01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Roczny, szeroko rozpostarty, trudny do oddzielenia od podłoża, o szerokości do 20 cm. Powierzchnia porów w stanie świeżym kremowa, po wyschnięciu blado płowożółta, pory okrągłe lub kanciaste, 4–8 na mm z cienkimi wypustkami, które wkrótce stają się poszarpane. Brzeg płodny lub sterylny o barwie kości słoniowej, cienki, lekko strzępiasty, o szerokości do 1 mm. Subikulum w kolorze kremowym do blado płowego, twardo-włókniste, o grubości poniżej 1 mm. Warstwa rurek tej samej barwy co subikulum lub nieco ciemniejsza, o grubości do 2 mm. Smak łagodny. Powoduje białą zgniliznę drewna iglastego. System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne w subikulum cienkościenne, ze sprzążkami, rzadko rozgałęzione, ze sprzążkami, o średnicy 2–4 µm, niektóre w pobliżu podłoża mają średnicę do 8 µm. Strzępki szkieletowe w subikulum szkliste, grubościenne, bezprzegrodowe, z rzadkimi rozgałęzieniami, o średnicy 2–6 µm. Strzępki szkieletowe w subikulum grubościenne, szkliste, bez przegród, rzadko rozgałęzione, o średnicy 2–4 µm, strzępki w tramie podobne. Cystydy liczne lub rzadkie, grubościenne, mocno inkrustowane, maczugowate do wrzecionowatych, 40–70 × 9–14 µm, całkowicie zagłębione w hymenium, lub wystające na 30 µm, zwykle najliczniejsze w pobliżu krawędzi rozwarstwiania i wyrastające z subhymenialnych strzępek szkieletowych. Są także wrzecionowate, cienkościenne cystydiole 13–27 × 4–5 µm, ze sprzążką u podstawy, zwykle z obfitymi kołkami strzępkowymi. Podstawki maczugowate, 4-sterygmowe, 13–20 × 4–5,5 µm, ze sprzążką bazalną. Bazydiospory cylindryczne, proste do lekko zakrzywionych, szkliste, gładkie, w odczynniku Melzera nieamyloidalne, 4–5 × 1,5–2 µm.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Najwięcej stanowisk podano w Europie, ale występuje także w Ameryce Północnej, Azji i Australii. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 2 stanowiska. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status gatunku rzadkiego – potencjalnie zagrożonego z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Występuje na martwym drewnie drzew iglastych, zwłaszcza sosny Pinus, ale także na świerkach Picea. W Ameryce Północnej notowany z szeregu rodzajów drzew iglastych, w tym jodła Abies, modrzew Larix, sosna, daglezja Pseudotsuga i choina Tsuga. Występuje często na okorowanych kłodach w miejscach nasłonecznionych i otwartych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne w subikulum cienkościenne, ze sprzążkami, rzadko rozgałęzione, ze sprzążkami, o średnicy 2–4 µm, niektóre w pobliżu podłoża mają średnicę do 8 µm. Strzępki szkieletowe w subikulum szkliste, grubościenne, bezprzegrodowe, z rzadkimi rozgałęzieniami, o średnicy 2–6 µm. Strzępki szkieletowe w subikulum grubościenne, szkliste, bez przegród, rzadko rozgałęzione, o średnicy 2–4 µm, strzępki w tramie podobne. Cystydy liczne lub rzadkie, grubościenne, mocno inkrustowane, maczugowate do wrzecionowatych, 40–70 × 9–14 µm, całkowicie zagłębione w hymenium, lub wystające na 30 µm, zwykle najliczniejsze w pobliżu krawędzi rozwarstwiania i wyrastające z subhymenialnych strzępek szkieletowych.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Chaetoporus luteoalbus; Irpex luteoalbus; Junghuhnia luteoalba; Physisporus luteoalbus; Polyporus luteoalbus; Poria calcea f. luteoalba; Poria luteoalba; Steccherinum luteoalbum
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Butyrea luteoalba dari Wikimedia Commons. Pruunkollane nääts Identifikasi mengikuti record berkas sumber.

