRXN; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Bovista limosaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 3.0 · This image was created by user Anna Baykalova (anna_ru) at Mushroom Observer , a source for mycological images. You can contact this user here .

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Kurzawka oścista — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Kurzawka oścista (Bovista limosa Rostr.) – gatunek grzybów z rodziny purchawkowatych (Lycoperdaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Bazydiokarp Drobny, kulisty, o średnicy 0,5–1,5 cm, w podłożu silnie osadzony sznurowatą grzybnią. Powierzchnia u młodych okazów biała, potem ciemniejąca, na koniec ciemnobrązowa. Egzoperydium początkowo białe i gładkie, potem podzielone na poletka, szorstkie i otrębiaste z bardzo ostro zakończonymi, pojedynczymi, białawo połyskującymi stożkowatymi brodawkami. Endoperydium pergaminowate, gładkie, o barwie od czerwonawobrązowej do ciemnobrązowej. Bazydiokarp po dojrzeniu zarodników otwiera się na szczycie pierścieniowatym wklęśnięciem o średnicy około 2 mm, potem stożkowatym otworem o brzegach ząbkowanych i odwiniętych na zewnątrz. Niedojrzała gleba jest oliwkowobrązowa, w stanie dojrzałym ma barwę od żółtej do umbrowobrązowej. Wysyp zarodników tej samej barwy co gleba. Podglebia brak. Cechy mikroskopowe Bazydiospory kuliste (3,5) 4-5,5 (6) µm, o powierzchni punktowanej do delikatnie brodawkowatej. Sterygmy o długości 5–10 µm, proste z niezbyt ostrymi końcami. Włośnia różnokształtna, w środkowej części typowa dla kurzawek, na końcach podobna do włośni purchawek, z nielicznymi pseudoseptami. Zbudowana jest z oddzielnych, długich i rozgałęzionych, cienkościennych, łamliwych, słabo pofalowanych strzępek bez jamek; jej główny pień ma średnicę 5,5–11 µm. Nibywłośnia w różnej ilości; czasem występuje skąpo, czasem obficie. Gatunki podobne Jest wiele podobnych kurzawek. Mikroskopowo kurzawka oścista odróżnia się falistą włośnią bez jamek i licznymi pseudoseptami.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Kurzawka oścista występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji, podano też stanowiska w północnej części Ameryki Południowej. Brak jej w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale jej stanowiska podano w 2016 r. Znajduje się na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje wśród traw i mchów na suchych siedliskach.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Drobny, kulisty, o średnicy 0,5–1,5 cm, w podłożu silnie osadzony sznurowatą grzybnią. Powierzchnia u młodych okazów biała, potem ciemniejąca, na koniec ciemnobrązowa. Egzoperydium początkowo białe i gładkie, potem podzielone na poletka, szorstkie i otrębiaste z bardzo ostro zakończonymi, pojedynczymi, białawo połyskującymi stożkowatymi brodawkami. Endoperydium pergaminowate, gładkie, o barwie od czerwonawobrązowej do ciemnobrązowej. Bazydiokarp po dojrzeniu zarodników otwiera się na szczycie pierścieniowatym wklęśnięciem o średnicy około 2 mm, potem stożkowatym otworem o brzegach ząbkowanych i odwiniętych na zewnątrz. Niedojrzała gleba jest oliwkowobrązowa, w stanie dojrzałym ma barwę od żółtej do umbrowobrązowej.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Bovista limosa. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/bovista-limosa/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.