Jenis
Fotografi
Kredit
Svencapoeira
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Porokolczak żółtawobiały — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 71683833
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Butyrea luteoalbaBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID NZ7J; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Butyrea luteoalbaBagian sumber: Individual media record; identification follows the source, not independent determination
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Media sumber: CC BY-SA 4.0 · Svencapoeira

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Porokolczak żółtawobiały — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Porokolczak żółtawobiały (Butyrea luteoalba (P. Karst.) Miettinen) – gatunek grzybów należący do rodziny ząbkowcowatych (Steccherinaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Roczny, szeroko rozpostarty, trudny do oddzielenia od podłoża, o szerokości do 20 cm. Powierzchnia porów w stanie świeżym kremowa, po wyschnięciu blado płowożółta, pory okrągłe lub kanciaste, 4–8 na mm z cienkimi wypustkami, które wkrótce stają się poszarpane. Brzeg płodny lub sterylny o barwie kości słoniowej, cienki, lekko strzępiasty, o szerokości do 1 mm. Subikulum w kolorze kremowym do blado płowego, twardo-włókniste, o grubości poniżej 1 mm. Warstwa rurek tej samej barwy co subikulum lub nieco ciemniejsza, o grubości do 2 mm. Smak łagodny. Powoduje białą zgniliznę drewna iglastego. System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne w subikulum cienkościenne, ze sprzążkami, rzadko rozgałęzione, ze sprzążkami, o średnicy 2–4 µm, niektóre w pobliżu podłoża mają średnicę do 8 µm. Strzępki szkieletowe w subikulum szkliste, grubościenne, bezprzegrodowe, z rzadkimi rozgałęzieniami, o średnicy 2–6 µm. Strzępki szkieletowe w subikulum grubościenne, szkliste, bez przegród, rzadko rozgałęzione, o średnicy 2–4 µm, strzępki w tramie podobne. Cystydy liczne lub rzadkie, grubościenne, mocno inkrustowane, maczugowate do wrzecionowatych, 40–70 × 9–14 µm, całkowicie zagłębione w hymenium, lub wystające na 30 µm, zwykle najliczniejsze w pobliżu krawędzi rozwarstwiania i wyrastające z subhymenialnych strzępek szkieletowych. Są także wrzecionowate, cienkościenne cystydiole 13–27 × 4–5 µm, ze sprzążką u podstawy, zwykle z obfitymi kołkami strzępkowymi. Podstawki maczugowate, 4-sterygmowe, 13–20 × 4–5,5 µm, ze sprzążką bazalną. Bazydiospory cylindryczne, proste do lekko zakrzywionych, szkliste, gładkie, w odczynniku Melzera nieamyloidalne, 4–5 × 1,5–2 µm.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Najwięcej stanowisk podano w Europie, ale występuje także w Ameryce Północnej, Azji i Australii. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 2 stanowiska. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status gatunku rzadkiego – potencjalnie zagrożonego z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Występuje na martwym drewnie drzew iglastych, zwłaszcza sosny Pinus, ale także na świerkach Picea. W Ameryce Północnej notowany z szeregu rodzajów drzew iglastych, w tym jodła Abies, modrzew Larix, sosna, daglezja Pseudotsuga i choina Tsuga. Występuje często na okorowanych kłodach w miejscach nasłonecznionych i otwartych.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne w subikulum cienkościenne, ze sprzążkami, rzadko rozgałęzione, ze sprzążkami, o średnicy 2–4 µm, niektóre w pobliżu podłoża mają średnicę do 8 µm. Strzępki szkieletowe w subikulum szkliste, grubościenne, bezprzegrodowe, z rzadkimi rozgałęzieniami, o średnicy 2–6 µm. Strzępki szkieletowe w subikulum grubościenne, szkliste, bez przegród, rzadko rozgałęzione, o średnicy 2–4 µm, strzępki w tramie podobne. Cystydy liczne lub rzadkie, grubościenne, mocno inkrustowane, maczugowate do wrzecionowatych, 40–70 × 9–14 µm, całkowicie zagłębione w hymenium, lub wystające na 30 µm, zwykle najliczniejsze w pobliżu krawędzi rozwarstwiania i wyrastające z subhymenialnych strzępek szkieletowych.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Butyrea luteoalba. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/butyrea-luteoalba/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.